١٠٠٠ سال پیش روز قلم در ایران !
این سالهاى اخیر که گذشت "قلم" مترادف شده بود با "ممنوع القلم" ، " قلم به مزد " حتى روم به دیوار ، برخى در رسانههایشان مىنوشتند " قلم به مزدان مزدور" .... لذا کسى دل و دماغ پاىکوبى در روز قلم ( ١٤ تیر) نداشت؛ اما گویا ابرهاى تیره در حال رفتناند ؛ خدا را شکر دستکم از تریبونهاى دولت مىشنوى : " ن و القلم "؛ آره به خدا ، قلم یعنى "در آفرینش ز یک گوهریم" .
دیروز اگر هنرآنلاین را خوانده باشین محمدعلی سپانلو به هوشیار محبوب (همکار ادیبمان) یادداشت شفاهى داد: " علت نامگذاری این روز به تاریخنگاری ابوریحان بیرونی باز میگردد" استاد افزود :" ١٣ تیر، روز جشن تیر آتش بود و ١٤ تیر هم جشن نویسندگان (تیرماه ستاره نویسندگان است). در آن روز مردم ایران به نویسندگان هدیه میدادند و لباس نویسندگان را بر تن میکردند. با توجه به اینکه ابوریحان این نکته را در حدود یک هزار سال پیش نوشته و خودش هم نکته بالا را از منابع قدیمی نقل میکند، میتوان نتیجه گرفت هیچ کشوری چنین مناسبتی -با این ادله و سابقه تاریخی- برای قدردانی از نویسندگان ندارد..."
هر چند که کمى آنطرفترک ، خاطره خالق قصههاى مجید داغ دلمان را تازه کرد: "قرار بود کتابى شامل عکسهاى نویسندگان منتشر شود؛ برخى مىگفتند اگر عکس فلانى را مىزنید ، عکس مرا نزنید ؛ نویسندگان حتى نمىتوانند زیر سقف کاغذى دور هم جمع شوند ( نقل به مضمون ) "
لذا اگر امروز ، مردم به رسم نیاکان هدیه به اهل قلم نمىدهند و تقریبا رسانههاى مکتوب سوت زدهاند و از این روز مهم ثبت شده در تقویم گذشتهاند شاید شاید بدین سبب است که خود نویسندگان حرمت هم نگاه نمىدارند و در یک کتاب هم دور هم جمع نمىشوند!!
به هر روى زنده باد قلم ؛ هر چه نوک تیزتر بهتر.
انتهای پیام/