سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین : فردا، سالروز درگذشت ژول لافورگ، نویسنده و شاعر قرن نوزدهم میلادی اهل فرانسه است. از او غالبا به عنوان یکی از شاعران جریان بزرگ سمبولیسم در فرانسه قرن 19 یاد می‌شود. می توان گفت این نویسنده و شاعر فرانسوی، در ایران کاملا ناشناخته است، زیرا حتی یک اثر درخور از او به ترجمه درنیامده است.

خواندن آثار شاعران سمبولیست، نظیر بودلر و مالارمه، در شکل دادن به فکر وسلیقه ازرا پاند، شاعر بزرگ آمریکایی، بسیار تاثیر گذاشت. او، بعد از اینکه ژول لافورگ، شاعر سمبولیست فرانسوی را کشف می کند می‌گوید: " شعر لافورگ در واقع رقص هوش در جمع واژگان است."

ژول لافورگ برای بیان اندیشه‌های خود زبان شعری را به وجود آورد که ضمن ایجاد تعجب گاه لغات فلسفی و صنعتی یا زبان عامیانه و حتی زبان ولگردان وکودکان در هم می تنید او گاه از اشعار عامیانه و آشنا استفاده می‌کرد و اوزان را می شکست و با این کار سبکی را پدید آورد که شاعران دیگر از او پیروی می‌کردند.

شعری با عنوان "یکشنبه" از ژول لافورگ:

آسمان بی هدف می‌بارد، بی آنکه چیزی به هیجانش بیاورد می‌بارد، می‌بارد، دختر چوپان! بر شط ... شط در آرامش یکشنبه است: هیچ زورقی نیست، نه در پائین دست، نه در بالا دست. ناقوس های نماز شامگاهی روی شهر طنین می‌اندازند، کناره‌های شط خالی است، ترانه عاشقانه‌ای نیست. گروه دختران شبانه روزی می‌گذرند ( آه، نفوس بیچاره! ) بسیاری شان از حالا دستپوش زمستانی دارند. دختری که نه دستپوش دارد و نه شال گردن پوست صورت بیچاره اش خاکستری شده و اینک اوست که از صف بیرون می آید و می دود! آه خدایا، چه قصدی دارد؟ و می رود و خود را در آب می‎‌اندازد نه قایقرانی هست و نه سگ نجات غریقی. شامگاه می رسد و بندرگاه کوچک چراغ هایش را روشن می کند. باران همانطور بر شط می‌ریزد، آسمان بی هدف می‌بارد، بی آنکه چیزی به هیجانش بیاورد