سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: اکبر اکسیر گفت و گو با ما را این طور شروع کرد: ابتدا سوم اسفند روز زبان مادری را به تمام اقلیتها درهر زبان تبریک، بعد هم چهارم اسفند سالروز تولدم را به ملیحه (همسرم) تسلیت میگویم.
اکسیر گفت: اما در بحث بحران و خلأ به وجود آمده در طنز به دلیل نبود اتاق فکری برای ادبیات طنز از آقای "جنتی" وزیر محترم ارشاد گلایه نمیکنم چراکه وزارتخانه ایشان گامهای بلندی در زمینه موسیقی پاپ و سینما برداشته است. به جای آن از " دکتر قاضی زاده هاشمی " وزیر محترم بهداشت که در هفتههای گذشته از وضعیت شیر مدارس انتقاد کرد بودند تقاضا دارم ایشان فکری هم به حال شعر مدارس بکنند چراکه شعر کتابهای فارسی مدارس وضعیت بهتری از شیر مدارس ندارند.
او گفت: بعضی از اشعار با زمان مطابقت ندارند. امسال به علت گرانی، انار در سفره شب یلدا کارمندان نبود. با توجه به این موضوع باید از استاد رحماندوست بخواهیم شعر "صد دانه یاقوت" را بازسرایی کنند و دانش آموزان را به قولی روشن کنند. پیشنهاد بنده در این باب از این قرار است:
انار ساوه خیلی گرونه / باید که خوردش دونه به دونه هر دونه آن پنجاه هزاره / بابا جون من پولی نداره
اکسیر در ادامه گفت: همچنین از جناب " فانی " وزیر آموزش و پرورش تقاضا دارم در راستای برنامه خصوصی سازی، شعر دولتی را هم به بخش خصوصی واگذار کنند تا به صورت غیرانتفاعی در کتابهای درسی دیده شوند.
او همچنین درباره عدم اقبال کتب طنز در جشنوارهها گفت: نه در جشنوارههای دولتی و جایزههایی که به نام نویسندگان نامگذاری شدهاند و متاسفانه نه در جایزه کتاب سال از شعر طنز خبری نیست و این میتواند سرآغازی باشد برای ورود به بحث جدی خلا شعرو ادبیات طنز.
این طنزپرداز گفت:وقتی میگوییم طنز در جامعه واقعیت خود را نشان نداده است باید توجه داشت که در کشوری که هفتاد میلیون طنز اندیش دارد انصاف نیست که نه در کتابهای درسی و نه در برنامههای صدا و سیما با این حجم برنامههای سرگرمی و اتفاقا طنز، شعروادبیات طنز فارسی وجود نداشته باشد.
اکسیر ادامه داد: بگذریم از برنامه قند پهلو که با خوش فکری مدیر شبکه آموزش تولید شده و توسط جناب "رضا رفیع" و دوستان دیگر اجرا میشود. اکسیر زبان گزنده و انتقادی طنز را یکی ازعلل نادیده گرفتن طنز دانست و گفت: از حافظ" گرفته تا "دهخدا" ، از "دهخدا" تا "گل آقا" و از "گل آقا" تا امروز کشورمان طنز پردازان بزرگی داشته است اما از آنجا که طنز همواره زبانی انتقادی و گزنده داشته متاسفانه در هر دورهای نادیده و یا بهتربگویم ناشنیده مانده.
اکسیر نگاه انتقادی را ماهیت طنز شمرد و اضافه کرد: همین ماهیت انتقادی و خودانتقادی طنز است که طنز را به اخلاق و اجتماع پیوند میزند و گوهر آن را میسازد. همین امر وجود آن را برای یک جامعه سالم ضروری میکند و معیاری برای آن میشود. سالم چه از نظر روحی و روانی و چه از نظر اخلاقی.
او درباره اهمیت حضور طنز در عرصه عمومی اجتماع گفت: اما از دلایل اهمیت حضور و جریان طنز درعرصههای عمومی و رسمی جامعه مثل نشریات و صدا و سیما اگر بخواهیم سخن بگوییم یکی این است که در عصر "وایبر" و "فیسبوک" و رسانههای مولتی مدیا اگر طنز طنزپرداز در فضای عمومی و طبیعی جامعه تولید و توزیع نشود یا طنز پرداز به سم مهلک خود سانسوری دچار شود جریان طنز به فضای مجازی کوچ میکند یا کوچانده میشود.
او درباره انحصار نسبی طنز در فضای مجازی گفت: تولید و توزیع طنز درفضای مجازی به خودی خود ایرادی ندارد و این هم یکی از راههاست اما اگرفضای مجازی تنها راه ممکن باشد طنز کمکم به چیزی غیر مجاز تبدیل میشود، تغییر ماهیت میدهد ودر نتیجه آن طنزانتقادی، شریف وسازنده به هجو و هزل و فکاهه تبدیل میشود و متاسفانه جای اولی را کمکم میگیرد بدون اینکه تاثیر آن را در اجتماع داشته باشد پس این خلا کماکان بر پیکره اجتماع باقی میماند .
اکسیر گفت: ایران جامعه جوانی دارد و جامعه جوان به نشاط احتیاج دارد و اگر این نیاز فرهنگی در عرصه عمومی اجتماع برطرف نشوند چندین هزار صفحه و وبلاگهای مختلف و رنگارنگ وجود دارند و با هزاران نمونه نامرغوب از طنز. انصاف نیست که وقت و ذوق و قریحه جوانانمان را خودمان به تولید و توزیع این نمونههای نا مرغوب یا مبتذل طنزهدایت کنیم.
او در ادامه گفت: نهادهای فرهنگی با این همه بودجه عریض و طویل هنوز برای جا انداختن طنز شریف کار مهمی انجام ندادهاند. "ابوالفضل زرویی نصر آباد" با یاری مسئول وقت حوزه هنری دفتر طنز حوزه هنری را افتتاح کرد که در حال حاضر استاد ناصر فیض سرپرستی آن را به عهده دارد.
اکسیر ادامه داد: دفتر طنز حوزه هنری با مدیریت این عزیزان جشنواره طنز مکتوب را راه اندازی کرد که در اندک زمانی صدها طنزپرداز باذوق و خوشفکر را از چهارگوشه ایران دورهم جمع کرد وبه جامعه هنری و مخاطب علاقهمند شناساند. این مورد نمونهای از سیاستگذاری فرهنگی موفق به حساب میآید اما سال به سال بودجه دفتر طنز حوزه هنری را کاهش دادند و این دفتر و دفاتر طنز حوزه هنری استانها دیگر نتوانستند به رسالت خود آنطور که باید عمل کنند و به کشف و پرورش استعدادهای طنز بپردازند. به قول شاعر:
بر هرکه میگذرم در شکایت است / در حیرتم که گردش گردون به کام کیست
اکبر اکسیر گفت: از هزاران نکتهای که برای جامعه طنز ایران لازم است اتاق فکری با حضور "بهاالدین خرمشاهی"و دیگر طنز پردازان نامی کشور است که دغدغه آبادی کشور، رفع ریاکاری ، حمایت از محیط زیست ، ...و پرداختن به مصائب انسان شهرنشین را داشته باشند.
او گفت: به رابطه طنز و اخلاق بیندیشیم. اخلاق جامعه با طنز قابل اصلاح است. یادمان باشد که طنز پردازان مانند علما و بزرگان دین، رسالت اصلیشان را اصلاح جامعه و رفاه روح و روان افراد میدانند.
این شاعر طنزپرداز در آخر به زبان کنایه و طنز به مسئولین پیشنهاد داد:از مسئولین محترم انتظار میرود به تقویت طنز که تقویت نشاط اجتماع و اصلاح اخلاق است بیشتر از سرمایهگذاریهای مادی و اقتصادی اهمیت قائل شوند... در صورت امکان، برای هر وزارتخانهای یک معاونت طنز در نظر بگیرند... ضرر نمیکنند.
انتهای پیام/