سرویس معماری هنرآنلاین : دنیای معماری دنیای کوچکی است. آنقدر کوچک که در بسیاری از پروژه‌هایی که در سرتاسر جهان توسط معماران سرشناس طراحی شده؛ طراحان نامدار دیگری هم حضور داشته‌اند. در مقاله بی بی رمس که اخیراً مجله متروپولیس منتشرشده، تأثیر الگوی خاص و مانیفست کولهاوس بر تاریخچه‌ی آ ام ای را نشان می‌دهد. این پدیده، با لزوم و رواج کارآموزی برای پرورش معماران، بر دنیای معماری حکمفرما بوده است. پاتریک سیسون هم در مقاله اخیری که برای کوربد نوشته است، به تاریخچه‌ی کارآموزی‌های معماران سرشناس و ارتباط‌های باورنکردنی بین آن‌ها می‌پردازد. با کمک لیست سیسون وبسایت اتود هم این فهرست را کامل‌تر کرده است.

میس ون دروهه برای پیتر بهرنس کار می‌کرد ؛ بهرنس استاد معماران زمان خود بود. علاوه بر میس، لوکوربوزیه و والتر گروپیوس هر سه در دفتر بهرنس کار می‌کردند. طی آن مدت با بهرنس، میس بر روی طراحی کارخانه توربین آ آ گ در آلمان کار می‌کرد. گفته می‌شود که تأثیر زیبایی شناسانه شعار میس (کم تر، بیش تر است) در این کارخانه دیده می‌شود.

جوزپ لوئیس سرت برای لوکوربوزیه کار می‌کرد ؛ معمار اسپانیایی، جوزپ لوئیس سرت در بارسلونا آموزش دیده بود. او پروژه‌های شخصی خود را در سال ١٩٢٩ و قبل از دریافت دعوتنامه برای کار با لوکوربوزیه (بدون حقوق) در استودیوی پاریسیان انجام داده بود. علاقه به کار با بتن در لوئیس سرت در سال‌هایی که با لوکوربوزیه همکاری می‌کرد، شروع شد. گفته شده که مهارت او در طراحی مسکونی در کنار لوکوربوزیه شکل گرفته شده است.

جسی ریزر برای آلدو روسی کار می‌کرد؛ روسی اولین ایتالیایی بود که جایزه پریتزکر را برنده شد و افرادی مثل جسی ریزر را در دوران کاراموزی معماری پرورش داد. ریزر پایه گذار شرکت "ریزر+یومموتو" و در حال حاضر استاد طراحی معماری در دانشگاه پرینکتون است.

رنزو پیانو برای لوئیس کان کار می‌کرد ؛ ازسال ١٩٥٦ تا ١٩٧٠ پیانو عضوی از آتلیه کان بود. وی همزمان با کار در پروسه اجراهای عظیم ساختمانی، درک معمارانه خود را ارتقاء داد. پیانو کروکی‌های اولیه برای نورپردازی یکی از کارخانه‌های طراحی شده توسط کان را شروع کرد. گفته شده که این پروژه تأثیر زیادی بر کاربرد نور در طراحی‌های پیانو داشته است. اخیراً پیانو الحاقیه ای به موزه هنر کیمبل (که طراحش کان بود) در تگزاس را طراحی کرده است.

ماریو بوتا برای کارلو اسکارپا کار می‌کرد ؛ معمارایتالیایی ایکونیک گرا، کارلو اسکارپا برای بوتا فراتر از یک صاحب کار، که راهنمای پایان نامه بوتا بود. در سال ١٩٦٣، اسکارپا همزمان با بازسازی فوندازیون کورینی استامپالیا، استاد راهنمای بوتا در دانشگاه آی یو ای وی ونیز بود. بوتا برای اسکارپا در پروژه‌هایی که در شمال ایتالیا بخصوص در منطقه‌ی ونتو بود، کار می‌کرد.

آراتا ایسوزاکی برای کنزو تانکه کار می‌کرد ؛ قبل از آنکه ایسوزاکی شرکت خود را در سال ١٩٦٣ تأسیس کند، زیر نظر یکی از اساتید بزرگ معماری مدرن ژاپن، کنزو تانکه آموزش دید. در طی این مدت ایسوزاکی بشدت تحت تأثیر سبک اینترسکشنالی تانکه بود. بعد از مدتی ایسوزاکی سبک ایکونیکی مدرنیتی ژاپنی خود را ثبت کرد.

فرانک گری برای ویکتور گرون کار می‌کرد ؛ در سال ١٩٥٠، گروه ویکتور گرون یکی از شرکت‌های معتبر کالیفرنیای جنوبی بود که در حال رقابت با ریچاد نیوترا و رادلف اسشیندلر بود. در این سال‌ها هنگامی که گری فارغ التحصیل شده بود؛ به گرون پیوست. گهری که در حال رشد بود و از کار خود راضی نبود این شرکت را به قصد سفر به پاریس و یادگیری کارهای لوکوربوزیه، ترک کرد.

شیگرو بان برای آرتا ایسوزاکی کار می‌کرد ؛ در سال ١٩٨٣ بان در اواسط تحصیلش در کوپر یونیون در نیویورک، برای کار در دفتر ارتا ایسوزاکی بسوی زادگاهش رهسپار شد. بعد از یک سال کار در این دفتر طراحی، قبل از اینکه بان شرکت خود را در سال ١٩٨٥ در توکیو تأسیس کند؛ به امریکا بازگشت تا تحصیلش را ادامه دهد.

رم کولهاس و حلقه‌ای گسترده از معماران مطرح جهان

جوشوا پرینس، بیارکه اینگلس، زاها حدید، جین گنگ، الکساندر زایرا- پولو، اوله اسشیرن، وینی مااس و جاکوب ون ریج برای رم کولهاوس کار می‌کردند؛ قبل از آنکه آ ام ای در نیویورک برپا شود، پرینس با آ ام ای در روتردام کار خود را آغاز کرد. او بر روی بسیاری از پروژه‌های معروف مثل سالن تئاتر وی لی در دالاس، گوگنهایم لاس وگاس و کتابخانه مرکزی سیاتل کار کرده است. در سال ٢٠٠٦ پرینس- راموس با هدف پایه گذاری ریکس همراه با همکارش ارز الا، آ ام ای را ترک کرد و رهسپار نیویورک شد. هرچند اینگلس مدت زمان محدود دو سال (از سال ١٩٩٨ تا سال ٢٠٠٠) در آ ام ای مشغول به کار بود اما در رزومه‌ی وی یکی از کارهای شاخص این شرکت، به نام کتابخانه مرکزی سیاتل به چشم می‌خورد. در سال ٢٠٠١ بعد از دوره فورماتیوی که با کولهاوس داشت، اینگلس دفتر پلات که پیش مقدمه ای بر دفتر بیگ بود را پایه گذاری کرد. زاها حدید به محض فارغ التحصیل شدن از آرکیتکچورال اسوسییشن (ای ای) در سال١٩٧٧، حدید در پروژه‌های اولیه‌ی آ ام ای بامدیریت الیا و زو زگهیلیس و همکلاسی سابقش رم کولهاوس کار می‌کرد. در سال ١٩٨٠ حدید با هدف شروع آتلیه شخصی خود بنام معماران زاها حدید، این شرکت را ترک کرد. وینی مااس و جاکوب ون ریج از پایه گذاران شرکت ام وی آر دی قبل از پایه گذاری شرکتشان در سال ١٩٩٣، کاراموز رم کولهاوس بودند. مااس و ریجز قبل از ترک شرکت آ ام ای و همکاری با ناتالی دی ویرس (مکانو سابق) و پایه گذاری شرکت روتردامی شان، هر کدام نقش کلیدی در بسیاری از پروژه‌های آ ام ای ایفا کردند. جین گنگ معمار فعال امریکایی، جین گنگ فعالیت حرفه ای خود را با شرکت آ ام ای آغاز کرد. او به عنوان طراح در یکی از پروژه‌های مهم این شرکت به نام مایسون بوردکس نقش داشت. وی در سال١٩٩٧ دفتر کولهاوس را ترک کرد تا شرکت شیگاگویی استودیو گنگ را بنیان کند. الکساندر زایرا- پولورئیس سابق دانشگده معماری پرینکتون زایرا- پولو در سالهای ١٩٩١-١٩٩٣ به عنوان معمار مبتدی در شرکت آ ام ای شروع به کار کرد. وی بعد از مدت کوتاهی که تحصیلاتش را در دانشکده طراحی هاروارد به اتمام رساند؛ به شرکت کولهاوس ملحق شد. او بعد از مدتی این شرکت را برای پایه ریزی دفتر معماران خارجی و (بعد از آن آزپمل) ترک کرد. اوله اسشیرن در دفتر معماری آ ام ای در پکن، اسشیرن بعنوان معمار ارشد این شرکت در پروژه دفتر مرکزی تلویزیون چین فعالیت داشت. اسشیرن در سال ٢٠١٠، در حرکتی مشابه با خروج جوشا پرینس- راموس از کولهاوس برای پایه ریزی بیرو اوله اسشیرن در همان سال، جدا شد.

گرگ لین برای پیتر آیزنمن کار می‌کرد ؛ پرفسور گرگ لین، معمار کانسپت گرا، فعالیت‌های حرفه ای اولیه خود را در شرکت نیویورک فایو پیتر ایزنمن آغاز کرد. وی پس از مدتی گرگ لین تینک تانک استودیو را در ونیز پایه ریزی کرد. گفته شده که در زمان همکاری لین با آیزنمن، تمایلات به معماری تجربی در وی شکل گرفت.

ریچارد مایر برای مارسل برور و اسکیدمور ، اوینگز و مریل کار می‌کرد؛ مایر معمار فعال مدرنیست، مدتی پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه کورنل و قبل از کار برای مارسل برور در نیویورک برای اسکیدمور، اوینگز و مریل کار می‌کرد. مایر قبل از آنکه در سال ١٩٦٣ شرکت خودرا پایه ریزی کند، به مدت ٣ سال با برور کار کرد. در این سال‌ها سبک معماری سفید و ایزومتریکی او شکل گرفت. از مایر به عنوان عضوی از نیویورک فایو در سال ١٩٧٢ نام برده شد.

فرانک لوید رایت برای لویس سالیوان کار می‌کرد ؛ رایت به مدت ٦ سال زیرنظر پدر مدرنیسم امریکایی و مؤسس دانشکده شیکاگو ، لویس سالیوان کار کرد. نقش رایت در دفتر وی ، نقش کلیدی بود که از نظر سالیوان، "قلم طراحی" شرکت بوده و تأثیر قابل چشم گیری برروی پروژه‌های ایکونیک مثل سالن تئاتر شیکاگو داشته است.

ریچارد نوترا برای فرانک لوید رایت کار می‌کرد ؛ بعد از فعالیت و تلاش برای ملاقات رایت در مراسم خاکسپاری سالیوان، نوترا توانست در دفتر رایت کارآموز شود. گفته می‌شود که کار با رایت، تاثیری عمیقی بر جنبه‌های زیبایی شناسی طرح‌های نوترا داشته است. مشابهت‌هایی که به وضوح در آثار خلق شده توسط وی با آثارطراحی استادش دیده می‌شود گواه چنین تاثیراتی است. پائلو سولری هم برای فرانک لوید رایت کار می‌کرد؛ سولری در تورین ایتالیا به دنیا آمد و تحصیلات خود را در معماری در همان جا به اتمام رسانید. او شیفته طراحی‌های فرانک لویید رایت بود. به همین دلیل در دسامبر ١٩٤٣ به امریکا سفر کرد و به مدت یک سال و نیم در استودیوی اریزونای رایت کارآموزی کرد. طرح‌های سولری عمیقاً تحت تأثیر رایت است.

تام ویسکومب برای کوپ هیملباوو کار می‌کرد ؛ ویسکومب طراح فوتوریستی و لس انجلسی و بنیانگذار شرکت معماری تام ویسکومب ، کار خود را با معماران استرالیایی کوپ هیملباوو با سرپرستی ولف دی پریکس آغاز کرد. در مدت زمان فعالیت وی در این شرکت، ویسکومب مرکز نمایشگاهی برای گروه بینوه با عنوان ولت بی ام دبلیو را طراحی کرد.

آ دونل+ توومی هردو برای جیمز استرلینگ کار می‌کردند ؛ همزمان شیلا ادونل و جان توومی در آتلیه لندن معمار ایکونیکی، جیمز استرلینگ، کار می‌کردند. بعد از مدتی آن‌ها همکاری با یکدیگر را در دوبلین آغاز کرده و پروژه‌های حائز اهمیتی در سرتاسر جهان را طراحی کردند. درک معمارانه دونل و توومی تحت نظر استرلینگ پرورش پیدا کرد؛ به طوریکه تاکنون پنج مرتبه نامشان در لیست جوایز استرلینگ قرار گرفته است.

فرشید موسوی معمار ایرانی برای رنزو پیانو و رم کولهاوس کار می‌کرد ؛ موسوی قبل از آنکه شرکت معماران خارجی را با الکساندر زائیرا - پولو در سال١٩٩٣ تأسیس کند، در آتلیه رنزو پیانو و آ ام ای بر روی ارائه پروژه‌ها کار می‌کرد. همزمان با آنکه مرسوی به عنوان پرفسور در دانشکده طراحی هاروارد شروع به کار کرد، در دفتر رم کولهاوس بعنوان مدیر داخلی فعالیت داشت.

انتهای پیام/