سرویس سینمایی هنرآنلاین: بهتاش صناعی‌ها کارگردان سینما امسال با فیلم "احتمال باران اسیدی" در سی و سومین دوره از جشنواره فیلم فجر و در بخش "نگاه نو" حضور دارد. این کارگردان سینما که با ساخت چندین فیلم کوتاه، مستند و انیمیشن تجربه فیلمسازی در عرصه سینما را داشته است، معتقد است که باید نگاه و سلیقه مردم را نسبت به فیلم‌های سینمایی، تکان داد. با این کارگردان سینما درباره اهمیت نگاه مخاطب به فیلم‌ها و نیز حضور فیلم اولی‌ها جشنواره فیلم فجر و آینده سینما به صحبت پرداخته‌ایم که در زیر می‌خوانیم.

امسال درجشنواره فیلم فجر، تغییراتی دیده‌ایم که مثبت و یا منفی بودن این تغییرات در آینده سینما مشخص خواهد شد. شما با تغییرات در جشنواره موافق هستید؟

هرگونه تغییری که به نفع سینما باشد، را نه تنها من فیلمساز، بلکه دیگر دوستان من در سینما هم خواهند پذیرفت. ذات شکل‌گیری این تغییرات را باید بررسی کرد. اما نتیجه و حاصل کار سینما در این دو سال خوب بوده و باید دید وضعیت اکران فیلم‌ها در گروه‌های مختلف تا همیشه مثبت خواهد بود یا خیر. مثلا در اکران فیلم های خاص، شاهد فیلم‌هایی با مضمون‌های متفاوت بوده‌ایم و از این جهت که سلیقه مردم همراه اکران این فیلم‌ها هم متغیر بوده، اکران فیلم‌های خاص هم مثبت عمل کرده است. به هر حال نمایش این گروه از فیلم‌ها، راه و مسیر قشر خاص‌تر و فرهیخته‌تری را به سینما باز کرد. لزوما لیست فیلم‌ها در گروه اکران خاص و در این 6 ماه اخیر به لحاظ مضمون متفاوت بوده است. حالا در کنار همه نوع فیلم، شاهد فیلم های هنری و خوش ساخت دیگری هم در جشنواره فیلم فجر هستیم.

خوشبختانه "هنرو تجربه" به موقع به داد سینمای ایران رسید. حتی هیات انتخابی که این فیلم‌ها را برای حضور در بخش " هنر و تجربه" فراخواندن، هم قابل تقدیر است. اما این نگرانی همچنان وجود دارد که چه اتفاقی برای آینده و اکران فیلم‌های این گروه خواهد افتاد. البته نباید قصد و نیت را برای اکران فیلم‌های سینمایی در این گروه بدانیم بااین حال شروع کار هنر و تجربه را به فال نیک می‌گیریم.

با این روند اکران فاصله‌ای بین فیلم‌های توقیفی و فیلم‌های تجربی می‌بینیدکه هر دو در یک موقعیت و به نام یک گروه خاص، اکران می‌شوند؟

بعضی از فیلم‌ها به اشتباه در گروه "هنر و تجربه" در اکران قرار گرفته‌اند. یعنی هر فیلمی که از ویژگی‌های هنری برخوردار بود لزوما نباید در گروه هنر و تجربه اکران شود بلکه یک فیلم هنری ممکن است پتانسیل بالایی برای فروش داشته باشد و نباید در یک اکران محدود و با چهار سینما اکران شود، مگر اینکه تعداد این سینماها افزایش یابد. به عنوان مثال فیلم"خانه پدری" به کارگردانی کیانوش عیاری یک فیلم هنری خوش ساخت و مخاطب پسند است که بازیگرانی چون شهاب حسینی و مهدی هاشمی در آن حضور دارند و به نظرم جایگاه این فیلم در گروه "هنر و تجربه" مناسب نبود فارغ از مسائلی که برای این فیلم اتفاق افتاد و یا فیلمی که خانم شاکردوست و آقای فرخ‌نژاد در آن بازی می‌کنند. حالا این فیلم‌ها به دلایلی موفق به اکران عمومی نشده و با آغاز فعالیت گروه مخاطب خاص موقعیتی برای اکران بدست آورده است اما این موضوع نباید باب شود که فیلم‌های مشکل‌دار در این گروه به نمایش گذاشته شوند.

شما معتقدید که فیلم‌های مشکل‌دار باید از این بخش خارج شوند؟

این نگاه بحثی نگران‌کننده در فیلم‌ها و سینمای امروز ما است. گاهی این تصور ایجاد می‌شود که فیلم‌های بخش "هنر و تجربه" اختصاص به فیلم‌هایی دارد که با ممیزی و عدم اکران روبرو هستند با این نگاه که "هنر و تجربه" مخاطب خاص دارد؛ این‌ها مواردی است که ذهن اکثر کارگردان‌ها را به اشتباه می‌اندازد که هدف از اکران و نمایش فیلم‌ها در "گروه هنر و تجربه" چیست؟ همین موضوعات باعث می‌شود تا " هنر و تجربه" تبدیل به تبعیدگاهی برای فیلم‌های مشکل‌دار شود و تنها راه مقابله برای عدم اکران بعضی فیلم‌ها به شمار رود. البته از یاد نبریم که خیلی از فیلمسازان سالها تلاش کرده‌اند تا فیلم‌هایشان اکران شود و حالا "هنر و تجربه" موقعیتی مناسب برای اکران فیلم‌های این فیلمسازان خواهد بود و این بسیار ارزشمند است ولی باید دید گروه "هنر و تجربه" دقیقا برای چه هدفی تشکیل شده است.

آیا حاضرید برای اکران، فیلم‌تان در این گروه نمایش داده شود؟

ببینید من عرض کردم به نظرم لزوما هر فیلم هنری قرار نیست در گروه هنر و تجربه اکران شود، من با تمام احترامی که برای پیشکسوتان و دوستان هنرمندم در شورای سیاستگذاری بخش"هنر و تجربه" قائل هستم ولی اکران عمومی فیلمم در گروه هنر و تجربه را مناسب نمی‌دانم چون به نظرم این فیلم مخاطب گسترده‌تری می‌تواند داشته باشد...البته شاید تا زمان اکران فیلم به تعداد سینماهای گروه هنر و تجربه افزوده شده باشد که آن زمان مسئله فرق می‌کند.

چه طور شد که یک فیلم بلند سینمایی ساختید و چه طور به این موضوع رسیدید؟

من چند فیلم کوتاه ساختم و همیشه به این فکر می‌کردم که زمان فیلم بلند سینمایی که برسد، شرایط هم برای ساخت آن مهیا خواهد شد. البته تجربه کار تئاتر و نیز تیرزها و انیمیشن‌های کارتونی را هم دارم. تا اینکه فیلمنامه "باران اسیدی" کامل شد. به نظرم فیلم من بیشتر روایت‌کننده تنهایی دسته‌ای از آدم های اجتماعی است که حالا با شرایط زندگی خود کنار آمده‌اند. در بیست دقیقه اول فیلم که قرار است اکت فیلم اتفاق بیافتد داستان زندگی آرام مرد میانسالی را می‌بینیم که بازنشسته شده است و مادرش هم مرده و برای ادامه راهش هیچ برنامه‌ای ندارد.

اما فضای فیلم شما حکایت زندگی یک شاعر و نویسنده است. حتی انتخاب آقای شمس لنگرودی هم از زمان نوشتن فیلمنامه فکر شده بود؟

ابتدا این نقش را برای یکی از کارگردان‌های سینما نوشته بودم اما منصرف شدم و شمس لنگرودی را انتخاب کردم؛ ایشان هم آشنایی با بازیگری و بعضی از دوره‌های سینمایی داشتند. برای این نقش گزینه‌های زیادی داشتیم و به بازیگران ستاره‌ای مثل مهدی هاشمی و پرویز پرستویی هم فکر کردم اما بعدا به این نتیجه رسیدیم فیلمم مناسب حضور یک بازیگر ستاره نیست.

چقدر حضور فیلم شما در جشنواره فیلم فجر می‌تواند برای آینده فیلم‌سازی شما موثر باشد؟

من به مسیر فیلم‌سازی و کارم ادامه خواهم داد.جشنواره فیلم فجر نمی‌تواند برای ساخته شدن و یا ساخته نشدن فیلم بعدیم تاثیرگذار باشد. نکته مهم برایم این است که فیلمم در کشورم و برای مردمم به نمایش در بیاید.

***

" احتمال باران اسیدی" به کارگردانی بهتاش صناعی‌ها و به تهیه‌کنندگی روح الله برادری در بخش "نگاه نو" سی و سومین دوره از جشنواره فیلم فجر حضور دارد که در این فیلم بازیگرانی چون شمس لنگرودی و مریم مقدم حضور دارند که پوریا رحیمی، ارسلان عبدالهی، عیسی حسینی، حبیب پورسیفی، پروین ملکی، امان رحیمی، سینوهه دانشمند، حسن حسینیان، سام جابر انصاری، سعید پیامی‌پور، علی نادربیگی، نیلوفر سیاری، احمد ذبیحی و الهه بخشی دیگر از بازیگران این فیلم هستند.

همچنین کامبوزیا پرتوی به عنوان مشاور کارگردان و ایرج رامین‌فر به عنوان طراح صحنه و لباس در "احتمال باران اسیدی" حضور دارند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: منوچهر شصت سال سن دارد، او بازنشسته اداره دخانیات است. ولی از سر بیکاری همچنان هر روز به اداره می‌رود. مادرش تا زنده بود آرزو داشت ازدواجش را ببیند. در حالی که منوچهر حتی دوستی هم در زندگی نداشته.. به جز خسرو... انتهای پیام/ صبا شادور