سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: از روزهاى دانشجویى در دانشگاه علوم ارتباطات اجتماعى عاشق این نمایشگاه مطبوعات بودم، شور و هیجان آمدوشدهای هنرمندان و سیاسیون در غرفه‌ها، پیچیده شدن عطر کاغذ روزنامه، گرد هم آمدن روزنامه‌نگاران که در طول سال سخت فرصت دیدار می‌یابند، در دسترس بودن همه اعضاى یک خانواده ... نوستالژی‌های این نمایشگاه بود و هست که امسال هم باشکوه‌ترین شکل تکرار شد؛ غرفه‌های لبریز از مردم که از ساعت ١٧ حتى عبور و مرور در راهروهاى شبستان را با کندى روبرو می‌کند و نیز حضور پررنگ انواع میهمانان در اغلب غرفه‌ها زوایایى از این شور عمومى حاکم بر فضاى نمایشگاه است که می‌تواند به متن جامعه پمپاژ شود و این تب پرحرارت را به متن مردم آورد. صحنه جذابى که این روزها در نمایشگاه جلب توجه می‌کند و لبخند روى لب می‌آورد، عزیمت میهمانان به ویژه هنرپیشه‌ها، موزیسین‌ها و البته معدودى از سیاستمداران از این غرفه به آن غرفه است که جمع بزرگى از مردم را از این رسانه به آن رسانه می‌کشانند؛ این رسم و آیین نمایشگاه مطبوعات از آغاز بوده و امروز حرفه‌ای‌تر و در گستره‌ای وسیع‌تر در حال انجام است. در عین حال ١٠٠ و چند روز مانده به انتخابات چنین نمایشگاهى می‌تواند زمینه‌ساز یک انتخابات حداکثرى را فراهم آورد که رسانه‌ها عمومى در آن نقش اول را ایفا می‌کنند و سهم طیف‌های متصل به رسانه‌ها مانند هنرمندان ... در این مهم تعیین‌کننده است. رسانه‌های ما به خصوص رسانه‌های بخش خصوصى با تنگناهاى متعددى به خصوص مالى مواجه‌اند اما در هنگامه‌ای همچون نمایشگاه مطبوعات روشن می‌شود با وجود تمامى سختی‌ها، انگیزه‌ها براى بهتر شدن بسیار بالاست.

انتهاى پیام/