گروه رادیو و تلویزیون هنرآنلاین، سریال «صفر بیست و چهار» که این روزها از شبکه یک سیما روی آنتن است، تلاشی است برای بازخوانی جنگ از زاویهای انسانی و کمتر روایتشده؛ اثری که بهجای تمرکز صرف بر هیاهوی میدان نبرد، به جهان درونی آدمها، لحظههای تردید و تصمیم و وزن اخلاقی مسئولیت میپردازد.
این سریال میکوشد با تلفیق روایت دراماتیک و واقعیت تاریخی، تصویری تازه از انسان در موقعیت بحران ارائه دهد؛ جایی که رفاقت، ایثار و حس تعلق به وطن، معنایی عمیقتر پیدا میکند و جنگ نه صرفاً یک واقعه تاریخی، بلکه میدان آزمون انسانیت روایت میشود.
به همین منظور، عقیل بهرامی بازیگر سریال «صفر بیست و چهار» در گفتوگو با هنرآنلاین، درباره نقش خود در این اثر گفت: شخصیت سید ناصر هرچند یک نمونه مستند و واحد نیست، اما ریشهای محکم در واقعیت دارد. در جلسات تحلیل و گفتوگو، بارها به منش و روحیات فرماندهان شاخص آن دوران، همچون شهید همت، شهید احمد کاظمی، شهید علی هاشمی و شهید خرازی رجوع کردیم. هدف ما تقلید خشک نبود، بلکه نزدیک شدن به روح یک نسل بود؛ نسلی که در عین صلابت و قدرت، سرشار از عاطفه بود و خود را از نیروهایش جدا نمیدید.
وی ادامه داد: برای من اهمیت داشت که شخصیت سید ناصر تبدیل به یک اسطوره دوراز دسترس نشود بلکه باید انسانی ملموس میماند؛ انسانی که تردید میکند، خسته میشود و حتی در خلوت خود میشکند، اما در لحظه تصمیم، ایستاده گی را انتخاب میکند. یکی از تجربههای عمیق این مسیر، اجرای مونولوگی در سکانس کنار ماکت هورالعظیم بود؛ در سرمای منفی شش یا هفت درجه اسفند ۱۴۰۳، جایی که تنها یک برداشت ثبت شد. وزش باد شدید و شرایط طاقتفرسا، فاصله میان بازسازی ما و زیست واقعی آن نسل را برجسته میکرد. در آن لحظه تنها به این فکر میکردم که ما بازسازی میکنیم، اما آنها این لحظهها را واقعاً زیستهاند؛ همین آگاهی باعث شد بازی به سمت صداقت و طبیعی بودن هدایت شود.
بهرامی خاطرنشان کرد: در کنار این، همنشینی با بازیگران پیشکسوت تجربهای بینظیر بود. مشاهده اجرای دقیق و آرام آقای جعفر دهقان و حضور عمیق و پرمعنای محرم زینالزاده به من نشان داد که چگونه میتوان بدون اغراق، وزن و ثقل شخصیت را حفظ کرد. این یادگیری تدریجی، در بازآفرینی دراماتیک سید ناصر نقشی تعیینکننده داشت و به من کمک کرد شخصیتی باورپذیر و انسانی خلق کنم، نه صرفاً تصویری نمایشی.
وی افزود: متولد ۱۳۶۴ هستم و خاطرهای مبهم از جنگ داشتم، اما در طول این پروژه دریافتم که جنگ تنها میدان تیر و خشونت نیست؛ جنگ، میدان اخلاق، انتخاب و مسئولیت است. آنچه دفاع را ممکن میکند، عشق به میهن و حس تعلق به یک تمدن تاریخی است. برای من، این پروژه معنایی فراتر از روایت تاریخی داشت؛ بازخوانی مفهوم ملت ایران بود؛ ملتی با پیشینه تمدنی غنی که در لحظه بحران، یکپارچگی و همبستگی خود را به نمایش میگذارد. فهمیدم ایران تنها یک جغرافیا نیست؛ ایران یک هویت تاریخی است که در سختترین شرایط خود را نشان میدهد.
این بازیگر سینما و تئاتر گفت: هدایت دقیق آقای علیرضا محمدی نقش کلیدی داشت. ایشان حال بازیگر را میدیدند و حتی بر اساس انرژی و وضعیت همان روز، سکانسها را تنظیم میکردند. تکبرداشتها باعث میشدیم لحظه را واقعی زندگی کنیم و هر لحظه از نقش، نفسگیر و ملموس باشد. حضور هادی دیباجی در جلسات رافکات نیز قوت قلبی بزرگ بود و صحبتهایش اعتماد به مسیر را در من تقویت میکرد. کار کردن در کنار هنرمندان بزرگی چون جعفر دهقان، حمیدرضا هدایتی، بهرام ابراهیمی، امید روحانی و محرم زینالزاده، برای من یک دوره آموزشی تمامعیار بود. شاید با همه آنها همبازی مستقیم نبودم، اما حضور پررنگ و وزینشان در هر قاب، الهامبخش بود و نحوه بازی واقعگرایانه و مؤثر را به من نشان داد. فیلمبرداری علی سبحانی، گریم آقای روناسی و تدوین منوچهر صانعی نیز نقش مهمی در حفظ این تعادل داشت.
وی ادامه داد: به باور من، این سریال درباره انسان ایرانی در موقعیت جنگ است. جنگ بستر و چارچوب است، اما اصل روایت درباره مسئولیت، هویت و عشق به میهن است. سریال تصویری از ملت ایران ارائه میدهد که در دل تنوع قومی و فرهنگی، یکپارچه و متحد میایستد.این کارگردان تئاتر بیان کرد: به طور کلی اگر بخواهم یک مضمون مرکزی برای این سریال انتخاب کنم بدون شک مسئولیت در دل ایراندوستی است. انضباط درونی، جسارت زیستن در لحظه و فهم عمیقتر هویت ملی. تجربهای که نشان داد ایران تنها یک سرزمین نیست، بلکه پیشینهای تمدنی دارد که در لحظههای سخت معنا پیدا میکند.
وی ادامه داد: اگر این سریال دیده شود، به خاطر نگاه انسانی و ملیاش خواهد بود؛ روایتی از همزیستی اقوام، عشق به میهن و دفاع از هویت ایرانی که تلاش کردیم با صداقت روایت کنیم.
عقیل بهرامی در پایان تاکید کرد: از نویسندگان و تهیهکنندگان محترم، حاجآقای ایرج محمدی، و از تمامی همکارانم به خصوص عباس خداوردیان، میلاد میرزایی، نیما نادری، جعفر دهقان، حمیدرضا هدایتی، بهرام ابراهیمی، امید روحانی، محرم زینالزاده، هادی دیباجی، علی سبحانی، مهدی فهیمی، آقای روناسی و منوچهر صانعی و همه عزیزانی که در این پروژه حضور داشتند، صمیمانه سپاسگزارم. امیدوارم مردم این کار را دوست داشته باشند و اگر چیزی در دل مخاطب باقی بماند، همان حس ایراندوستی، عشق به میهن و مسئولیتی باشد که با تمام تلاش و صداقت روایت کردیم.
انتهای پیام