سرویس تئاتر هنرآنلاین: نشست رسانه‌ای نمایش "بازی سایه" با حضور تاتسویا هاسه‌گاوا کارگردان ژاپنی این نمایش که این روزها در سی و چهارمین جشنواره تئاتر فجر حضور دارد، صبح یکشنبه چهارم بهمن‌ماه در مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

هاسه‌گاوا درباره شکل‌گیری این نمایش گفت: این اثر کار هفتمین نمایش تولیدی گروه است که شکل‌گیری و ایده‌پردازی آن در سال 2013 انجام شد. زمان آماده‌سازی این نمایش یعنی از نگارش تا هماهنگی نور و صدا با بازیگران پنج ماه به طول انجامید.

او با اشاره به اولین‌ حضور خود در ایران بیان کرد: این نمایش در طول سال سه تا شش بار در توکیو اجرا می‌شود، زیرا تنوع اجرای تئاتر در کشور ژاپن بسیار زیاد است. در ژاپن برای اجرای تئاتر هیچ حمایتی از سوی دولت و شهرداری نداریم، بلکه آثار نمایشی با حمایت کمپانی‌های تئاتر و به شکل خصوصی تولید می‌شود.

هاسه‌گاوا درباره آگاهی از شرایط اجرا و فضای حاکم بر فرهنگ ایران خاطرنشان کرد: می‌دانم که رقص و آواز به صورت آزادانه در ایران انجام نمی‌شود و به همین دلیل از اجرای این نمایش نگران بودم، اما بعد از اینکه بازخورد مخاطب را مشاهده کردم نسبت به تصمیم اجرای نمایشم خوشحال شدم و البته سعی کردم قوانین موجود در ایران را در نمایشم رعایت کنم. هم‌اکنون نیز خوشحال هستم که این نمایش با موفقیت به اجرا درآمد و همه مخاطبان آن را دوست داشتند.

او با بیان اینکه این اثر نمایشی مبتنی بر حرکت است و در کنار آن داستان روایت می‌شود اظهار کرد: در این اجرا می‌خواستیم حرکات بیشتری نسبت به داستان داشته باشیم. اگرچه سعی کرده‌ام این تعادل را نیز ایجاد کنم تا هم کسانی که رقص دوست دارند از آن لذت ببرند و هم کسانی که نمایش‌های داستانی را دنبال می‌کنند. سعی می‌کنم آنچه مخاطب دوست دارد را اجرا کنم.

او عنوان کرد: همان‌طور که نور و روشنایی انرژی مثبت دارد، تاریکی و سایه انرژی منفی می‌آورد. نشان دادن خیر و شر و تضادشان به تضاد انرژی مثبت و منفی برمی‌گردد که در محوریت نمایش بازی سایه قرار دارد. من در این نمایش فجایع و بلایای طبیعی در ژاپن را گنجانده‌ام. در ژاپن فجایعی رخ داده که انرژی منفی آن همه‌جا را در برگرفته و ما در این نمایش نشان می‌دهیم که این انرژی در اجرا کم‌کم به سایه تبدیل می‌شود و سیاهی همه‌جا را می‌پوشاند.

این کارگردان تئاتر گفت: در جوامع امروزی و در ژاپن تنوع اجرای تئاتر بسیار زیاد است و تئاتر علاقه‌مندان زیادی دارد. بنابراین در کشور من کسی وقت نمی‌گذارد که تنها داستان و یا تنها رقص را به تماشا بنشیند. به همین دلیل هم بود که من حرکت و متن را در کنار هم قرار دادم و تصمیم گرفتم داستان را با حرکت نشان دهم.

او یادآور شد: اجرای نمایش "خاطرات و کابوس‌های یک جامه‌دار" را در جشنواره دیدم، به نظرم عالی بود و اجرای فوق‌العاده‌ای محسوب می‌شد. وجود آب روی صحنه و دکور جالب این اثر از نظر من خیلی خوب بود. همچنین گروه نمایشی با انرژی بسیار خوبی کار می‌کردند و با اینکه زبانشان را نمی‌فهمیدم، اما کاراکتر ناصرالدین‌شاه قاجار را به دلیل انرژی خوبی که به مخاطب منتقل می‌کرد دوست داشتم.