سرویس سینمایی هنرآنلاین: لئونارد نیموی که خاطراتش را در کتاب "من اسپاک نیستم" (1975) روایت کرد، اما برای همیشه با نقش آقای اسپاک در یادها خواهد ماند، در خانه خود در لس آنجلس درگذشت. نیویورک تایمز روز جمعه گزارش داد او بر اثر بیماری انسداد ریوی مزمن از دنیا رفت. او 83 ساله بود.
زمانی که بازی در نقش آقای اسپاک، افسر نیمهزمینی/نیمه فضایی اهل ولکان و مرد بسیار منطقی در اولین مجموعه تلویزیونی "سفر ستارهای" (69-1966 - در ایران "پیشتازان فضا") به نیموی پیشنهاد شد، او بازیگری بود که به شیوه متد اکتینگ آموزش دیده بود. این سریال هشت سپتامبر 1966 روی آنتن رفت و از نیموی یک ستاره ساخت. اسپاک با ظاهری نامتعارف یکی از سرنشینان اصلی سفینه اینترپرایز بود، اما نیموی یک جورهایی نسبت به "سفر ستارهای" تردید داشت.
او در 1995 کتابی دیگر از خاطرات خود این بار با عنوان "من اسپاک هستم" منتشر کرد که در آن به بهترین شکل حس خود نسبت به این شخصیت را بیان کرده است.
او پس از بازی در دو فیلم "سفر ستارهای" با عنوان "سفر ستارهای: فیلم سینمایی" (1979) و "سفر ستارهای 2: خشم خان" (1982)، دو فیلم این مجموعه سینمایی را کارگردانی کرد: "سفر ستارهای 3: جستجو برای اسپاک" (1984) و "سفر ستارهای 4: سفر بازگشت به خانه" (1986).
نیموی در سالهای آخر عمر در "سفر ستارهای" به کارگردانی جی.جی. آبرامز که سال 2009 به نمایش درآمد و این مجموعه را از نو آغاز کرد، حضوری کوتاه داشت. او در دنباله آن فیلم "سفر ستارهای درون تاریکی" (2013) نیز بازی کرد که آخرین فیلمش هم بود.
"سفر ستارهای 5: آخرین مرز" (1989) و "سفر ستارهای 6: سرزمین کشفنشده" (1991) دیگر فیلمهایی بودند که نیموی در آنها به نقش اسپاک ظاهر شد.
نیموی که متولد 1931 در بوستن در ماساچوست از یک خانواده مهاجر اوکراینی بود، در 1987 کمدی "سه مرد و یک بچه" را کارگردانی کرد و روی صندلی کارگردانی چند فیلم دیگر هم نشست. او خارج از سینما و تلویزیون یک شاعر، عکاس، موزیسین و بازیگر تئاتر بود.
نیموی چند روز پیش از مرگ در توئیتر متنی نوشت که نگاه شاعرانه او به زندگی را نشان میدهد: زندگی مثل یک باغ است. میتوان لحظههای عالی داشت، اما جز در خاطرات نمیتوان آنها را حفظ کرد.
علی افتخاری