به گزارش هنرآنلاین، این مراسم که از ساعت ۱۷ چهارشنبه برگزار شد، سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، جمعی از چهرههای ورزشکار مطرح کشور همچون علی پروین، احمدرضا عابدزاده، عادل فردوسیپور، روزبه چشمی و بسیاری از هنرمندان سینما و تلویزیون همچون پرویز پرستویی، داود میرباقری، آذیتا حاجیان، بهنوش بختیاری نسرین مقانلو، محسن کیایی، ایرج طهماسب، مجید قناد، علیرضا خمسه، پژمان بازغی، محمدرضا شریفینیا، صدف اسپهبدی، سیما تیرانداز، نادر سلیمانی، ابوالفضل پورعرب، حسین یاری و برخی دیگر از هنرمندان حضور داشتند.
رضا ناجی، حمید جبلی، علی دهکردی، امیر جعفری، سیدجواد هاشمی، رضا توکلی، ابوالحسن داودی از دیگر هنرمندان حاضر در این آیین بزرگداشت بودند. همچنین در این آیین یادبود محمد اصفهانی و مسعود صادقلو از هنرمندان مطرح کشور نیز حضور داشتند. محمد اصفهانی در این مراسم آهنگ غوغای ستارگان «امشب؛ در سر، شوری دارم… امشب؛ در دل، نوری دارم… باز امشب؛ در اوجِ آسمانم! باشد رازی، با ستارگانم» را خواند که همه حاضران با وی همراهی کردند.
در این مراسم یادبود یکی از موضوعات مهم حضور سلفیبگیران بود که عصبانیت برخی از هنرمندان و حاضران در این آیین را به همراه داشت. این موضوع با اعتراض آزیتا حاجیان و بهنوش بختیاری روبهرو شد.
حاجیان در این مراسم گفت این اقدام سلفیبگیران توهین به روح تازه درگذشته است. ما فقط خدمتگذار شما هستیم و نیازی به سلفی گرفتن نیست، این سلفی گرفتن شما درست نیست.
اکبر عبدی بازیگر سینما و تلویزیون روز دوم مردادماه دار فانی را وداع گفت؛ او یکشنبه در خانه ابدی آرام گرفت. براساس اعلام خانه سینما، بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون عصر جمعه دوم مرداد به دلیل ایست قلبی در بیمارستان درگذشت. او در چند سال اخیر درگیر بیماری بود.
پیکر اکبر عبدی ساعت ۹:۳۰ صبح روز یکشنبه، چهارم مرداد از مقابل تالار وحدت تشییع و در قطعه هنرمندان به خاک سپرده شد.
این بازیگر پیشکوت سینما، تئاتر و تلویزیون، دارنده نشان درجه یک فرهنگ و هنر متولد ۴ شهریور ۱۳۳۹ در تهران بود، او از سال ۱۳۵۸ با دریافت مدرک دیپلم با نمایشهای آماتوری فعالیت هنریاش را آغاز کرد و سپس از سال ۱۳۶۱ به تلویزیون رفت. عبدی فعالیت خود را از اواخر دهه ۱۳۵۰ آغاز کرد و از هنرجویان مدرسه هنر و ادبیات صدا و سیما بوده است که با مجموعه تلویزیونی «باز مدرسم دیر شد» (۱۳۶۲) شناخته شد.
عبدی سپس در سال ۱۳۶۳ با فیلم «جنجال بزرگ» بازی در سینما را آغاز کرد و پس از آن در فیلمهای «مردی که موش شد»، «اجاره نشینها»، «گراند سینما» و «ای ایران» توانست قابلیتهای خود را در نقشهای کمدی ثابت کند.
نوع چهره عبدی و بازیهای او به قدری در زمینه کمدی منحصر بهفرد بود که حتی در فیلم «مادر» در نقش معلول و در فیلم سفر «جادویی» در دو نقش میانسالی و کودکیاش ظاهر شد و توانست به محبوبیت خوبی در میان مخاطبان سینمایی دست پیدا کند، این امر حتی در فیلمهای «دلشدگان» و «آقای شانس» هم مشهود بود.
از بازیهای عبدی میتوان به فیلمهای «هنرپیشه» و «آدمبرفی» اشاره کرد. او برای نقشآفرینی در «مادر» (۱۳۶۸) و «خوابم میاد» (۱۳۹۰) برنده دو جایزه سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شده است.
او نیمه اول دهه هشتاد را در سکوت سینمایی سپری کرد و تا حدودی از محبوبیت و شهرت او کاسته شد. بازی او در چند فیلم کمدی در اواخر دهه هفتاد هم خیلی مورد توجه واقع نشد و با وجود اینکه در سال ۱۳۸۰ و در جشنواره بیستم فیلم فجر برای بازی در فیلم «نان و عشق و موتور هزار» نامزد جایزه شد.
عبدی در فیلم «خوابزدهها» بعد از فیلمهای «آدمبرفی» و «خوابم میاد» برای سومینبار نقش یک زن را ایفا کرد. وی در این فیلم نقش دو زن را بازی کرد. عبدی با بازی در سه گانه اخراجیها دوباره به اوج رسید.
منبع: ایرنا