سرویس موسیقی هنرآنلاین : در میان سفارتخانه‌های بسیاری که در تهران مشغول به فعالیت هستند و بخشی از فعالیت‌های خود را به حوزه فرهنگ و هنر اختصاص می‌دهند شاید هیچ سفارتخانه‌ای به اندازه سفارت اتریش در بخش هنری خصوصا موسیقی قدرتمند ظاهر نشده است. انجمن فرهنگی اتریش یا اوکااف (OKF) که عهده‌دار ارتباط علمی، فرهنگی و هنری میان دو کشور ایران و اتریش است، طی سال‌های اخیر با برگزاری انواع کلاس‌های فرهنگی هنری و تولید و اجرای کنسرت، تئاتر و اپرا نه تنها موفق شد شهرت نیکی در میان اهالی هنر خصوصا موسیقی کسب کند، دیگر این روزها در مقام یکی از بازیکنان قدر عرصه موسیقی کشور شناخته می‌شود.

ارکستر بزرگ آی‌سو (AISO) و گروه کر آی‌سو نمایندگان بخش موسیقی اوکااف هستند که طی سال‌های گذشته بارها در سالن‌های اصلی پایتخت به صحنه رفته و در جشنواره‌های موسیقی فجر هم حضوری فعال داشتند. اعضای ارکستر و گروه کر همگی از جوانان با استعداد ایرانی هستند که بخشی از دوره آموزشی خود را در اوکااف گذرانده‌اند. ظاهرا نمایندگان سرزمین دانوب آبی می‌خواهد آنگونه که شایسته نام بزرگانی چون موتزارت و شوبرت و اشتراوس و هایدن است جای پایشان را در موسیقی کلاسیک دنیا محکم کند.

کریستین شولتز مدیر بخش موسیقی انجمن فرهنگی اتریش که خود موزیسینی برجسته و نوازنده ویولنسل است، مدیریت هنری و رهبری ارکستر را برعهده دارد که در شامگاه سه‌شنبه 28 بهمن‌ماه 93 شخصا سکان هدایت ارکستر آی‌سو را در دست گرفت تا رپرتواری از آثار کلاسیک اروپایی و ایرانی و موسیقی فولکلور محلی را برای دوستداران این نوع موسیقی به اجرا درآورد. این رپرتوار شامل پوئم سمفونی مولداویا اثر بدریش اسمتانا، اورتور آرایشگر شهر سویل اثر روسینی و دوبل کنسرتو فلوت و پیانو اثر دکتر امین هنرمند بود و بورکارد تولکه ویولن‌نواز آلمانی به عنوان کنسرت مایستر در آن حضور داشت.

کنسرتو برای فلوت، پیانو و ارکستر زهی شامل 3 موومان است که هر موومان از یکی از ترانه‌های محلی ایران به عنوان تم اصلی الهام گرفته شده بود. از یک سو در تمامی موومان‌ها تاثیرپذیری از ترانه در ریتم، روند حرکت و برخی فواصل مشهود است و از سویی دیگر، زبان هارمونی خاص و بهره‌وری از فواصل متفاوت، هویت آنها را تا حدی مخدوش کرده است.

موومان اول بر مبنای فرم سونات نوشته و تماتیک نخست آن بر اساس ترانه محلی "مستم مستم" شکل گرفته بود. گروه دوم و گروه پایان به لحاظ هویت مستقل از تم اول عمل می‌کردند و کنتراست معمول در فرم سونات را دارا بودند. در پایان بخش اکسپوزیسیون (ارائه تم‌ها) یک قسمت آهسته وجود داشت که همانند اپیزودی به بخش اصلی دولپمان (بسط و گسترش) پیوند می‌یافت. در بازگشت تم‌ها تغییرات اندکی در ارکستراسیون و نحوه ارائه نیز دیده می‌شد.

موومان دوم در حقیقت چهار واریاسیون بر روی تم "دختر بویراحمدی" است که بدون ارائه تم آغاز شد. واریاسیون اول بر مبنای کانن‌های فشرده‌ای بر روی استیناتوی پیانو شکل گرفته بود و واریاسیون‌های بعدی نیز شامل تزئینات و بسط و گسترش بودند.

موومان سوم روندویی بود که بخش تکرارشونده آن متاثر از ترانه محلی "هی یار" نوشته شده بود. در این روندوی 5 قسمتی، اپیزود اول با تغییر ریتم، موتیف و رجیستر از بخش تکرارشونده متمایز می‌شد. اپیزود دوم فوگاتویی در 4 صداست که تغییرات تمپو، ریتم و بافت در آن کنتراست قابل توجهی نسبت به بخش تکرارشونده ایجاد می‌کرد. پس از آخرین بازگشت تم اصلی، اشاره کوتاهی به اپیزود اول شده و سپس کدایی بر مبنای همان اپیزود قطعه را به پایان می رساند.

انتهای پیام