سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: در پیشگفتار مترجم بر کتاب "محاکمه دیگر، نامه‌های کافکا به فلیسه" می‌خوانیم:

فرانتس کافکا در 1912 در پراگ با فلیسه باوئر آشنا می‌شود. یک ماه پس از این آشنایی او نخستین نامه را به فلیسه می‌نویسد. نامه‌نگاری‌های کافکا و فلیسه گرچه افت‌و‌خیزهایی دارد ولی تا سال 1917 ادامه پیدا می‌کند، سالی که در آن رابطه این دو به طور کامل قطع می‌شود. فلیسه دو سال بعد ازدواج و در سال 1936 به همراه همسر و فرزندانش به آمریکا مهاجرت می‌کند. او در 1950 از روی تنگدستی ناگزیر به فروش این نامه‌ها می‌شود، نامه‌هایی که برای نخستین بار در سال 1967 با عنوان "فرانتس کافکا - نامه به فلیسه" انتشار می‌یابد. تا امروز هزار و پانصد نامه و کارت پستال از کافکا خطاب به افراد مختلف به دست آمده که پانصد و یازده تای آن‌ها خطاب به فلیسه بوده است.

الیاس کانه‌تی (1994-1905) نویسنده اتریشی بلغاری‌تبار و برنده جایزه نوبل 1981 است. او در این کتاب با کندوکاو در نامه‌های به‌جامانده از کافکا خطاب به فلیسه باوئر، ضمن تحلیل رابطه این دو به بررسی ویژگی‌های شخصیتی‌ـ‌روانی کافکا می‌نشیند، جذابیت‌های فلیسه برای کافکا را برمی‌شمرد، به درون ذهن کافکا نقب می‌زند و با زبانی ادیبانه به بررسی تأثیر رابطه این دو بر برخی از آثار کافکا به‌ویژه محاکمه می‌نشیند.

کانه‌تی در بخش نخست کتاب به روایت و تحلیل روند رابطه فرانتس کافکا و فلیسه باوئر از نخستین آشنایی تا نامزدی و سپس از به هم خوردن نامزدی تا قطع رابطه‌شان می‌پردازد و در بخش دوم کتاب به بازتاب و تأثیر این رابطه بر شکل و محتوای رمان محاکمه.

برای درک دیدگاه‌های کانه‌تی در این کتاب خواندن مجموعه نامه‌های کافکا به فلیسه ضرورت ندارد، چراکه نویسنده در اثبات آرای خود جابه‌جا از نامه‌ها نقل می‌کند.

"به‌هرحال رفتار امروز من با سل مثل رفتار کودکی‌ست که به چین‌های دامن مادرش آویزان شده... گاهی اوقات به نظرم می‌رسد مغز و گلو بدون اطلاع من با هم توافق کرده‌اند. مغز گفته: "این‌طور نمی‌شود ادامه داد" و بعد از گذشت پنج سال گلو برای کمک اعلام آمادگی کرده." ــــ از یکی از آخرین نامه‌ها.

انتهای پیام/