هنرآنلاین:
١- دامنه دار شدن فضاى تعلیق، نفس همه را بند آورده است؛ دو گانه پایان یا عدم پایان تحریم ها سبب شده بخش خصوصى علاقمند به سرمایه گذارى در فرهنگ و هنر هم عقب بنشیند تا با از میان رفتن این فضاى مه آلود و پرابهام در یک روشنایى قابل اطمینان دست به جیب شود.
٢- گمانه زنى ها این است که مخالفان دولت و رویکردهاى تازه ایران در عرصه بین الملل ، آگاهانه مى کوشند این معلق مکرر، این رکود خلاقیت کش، کشدارتر شود تا سرمایه هاى فکرى و فرهنگى خسته شوند و امیدى که جوانه زده نابارور شود.
٣- دولت فرهنگى در روزهاى بى پولى روزگار سختى را مى گذراند، در اتمسفرى که برخى هنرها وابستگى صد در صدى به جیب دولت دارند این کمبود بودجه که حالا دو ساله شده، ممکن است سبب ساز برخى اعتراض ها شود و این دلخواسته دلواپسان است؛ در کنار این مهم، هنرهایى که مستقل از بودجه دولت مشغول به کارند با احتیاط قابل درک بخش خصوصى با بازار سرد و کساد دست به گریبان شده اند و تعمیم اعتراض ها به این حوزه هم چندان دور از ذهن نیست.
٤- استراتژى فوق در پى زمین گیر کردن دولت در بخش فرهنگى ست و بسیار دوست مى دارد در سایه ادامه این فضاى معلق، سرمایه بزرگ پشت دولت را از انگیزه خالى کند، افسوس که گویا آنچه فراموش شده چگونگى گذران زندگى انسان ها و البته منافع ملى ست؛ آنها که بیش از هر روز دیگرى مى گویند نباید ساحت هنر به سیاست آغشته شود با سیاسى بازى ، هنرمندان بى تاب براى کار کردن و کمبود فضاى کار را به گوشه رینگ فرستاده اند تا ماهى خود را بگیرند...
٥- گفته اند" گر صبر کنى ز قوره حلوا سازى" اما واقعا این روزها صبورى کردن سخت تر از هر روزگار دیگرى شده است، ما را چه حاجت به حلوا، آنچه با شتاب از دست مى رود عمر آدمى ست...
این یادداشت امروز سه شنبه ١٤ مهر در روزنامه شرق ص ١٤ به چاپ رسیده است.