سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: علیرضا پنجهای، شاعر معاصر گفت: از سال 92 برای چاپ کتاب با ناشری قرارداد داشتم، تا کتاب "دونده ای از صبح" و گزیده اشعارم منتشر شود، اما متاسفانه ناشر فوت کرد و کتابها به چاپ نرسید. برادر ناشر هم میگوید به ارشاد نامه نوشته، کتاب تصحیح شده، ارائه شده ولی تا به امروز پاسخی دریافت نشده است.
او ادامه داد:به نظر میرسد نمایندگان ناشر مرحوم قرار دادشان با مرا جدی نمیگیرند و تلاشی برای انجام تعهدشان نمیکنند. آنها حقوق مالی مرا رعایت نکردهاند و آزادانه به پایمالی حقوق نویسندگان مشغولند. به نظر من ناشران جدید به قواعد اساسی نشر پایبند نیستند. آنان بدون در نظر گرفتن قواعد حرفهای در ابتدای کار بسیار با اخلاق به نظر میرسند اما به محض فروش خوب کتاب دیگر ما را نمیشناسند. قبلا هم گفتهام ناشران باید با مشاوران خبره مشورت کرده و سپس اقدام به انتشار کتاب کنند.
پنجهای در ادامه گفت: کتابهایی را ترجمه کردم، مجموعه مصاحبههایی هم دارم که قرار است چاپ شود. حدود 300 صفحه از اولین رمانم با عنوان "از ما شدگان" را نوشتهام. داستان این کتاب زندگی خانوادهای در گیلان و مناسبات اجتماعی و تاریخیاش از جنگ جهانی تا امروز را در بر میگیرد.
پنجهای با انتقاد از وضعیت نشر ِ امروز کشور گفت: یکی از وظایف مهم ناشران استخدام یک تیم حرفهای برای تشخیص کار قوی است، آنان باید با نویسندگان جلساتی را ترتیب دهند و موارد مفید و مورد نظر خود را از بین مطالب گلچین کنند و به سمع نویسنده برسانند، تا نویسنده مسیر درست را ادامه دهد، درحالی که غالب ناشران در ایران به فکر منافع مالی هستند و کمتر به فکر توسعه جامعه در مسیر کتابخوانی هستند.
او افزود: با توجه به مواردی که گفتم نسبت به رویه موجود بین ناشران نقد جدی دارم. تا زمانی که ما در حوزه هنر حرفهای نشویم، وضعیت روز به روز بدتر خواهد شد. ناشران از مشاورانی استفاده می کنند، منتهی از جوانانی که به واسطه قدرت والدینشان توان استفاده از رانت و خریدن مطالب از شاعران را دارند. متاسفانه مافیای حوزه نشر در زمان حاضر اجازه انتخاب اشعار و نوشتههای نیکو را از بین برده.
او گفت: برخی از انتشارات بزرگ هم به این موضوع دامن میزنند و به جای توجه به محتوای کتابها (به خصوص شعر) بیشتر عاشق چشم و ابروی شاعران میشوند. من 38سال عمرم را در حوزه هنر و معلمی ادبیات گذاشتهام و انتقاداتم ریشه در علاقه به هنر و ادب این سرزمین دارد. نمیدانم سرنوشت مردم علاقهمند چه خواهد شد؟
او در پایان گفت: دنیای ادبیات دنیای دروغ نیست، شهرت نیاز به مایه درونی دارد و با بیمایگی ایجاد نام هیچ سودی ندارد. افرادی چون من اگر فعالیتشان را در حوزه اقتصاد انجام داده بودند تا حال به ثروت قابل ملاحظهای دست مییافتند.
انتهای پیام/