به گزارش هنرآنلاین به نقل از ایبنا؛ رضا عبداللهی، شاعر آیینی و ترانهسرا عنوان کرد: شاعر عاشورایی باید با موضوعات عرفانی و دینی کاملا آشنا باشد. کسی که میخواهد درباره امام حسین(ع) لب به سخن بگشاید باید زندگی و سیره امام حسین(ع) را خوانده باشد.
او افزود: غلو زمانی در شعر عاشورایی مجاز است که شاعر اطلاعاتی کامل درباره حضرت سیدالشهدا(ع) داشته باشد. اما سویه دیگر غلو در شعر فارسی و شعر عاشورایی انحراف از شعر است. شاعر باید میان تخیل شاعرانه و واقعیت حادثه عاشورا تعادل برقرار کند و بداند که چه میخواهد بگوید و با شعرش چه تأثیری بر قلب و احساسات و شور مخاطب میگذارد. این شاعر ادامه داد: البته اصل شعر تصویرپردازی و ایماژ است. نمیتوان غلو را در شعر عاشورایی حذف کرد و گفت که شعر باید به شکل دیگری سروده شود. در واقع ابزار سرایش شعر ترکیبات و صناعات لفظی و عینیتگرایی است. او اضافه کرد: شاعر عاشورایی باید مقاتل مختلف را بخواند، با تاریخ اسلام آشنا باشد و صرفا به نقل قولها بسنده نکند و شعر شاعران مذهبی را خوانده باشد. او باید بداند که آیا مولوی و سعدی شاعرانی مذهبی هستند یا خیر. شاعر عاشورایی حتماً باید ترجیع بند محتشم کاشانی را خوانده باشد. این ترانهسرا توضیح داد: برخی شاعران چه متقدمین و چه متاخرین شاعران مذهبی نیستند در حالی که ما آنها را مذهبی میدانیم. اغلب این اشتباهات به کاربرد چند واژه بازمیگردد. شاعری ممکن است واژهای به کار برده اما اصل سخن و شعرش ربطی به شعر ایدئولوژیک نداشته باشد. بنابراین معتقدم شاعر عاشورایی علاوه بر اینها باید شناخت درستی هم از تاریخ ادبیات فارسی داشته باشد.
انتهای پیام/