به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی معاونت امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ محسن جوادی معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در پیامی درگذشت مهدی آصفی شاعر، پژوهشگر و پیرغلام اهل بیت (ع) را تسلیت گفت. این معاونت سال گذشته (پنجم آبانماه ۱۴۰۴) با همکاری نشر جمهوری و حسینه حضرت زینب (س) مراسم بزرگداشت این چهره شاخص ادبیات دینی را برگزار کرد.
زندهیاد مهدی آصفی علاوه بر حضور فعال در منابر و مجالس دینی، از پژوهشگران برجستهی ادبیات آیینی به شمار میرفت و در عمر پربرکت خود بیش از ۵۰ عنوان کتاب از خود به یادگار گذاشت. در کارنامه علمی و پژوهشی وی، گردآوری آثار شاعرانی چون مونس شیرازی، وفایی شوشتری و عبرت نائینی جای دارد. همچنین، تدوین و تنظیم دیوان ناصرالدینشاه قاجار از دیگر فعالیتهای او در حوزه ادبیات و تاریخ شعر فارسی است.
متن پیام محسن جوادی برای درگذشت این چهره برجسته ادبیات دینی به شرح زیر است:
در سپهر اندیشه و ارادت، آنان که کلمه را به خدمت حقیقت درمیآورند، از مرزهای محدود زمان عبور کرده و در بیکرانگی معنا جاودانه میشوند. خبر درگذشت استاد مهدی آصفی، پیرغلام وارسته اهل بیت (ع)، شاعر دلسوخته و پژوهشگر ژرفاندیش، موجب تالم و تاثر عمیق شد.
درنگی در سیره و سلوک این مرد بزرگ نشان میدهد که او هرگز به ساحت کلام، نگاهی تقلیلگرایانه نداشت. در روزگاری که گاه، سخن گفتن بر اندیشیدن پیشی میگیرد، مهدی آصفی تجلی تعهد در بیان بود؛ او اگر تنها دقایقی در پس تریبونی قرار میگرفت تا سخنی بگوید یا مرثیهای بخواند، پشتوانهاش ساعتها مطالعه، مداقه و غوطهور شدن در اقیانوس متون و منابع اصیل بود. از همین روست که او را پیش و بیش از آنکه تنها یک ذاکر بدانیم، باید یک محقق فضیلتجو و یک ادیب برجسته بشناسیم.
خاطره شیرین سال گذشته را از یاد نمیبرم؛ هنگامی که توفیق یافتیم در حسینیه حضرت زینب (س) مقام علمی و فرهنگی او را پاس بداریم. در آن محفل شریف عرض کردم که همت و پژوهشهای سترگ او در احیای دیوان شاعران متقدم، نقشی تمدنساز داشته است. اگر غور و تفحص عاشقانه او نبود، چه بسا میراث فاخر و کلمات درخشان بسیاری از شاعران قرون پیشین در غبار نسیان مدفون میماند و ما امروز از درک آن زیباییها محروم بودیم.
اما رسالت آصفی تنها در احیای تراث مکتوب خلاصه نمیشد. در اندیشه او، تریبون و منبر نه جایگاهی برای تفاخر و نه ابزاری برای انشقاق، بلکه نقطه پرگاری برای بسط وحدت بود. او با درک عمیق از فلسفه اجتماع و رسالت خطیر هنر آیینی، صدا و کلام خویش را به ریسمانی بدل ساخت تا قلوب پراکندهی مردم را بر مدار محبت و معرفت آلالله مجتمع گرداند.
اکنون که آن روح بیقرار در جوار رحمت حق آرام گرفته است، فقدان او ثلمهای جبرانناپذیر بر پیکره فرهنگ، ادب و هنر آیینی این مرز و بوم به شمار میآید. اینجانب درگذشت این عالم عامل و ادیب ذاکر را به خانواده مکرم ایشان، جامعه ادبی و پژوهشی کشور، و تمامی ارادتمندان مکتب اهل بیت (ع) تسلیت عرض میکنم و از درگاه حضرت احدیت برای آن فقید سعید، غفران الهی و حشر با موالیانش را مسألت دارم.