سرویس سینمایی هنرآنلاین : عنایت بخشی یکی از قدیمیترین بازیگران سینما و تلویزیون است که از سال 46 کار خود را شروع کرد و در این سالها به خاطره مشترک میلیونها ایرانی بدل شده است. وی متولد فروردین 1324 ادر روستای طالقان است. او در سال 1338 وارد حرفه بازیگری شد و در گروه تئاتر ملی به سرپرستی عباس جوانمرد شروع به کار کرد. اما تحصیلاتش در زمینه نیروی هوایی و الکترونیک وی را در حدود ده سال از کار بازیگری دور کرد تا اینکه باز به این هنر روی آورد.
عنایت بخشی این روزها کم کارشده و این کم کاری را به خاطر انحصاری شدن سینما در دست عدهای خاص میداند. به مناسبت روز تولد این هنرمند گپ کوتاهی با وی زدیم که در زیر می خوانید.
آقای بخشی فکر می کنید نقشی وجود داشته باشد که شما هنوز حسرت بازی آن را داشته باشید؟
راه هنر حالا هر رشته که باشد، انتها ندارد. پایانی برای آن نمیتوان تصور کرد. یعنی شما هر کاری انجام بدهید فکر میکنید ناتمام است و میتوانستید بهترش را انجام دهید. کار بازیگری هم همین وضعیت را دارد. من خودم خیلی دوست داشتم شخصیتها و نقشهایی را بازی کنم که تا حالا بازی نشده باشد. ولی شرایطش باید پیش بیاید و باید پیشنهادی باشد و کاری شکل بگیرد تا ما بتوانیم به آن آرزویی که داریم برسیم. ولی این را هم عرض کنم که من فکر نمیکنم که شخصیتی وجود داشته باشد که من بازی نکرده باشم. هر نوع نقشی را من بازی کردهام، چه نقشهای منفی و چه نقشهای مثبت و چه نقشهای کمدی. سالها در تئاتر کار کردم. از زمانی که دبیرستان میرفتم کار بازیگری را به شکل حرفهای شروع کردم. یعنی چیزی حدود 50 سال. باز هم امیدوارم که پیش بیاید و کار کنم.
به نظر شما یک هنرمند تا چه حد میتواند بر زمان مسلط شود؟
هیچ کس نمیتواند گذر زمان را احساس نکند. به هر حال گذر زمان جلوی چشم ما در حال عبور است، منتهی هنرمند، اگر بشود اسم ما را هنرمند گذاشت، باید تلاش کند و سعی کند همراه زمان به جلو برود و از زمان عقب نیفتد و حتی از زمان خودش هم جلوتر برود. ما آدمهای زیادی در تاریخ هنر داشتیم، اساتیدی، اسطورههایی، که واقعا از زمان خودشان خیلی جلوتر بودند. ببینید حافظ کی زندگی میکرده؟ قرنها پیش اما آنچه بیان میکرده مال زمانه جلوتری بوده است. با خواندن اشعارش شما فکر میکنید مثل این است که دیروز این را بیان کرده و گذر زمان هیچ تاثیری بر آن نگذاشته است. همیشه با طراوت و تازه است و این را میتوان گفت یک هنرمند.
فکر می کنید هنرمند به دنبال جاودانگی در هنر است؟
حتما همین طور است؛ اگر این موضوع محقق شود. هنرمند تلاشش را میکند اما تا چه حد توانستیم، مردم باید در موردش سخن بگویند.
اگر نقد یا راهکاری در مورد بهبود شرایط سینما و تئاتر دارید بفرمایید.
آن بحث مفصلی می طلبد که در اینجا نمی توانم در موردش صحبت کنم و باشد برای یک موقعیت دیگر.
سخنی با نسلهای بعد دارید؟
امیدوارم جوانهایی که نیرو و توانایی دارند، سعی کنند این مملکت را به جلو هدایت کنند. سعی کنیم در جا نزنیم چون دنیا خیلی به سرعت دارد جلو میرود و ما اگر عقب بیفتیم دیگر نمیتوانیم به آن برسیم.
انتهای پیام/