سرویس سینمایی هنرآنلاین: کیارش اسدی‌زاده جزو نسل فیلمسازان جوان است که با فیلم کوتاه ساختن کارش را در سینما آغاز کرد و با ساختن "گس" نشان داد یک فیلمساز جسور و کاربلد است.

اسدی‌زاده امسال با "شکاف" در بخش سودای سیمرغ جشنواره فیلم فجر حضور دارد که امروز سه‌شنبه در تالار همایش‌های برج میلاد برای اهالی رسانه به نمایش درمی‌آید. با او درباره ساختار فیلمش و ویژگی‌های اجتماعی آن گفت‌و‌گویی انجام داده‌ایم.

اگر بخواهید داستان "شکاف" را تعریف کنید به چه تعریفی می‌رسید؟

"شکاف" قصه دو زوج است که رفاقت طولانی مدتی با هم دارند.

چقدر به لحاظ ساختار و طرح موضوع اجتماعی نسبت به فیلم "گس" متفاوت‌تر عمل کردید؟

"شکاف" در تداوم‌‌ همان سینمای اجتماعی درفیلم "گس" است. منتهی داستانش به روز‌تر است و خاص جامعه ایرانی نیست و موضوع جهان شمولی دارد و به موضع فیلم درتمام فرهنگ‌ها به یک نوع نگاه می‌شود و تفاوت فرهنگی وجود ندارد. درفیلم "گس" یک سری شیطنت‌ها را انجام داده بودم که در "شکاف" این کار را انجام ندادم. البته سوژه "شکاف" هم چالش‌برانگیز و تا حدی ملتهب و داغ است. تفاوت جدی که بین "گس" و "شکاف" وجود دارد این است که در فیلم "گس" شخصیت‌های فیلم خواسته و یا ناخواسته قضاوت می‌شوند. در "شکاف" چنین اتفاقی نمی‌افتد و علی رغم شرایط بحرانی که به وجود می‌آید مخاطب به کاراکتر‌ها بابت اعمالشان حق می‌دهد و قضاوتی درباره‌شان انجام نمی‌دهد. بنابراین "شکاف" برایم فیلم ویژه‌تری است.

این شیطنت‌ها چطور قابل تعریف است؟

به لحاظ نوع قصه "شکاف" برخلاف "گس" که روایت غیر‌خطی داشت. کاملا خطی و کلاسیک روایت می‌شود و ساختارش ساده است، اما احساس می‌کنم فیلمنامه‌اش نسبت به "گس" عمیق‌تر است.

جهان‌شمول بودن موضوع فیلم چگونه است؟

"شکاف" درباره کودکان و حق و حقوقشان در هر اجتماع بشری است.

چقدر به سراغ شخصیت‌پردازی و نشان دادن درونیات آدم‌های فیلم رفتید؟

فیلم خیلی شخصیت‌محور است روی جزئیات رفتاری کاراکتر‌ها توجه ویژه‌ای انجام دادم. در عین حال در مقایسه با "گس" تلاش کردم آدم‌ها را قضاوت نکنم و سعی کردم فضایی فراهم کنم که خود مخاطب درباره آدم‌های فیلم قضاوتی داشته باشد.

چقدر در فیلم‌هایتان انتخاب بازیگران مناسب برای ایفای نقش‌ها جایگاه دارد؟

بازیگران برایم خیلی مهم هستند. در "شکاف" هانیه توسلی، بابک حمیدیان، پارسا پیروزفر و سحر دولتشاهی چهار شخصیت اصلی فیلم هستند که بدون اغراق در بازیشان، شبیوه متفاوتی نقش‌هایشان را بازی کرده‌اند. حمیدیان انتخاب اولمان بود و یک ورژن از فیلمنامه داشتیم که قصه زوجی که دولتشاهی نقش زن آن را بازی کرد، او اولویت اصلی برای ایفای بود و نقش توسلی را قرار بود بازیگر دیگری بازی کند که بنا به مشکلات شخصی نتوانست با پروژه همکاری کند و توسلی جایگزینش شد.

این بحرانی که در روابط بین دو زوج در "شکاف" به وجود می‌آید با بحران روابط بین آدم‌های فیلم "در‌باره الی" قابل مقایسه است؟

هیچ ارتباطی بین این دو فیلم وجود ندارد و جنس و فضای فیلمم خیلی متفاوت با فیلم "درباره الی" است و قرار نیست با به وجود آمدن بحران آدم‌ها به جان هم بیفتند.

آیا کودک در فیلم یکی از شخصیت‌های اصلی است؟

دو زوج فیلم فقط یک زوج صاحب فرزند است و کودک نقش مهمی در قصه و فضای فیلم دارد.

مهم‌ترین ویژگی فیلم در چه مسئله‌ای قابل بازخوانی است؟

مهم‌ترین ویژگی فیلم رسالتی است که قصه فیلم می‌کوشد آن را به مخاطب عرصه کند. رسالتی که خیلی مهم و اساسی است و حرف فیلم خیلی مهم و تاثیر گذار است و امیدوارم فیلم بتواند در نوع رابطه والدین با فرزندانشان اثرگذار باشد.

به نظر می‌رسد به لحاظ تولید کار پر زحمتی بوده است.

تولید فیلم بسیار مشکل و سخت بود، زیرا ما در داستان فیلم با 20 کودک روبه رو بودیم که باید کن‌تر لشان می‌کردیم و از همه مهم‌تر بای درست و قابل قبولی هم ازآن‌ها می‌گرفتیم. فیلم در یک تایم زمانی ۲۷ روزه ساخته شد و با این حجم از کار هیچ فشاری روی عوامل تولید وارد نشد، زیرا همه عوامل تولید فیلم با هماهنگ و همدل بودند.

چگونه در این فیلم با یک تهیه‌کننده حرفه‌ای کار کردید؟

سه چهار سالی است که علی سرتیپی را می‌شناسم و با او کار می‌کنم و البته تجربه کار سینمایی با او را نداشتم، اما از طریق دوستانی که با ایشان همکاری کرده بودند، دو نکته در مورد او می‌دانستم. اول اینکه بنا بر هر دلیلی موقعی که برای تولید فیلمی اقدام می‌کند، صددرصد به کار کارگردان و تیم سازنده اعتماد می‌کند و موقعی که اعتماد می‌کند بر اساس این رابطه کارش را با گروه انجام می‌دهد. او چه در انتخاب بازیگران و چه در بحث انتخاب عوامل پشت دوربین دستم را باز گذاشت و آزادی عمل داشتم. چون به کارم و گروه اعتماد داشت در زمان فیلمبرداری کمتر به سر صحنه می‌آمد و موقعی که نیاز به حضور ایشان بود و از او درخواست می‌کردیم به سر صحنه می‌آمدند و هیچ مشکل و چالشی به وجود نیامد.

لوکیشن‌ها چقدر در ساختار فیلم اثرگذار بود؟

هرچه لوکیشن در فیلمنامه وجود داشت در بهترین حالتش برای فیملبرداری آماده و مهیا شد. هیچ حرفی مطرح نشد که در انتخاب لوکیشن‌ها کوتاه بیایم و لوکیشن‌های دیگری انتخاب کنیم. فضای فیلم را محدود به دو سه تا لوکیشن آپارتمان نکردیم.

در فیلم قبلی شما با تنوع لوکیشنی هم مواجه بودیم. آیا در "شکاف" هم این تنوع وجود دارد؟

در "شکاف" لوکیشن اصلی استخر است که کمتر در سینمای ایران به عنوان لوکیشن اصلی مورد استفاده قرار گرفته بود. بهر حال شاید استفاده از لوکیشن استخر به ذهن خیلی‌ها رسیده است اما به دلیل محدودیت‌ها از آن گذشته‌اند. راه‌هایی پیدا کردیم که بتوانیم در استخر کار کنیم. در ‌‌نهایت در "شکاف" به لحاظ فضا تنوع خوبی وجود دارد.

شغل مربی استخر دو شخصیت اصلی در فیلم چه ویژگی‌هایی دارد؟

هانیه توسلی و بابک حمیدیان هردویشان در فیلم مربی شنا هستند. به عنوان فیلمنامه‌نویس "شکاف" خیلی شیفته این فضا و این لوکیشن نشدم، اما در بستر فضا و مفهوم کار استخر نقش خیلی مهمی دارد. تم کلی قصه فیلم درباره صاحب بچه شدن است. در خیلی از صحنه‌های فیلم تعداد زیادی بچه در آب استخر حضور دارند و به نوعی این فضا را با فضای رحم مادر و بچه‌ای که در رحم وجود دارد شبیه‌سازی کردم که البته این مقایسه چندان گل‌درشت نیست که بخواهم به مخاطب تاکید کنم. این دو فضا شبیه به هم است. طبیعی است به دلیل تم قصه به دنبال انتخاب شغلی بودم که دو شخصیت اصلی فیلم روز‌هایشان را بچه‌های خردسال سپری کنند. از آن طرف می‌دانستم استخر می‌تواند لوکیشن جذابی درفیلم باشد.

انتهای پیام/

احمدمحمد اسماعیلی