به گزارش هنرآنلاین به نقل از ورلد آف ریل، فیلمبرداری «دروغ‌های سفید» یا «دروغ‌های مصلحتی» اولیور استون که تولید آن از اواسط ماه مارس (اسفند) آغاز شده بود، به پایان رسیده و حالا اطلاعات بیشتری از بازیگرانی که در این فیلم نقش‌آفرینی کرده‌اند، منتشر شده است. پیش از این جاش هارتنت در نقش اصلی در کنار لیلا جورج معرفی شده بود و حالا روشن شده ویلم دافو، مایکل داگلاس، الن بارکین، ایوان چپمن و هومر گیر دیگر بازیگران این فیلم هستند.

این فیلم یک پروژه بسیار شخصی برای استون است و شاید آخرین فیلم داستانی کارنامه او باشد. به کار گرفتن دافو که در فیلم‌های «جوخه» و «متولد چهارم ژوئیه» بازی کرده بود و داگلاس، که نقش گوردون گکوی نمادین را در «وال استریت» بازی کرده بود، شاید از همین رو صورت گرفته باشد.

همچنین به نظر می‌رسد داگلاس، که بازنشستگی خود را تابستان ۲۰۲۵ اعلام کرده بود، برای بازی در این فیلم بازگشت تا به دوست خود کمک کند.

«دروغ‌های سفید» پروژه‌ای است که استون از بیش از یک دهه پیش سعی داشت آن را بسازد و مدتی بنیسیو دل تورو برای نقش اصلی آن مطرح بود. این پروژه بارها در نیمه راه متوقف شد تا سرانجام سال گذشته حامیان اروپایی برای تأمین مالی پروژه مورد علاقه استون که در تایلند، رم و بلغارستان فیلمبرداری شد، وارد عمل شدند. تولید این فیلم تقریباً سه ماه طول کشید.

استون ۷۹ ساله، نویسنده و کارگردان «دروغ‌های سفید» است که داستان آن بر فردی به نام هارتنت تمرکز دارد که خود فرزند والدین مطلقه‌ای بود و حالا دارد همان اشتباه‌های آنها در ازدواج و رابطه‌اش با پسر مشکل‌دارش را تکرار می‌کند و به این امر واقف است. او که احساس می‌کند در دام افتاده سعی می‌کند خود را از همه این مسئولیت‌ها آزاد ‌کند، اما در نهایت سرگردان‌تر می‌شود.

آخرین فیلم داستانی استون فیلم «اسنودن» در سال ۲۰۱۶ بود و این وقفه یک دهه‌ای طولانی‌ترین فاصله بین ساخت فیلم‌های داستانی در کارنامه حرفه‌ای او محسوب می‌شود. او اعتراف کرده در ۱۰ سال گذشته برای تأمین بودجه با مشکل مواجه بوده و باور دارد به دلیل ساخت سریال مستندی در سال ۲۰۱۷ درباره ولادیمیر پوتین، در «لیست سیاه» هالیوود قرار گرفته است.

در سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۷، استون خلاقانه‌ترین فیلم‌هایش را ساخت: «سالوادور» (۱۹۸۶)، «جوخه» (۱۹۸۶)، «وال استریت» (۱۹۸۷)، «متولد چهارم جولای» (۱۹۸۹) و «جی‌اف‌کی» (۱۹۹۱). حتی می‌توان این مجموعه را گسترش داد و «قاتلین بالفطره» (۱۹۹۴) را که به یقین تحسین‌کنندگان خود را دارد، «نیکسون» (۱۹۹۵) و فیلم باارزش دست کم گرفته شده‌اش «دور برگردان» (۱۹۹۷) را نیز به این فهرست اضافه کرد.