سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: سال 1955 از خوان رولفو کتابی منتشر شد به نام: پدروپارامو. رولفو در مکزیک متولد شد. داستانهای او بیشتر در روستاهای مکزیک میگذرد و رویدادهایی را از دوران پس از جنگ به روی کاغذ میآورد. رولفو را در جهان بیشتر با پدروپارامو و آتشسوزی جلگه میشناسند.
پدرو پارامو زبانی از هم گسیخته دارد؛ ساختار تکه تکهاش انعکاسی است از محیط روستایی. کتاب، تاریخ اجتماعی مکزیک را در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم نشان میدهد.
داستان درباره پسری است که به مادر در حال مرگش قول میدهد پدر گم شدهاش (پدررو پارامو) را پیدا کند، پسر میرود و به شهر مرده و ویرانی پا میگذارد که ارواحی در آن سرگردانند. پدر گم شده با شیادی و کلاهبرداری غیر قابل وصفش همه چیز به دست آورده است. شیادی که گناه و آلودگی را به تسلسل ترویج میدهد.
پدرو پارامو را از پیشگامان رئالیسم جادویی میدانند. در این داستان خوان رولفو خواننده را با خود به شهر ارواح میبرد و داستان را به شیوهای معماگونه پیش میبرد. داستان از سه شخصیت اصلی میگوید: خوان پرسیادو، پدرو پارامو، و سوسانا سان خوان.
خوان پرسیادو در ابتدا قصد نداشته به وصیت مادرش گوش دهد، اما حرفهای مادرش او را چنان مشغول کرد که به چیز دیگری غیر از پدرو پارامو نمیتوانست فکر کند، حتی در خواب هم پدرش را میدیده و آرامش را از او گرفته بود.
از خصوصیات داستانهای رولفو میتوان به رابطه پدر و پسر، خشونت، و سنگینی گناه و مرگ اشاره کرد. اغلب دیالوگها در پدرو پارامو مانند مونولوگ است.
ماریو بارگاس یوسا که معتقد است، خوان رولفو تجربه مستقیم فرهنگ سرخپوستی را داشته است. او درباره این داستان میگوید: در این داستان، خواننده در اواسط کتاب درمییابد که همه قهرمانانش مردگانند. وجود تخیل، سحر و جادو شیوهای برای روگردانی از واقعیتهای اجتماعی نیست، بلکه به عکس، وسیله ساده و ناگزیری است برای نمایش دادن فقر و غم زندگی دهقانان روستای کوچکی در خالیسکو.
نشر آفرینگان در سال 1384 کتاب را با ترجمه احمد گلشیری روانه بازار کرد و به دست فارسی زبانان رساند.
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی