سرویس سینمایی هنرآنلاین: کتانه افشارینژاد که این روزها با نمایش "شوایک، یک سرباز ساده دل" در سالن تئاتر شهر به روی صحنه میرود، درباره حضورش در آثار تلویزیونی بیان کرد: مدتی است که کار تصویر انجام نمیدهم. آخرین سریالی که بازی کردم، سریال "گمشدگان" به کارگردانی آقای رضا کریمی بود که نقش کوتاهی در آن داشتم. آقای کریمی کارگردان دوستداشتنی و فهیمی هستند و من از این تجربه کوتاه لذت بردم.
وی درباره فعالیتهای تئاتری خود اظهار کرد: در تئاتر حدوداً 5-6 سال است که با گروه تئاتر "شایا" همکاری میکنم. سال گذشته همراه با این گروه در نمایش "شرق دور، شرق نزدیک" بازی کردم که بهناز نازی و آقای حامد بهداد در آن حضور داشتند و الآن هم تئاتر "شوایک، یگ سرباز ساده دل" را به کارگردانی آقای حمیدرضا نعیمی روی صحنه دارم.
افشارینژاد در مورد نقشش در تئاتر "شوایک" توضیح داد: نمایش "شوایک" کاری جنگی و مردانه است و اقتباسی از یک رمان که آقای نعیمی انجام دادهاند. ایشان به خاطر لطفی که همیشه به خانمها دارند، نقشهای زن داستان که خیلی محوری نبودند را پر رنگ کردند. یکی از این کاراکترها زنی است به نام "کاتی" که ظاهراً سبک سر و خوشگذران است. او معشوقه یک ستوان است و تنها کسی است که کاراکتر "شوایک" را باور دارد و میخواهد به او کمک کند تا جنگ را به اتمام برساند.
این بازیگر درباره حضور کمرنگش در تلویزیون نیز گفت: دوری من از تلویزیون خیلی خود خواسته نبوده است. من بازیگری را دوست دارم ولی متأسفانه تقسیم نقش در تلویزیون خیلی عادلانه و هوشمندانه نیست. ضمن اینکه فیلمنامههای خوبی ندیدهام و خیلی وقتها هم دستمزدی که به ما پیشنهاد میشود، عادلانه نیست. از طرفی، الآن سینما و تلویزیون به سمت نوع خاصی از فیلمها رفتهاند که این باعث شده خیلی از بازیگرهای قدیمی فراموش شوند.
عضو گروه تئاتر "شایا" دلیل فعالیتهای بیشترش در حوزه تئاتر را اینگونه عنوان کرد: این روزها به سمت تئاتر آمدهام و این کار را با عشق انجام میدهم. تئاتر هم هیچوقت پول نداشته و ندارد ولی در تئاتر لذت بازیگری را احساس میکنم و به این خاطر حضور فعالتری در این مدیوم هنری دارم. خوشبختانه در این سالها مخاطبان هم متوجه شدهاند که یک مدیوم حرفهای دیگر هم به نام تئاتر وجود دارد که میتواند حرفهای جدیتر و جذابتری بزند و همین باعث شده توجه مخاطب به تئاتر بیشتر از گذشته شود.
کتانه افشارینژاد در رابطه با اهمیت رسانه در حوزه هنر گفت: رسانه زبان هنر است و میتواند به همه هنرها کمک کند. گرچه متأسفانه سیاستگذاری رسانههای ما دچار ایراد است و شما به عنوان یک هنرمند آزادی این را ندارید که هر چیزی که میخواهید را در مقابل رسانه بگویید چون امکان دارد این رسانه حتی حرفهایی که نمیخواهید منتقل کنید را هم منتقل کند. البته این عدم صداقت مختص برخی از رسانهها است و همه چنین اخلاقی در سیاستهای خود ندارند.
وی در تکمیل صحبتهای پایانی خود بیان کرد: بعضی وقتها با رسانهها مصاحبهای انجام دادهام که طوری صحبتهایم منتقل شده که بعداً مجبور شدهام دربارهاش توضیح بدهم. امیدوارم رسانهها دوباره بتوانند اعتماد هنرمندان را جلب کنند تا رابطه بین رسانه و هنر بهتر و عمیقتر شود.