سرویس تجسمی هنرآنلاین : کامبیز درمبخش پیشکسوت هنر کاریکاتور درباره نمایشگاه هفتمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر به خبرنگار هنرآنلاین گفت: درباره آثاری که در این نمایشگاه بزرگ روی دیوار رفته است نمی‌‎توان با یک بار دیدن نظر داد زیرا نمایشگاه آنقدر وسیع است که برای دیدن درست همه آثار آن به یک هفته زمان نیاز است.

وی با بیان اینکه هر حرکتی که برای هنر انجام شود سودمند است افزود: چنین نمایشگاهی ما را که در بیرون با فضای دودآلود خیابان‎‌ها مواجه هستیم را با رنگ، فکر و ایده مواجه کرده و در فکرمان تنوع ایجاد می‌‎کند و همین موضوع بسیار مهمی است.

این هنرمند پیشکسوت ادامه داد: درست که برگزارکننده جشنواره فجر دولت است اما اگر دولت چنین امکانی را فراهم نمی‌‎کرد چه کسی می‌‎توانست نمایشگاه در این ابعاد و با این وسعت برگزار کرده و این تعداد هنرمند و اثر هنری را دور هم جمع کند.

درمبخش درباره همکاری انجمن‌های هنری دربرگزاری جشنواره فجر امسال نیز اظهار کرد: وقتی اتجمن‌ها برگزاری جشنواره‎ای مانند فجر را برعهده داشته باشند تکلیف هنرمندان نیز روشن است و می‌توانند بی‌محابا‌تر کار کنند. وقتی هنر دولتی شود اصلا جواب نمی‌‎دهد؛ هنر از وجود انسان بیرون می‌آید و اگر قرار باشد به شکل دستوری با آن برخورد شود حاصل کار آثار خوبی نخواهد بود. از سوی دیگر چون جشنواره به شکل غیر رقابتی برگزار می‌‎شود انجمن‌ها از هنرمندان پیشکسوت نیز در کنار جوانان برای نمایش اثار دعوت کرده‌اند و در این نمایشگاه می‌‎توان آثار بسیاری از هنرمندان صاحب‎نام کشور را در کنار هم دید.

وی با بیان اینکه دو هنر کاریکاتور و سینما هنرهایی هستند که ایران را در جهان با آن‌ها می‌‎شناسند گفت: دوستداران هنر درجهان این هنر ایران را هم می‌‎شناسند و هم تعقیب می‌‏کنند؛ این افتخار بزرگی است که دست‎اندرکاران خانه کاریکاتور در زمینه این هنر آن قدر خوب عمل کرده‎اند که امروز نه تنها هنرمندان کاریکاتوریست ایرانی را در جهان می‌‎شناسند بلکه بسیاری از رقابت با کاریکاتوریست‌های ایرانی می‌‎ترسند.

این کاریکاتوریست پیشکسوت افزود: این موضوع بسیار جای افتخار دارد اما با این حال کاریکاتوریست‌ها نمی‌‎دانند با آثارشان چه کنند هیچ جا و مکانی وجود ندارد که آنان آثار خود را به نمایش بگذارند و تعداد مطبوعاتی که کاریکاتور چاپ کنند نیز بسیار کم است و معلوم نیست تکلیف این همه آدم با استعداد چه خواهد شد. به نظرم ایران به یک موزه کاریکاتور نیاز دارد تا این همه هنرمند خوب و درجه یک بتوانند آثارشان را به شکل متمرکز و دائمی به نمایش بگذارند تا بتوان آن را به عنوان نمونه‎ای از کاریکاتور ایران به جهان معرفی کرد.

انتهای پیام/