به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی انجمن شاعران ایران،، اولین نشست از سری نشست‌های "شب های شیدایی"، سه شنبه 13 مهرماه(مصادف با دومین روز از ماه محرم الحرام) با حضور دکتر فاطمه راکعی، ساعد باقری، سهیل محمودی، مصطفی رحماندوست، پرویز عباسی داکانی (شاعر و پژوهشگر ادبیات کلاسیک) و جمعی از شاعران، نوازندگان و هنرمندان در محل این انجمن برگزار شد.

این آئین ها بخشی از فرهنگ کهن جامعه است

این جلسه با قرائت قرآن توسط سید حسین موسوی بلده در ساعت 20 آغاز شد. در ابتدای این نشست سهیل محمودی عضو هیئت مدیره انجمن شاعران و مجری برنامه ضمن اشاره به اهمیت آئین ها در پیوند افراد یک ملت گفت:" تمام انسان های این سرزمین با تمام تفاوت هایشان به سمت این آئین ها متمایل هستند و با وجود اینکه گاهی عناصر افراطی و تفریطی در برگزاری این آئین ها ممکن است سبب دوری افراد جامعه از آنها شود، نمی توان منکر پیوند ناگسستنی افراد یک ملت با این آئین ها شد چرا که بخشی از فرهنگ کهن جامعه است."

برخی رجزها و نغمات عاشوراییِ کهن به فراموشی سپرده شده اند

بعد از صحبت های سهیل محمودی برنامه با اجرای بخشی از نغمات عاشورایی کهن توسط ساعد باقری عضو دیگر هیئت مدیره انجمن شاعران و امیر مداح(خواننده) همراه بود. باقری پیش از اجرای این بخش از برنامه ضمن توضیح درباره نحوه اجرای این نغمات گفت:" در گذشته اجرای بخشی از رجز ها در تعزیه ها بوده که معمولا در دستگاه سه گاه یا چهارگاه و از زبان چهره های تابناک واقعه عاشورا اجرا می شده است." باقری ضمن بیان اینکه برخی بخش های این رجز ها به فراموشی سپرده شده است افزود:" نحوه اجرای این رجزها معمولا به گونه ای است که شنونده هر لحظه توقع دارد که خواننده ی رجز هرلحظه فرود بیاید در حالی که این اتفاق نمی افتد و در رجز ها می شنویم که گاهی گفتگوی میان چهره ها 30 دقیقه به طول می انجامد. "

شاعران بزرگ ما از عاشورا گفته اند

بعد از اجرای بخشی از رجزهای عاشورایی مراسم با صحبت های پرویز عباسی داکانی، شاعر و پژوهشگر ادبیات کلاسیک همراه بود و وی در رابطه با اشاره ی شاعران بزرگ فارسی زبان مانند فردوسی، رودکی، مولانا، سنایی در آثارشان به واقعه عاشورا و کربلاو همچنین در متون کهن فارسی مانند تاریخ سیستان سخن گفت و بخش هایی از شعرهای این شاعران را با موضوع امام حسین(ع) برای حاضرین خواند.

خواندن قصیده عاشورایی صائب تبریزی

با پایان صحبت های داکانی از امیر پوریا محمودی برای خواندن بخش هایی از قصیده میرزا صائب تبریزی با موضوع واقعه عاشورادعوت شد و وی قسمت هایی از قصیده ی این قهرمان غزلسرای پارسی را خواند:

"خاکیان را از فلک امید آسایش خطاست

آسمان با این جلالت گوی چوگان قضاست

پرده خارست اگر دارد گلی این بوستان

نوش این غمخانه را چاشنی زهر فناست

ساحلی گر دارد این دریا لب گورست و بس

هست اگر کامی درین ویرانه کام اژدهاست

داغ ناسورست هست این خانه را گر روزنی

آه جانسوزست اگر شمعی درین ماتم سراست

سختی دوران به ارباب سعادت می رسد

استخوان از سفره این سنگدل رزق هماست

نیست سالم دامن پاکان ز دست انداز او

گرگ تهمت یوسف گل پیرهن را در قفاست

سنگ می بارد به نخل میوه دار از شش جهت

سرو از بی حاصلی پیوسته در نشو و نماست

قرص مهر و ماه گردون را کسی نشکسته است

از دل خود روزی مهمان درین مهمانسراست

هر زبانی کز فروغ صدق دارد روشنی

زنده زیر خاک دایم چون چراغ آسیاست

تیرباران قضا نازل به مردان می شود

از نیستان شیر را آرامگاه و متکاست..."

این مراسم همچنین با اجرای آواز و نِی و شعرخوانی سید صابر موسوی و افشین علاء همراه بود:

افشین علاء

چنین گفت زینب!

" خجل گشت دنیا چو این گفت زینب!

خرد نعره زد چون یقین گفت زینب!

بنازم به نامش که در واپسین دم

ز گودال سلطان دین گفت زینب!

چه وقت وداع و چه بعد از شهادت

چه بر نِی چه بر روی زین گفت زینب!

بیارند تا انبیا تاب معنا

به هر وحی روح الامین گفت زینب!

بشر آیتی جُست در فهم هستی

زمان گفت زهرا زمین گفت زینب!

بسوزاند آفاق را ان مضامین

که در خطبه آتشین گفت زینب!

دوا شد به داغ ابالفضل راضی

که در گوش ام البنین گفت زینب!

عطش آب شد از خجالت ز شکری

که با تشنه کامی غمین گفت زینب!

"نداریم در کربلا جز نکوئی "

به آن قوم آری! چنین گفت زینب!