سرویس سینمایی هنرآنلاین، شهرام شاه‌حسینی امسال با فیلم "خانه دختر" در بخش سودای سیمرغ سی و سومین جشنواره فیلم فجر حضور دارد.

کارگردان فیلم‌هایی چون "کلاغ‌پر"، "زن‌ها فرشته‌اند" و "آقای هفت‌رنگ" می‌گوید بعد از دستیاری کارگردان‌هایی چون مرحوم رسول ملاقلی‌پور، سیامک شایقی و بهرام بیضایی، باید این فیلم‌ها را می‌ساخت تا به عنوان یک کارگردان مستقل وارد سینما شود. شاه‌حسینی معتقد است باید در سینما را از راه ساخت فیلم‌های کوتاه و تله‌فیلم‌ها تجربه کسب کرد. این کارگردان علاوه بر سینما در تلویزیون هم فعال است.

شاه‌حسینی در گقت‌وگو با هنرآنلاین درباره فیلم "خانه دختر" صحبت کرده است که امروز دوشنبه در تالار میلاد برای اهالی رسانه به نمایش درمی‌آید.

از تجربه آثاری که در سینما ساخته‌اید، بگویید؟

تجربه خوبی بود. بعضی از فیلمسازان ما در ایران شرایط سخت تری را تجربه می‌کنند که الگوهای مختلفی چون هنر و تجربه به آن‌ها نسبت داده می‌شود. نکته‌ای که وجود دارد این است که بعضی از این فیلم‌ها آنقدر شخصی هستند که تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار برای اینکه ضرر مالی نکنند و آسیب نبینند، می‌پذیرند این فیلم‌ها را در تعداد محدودی سینما اکران عمومی کنند.

منظور شما این است که گروه‌بندی اکران فیلم‌های سینما صرفا برای بازگرداندن سرمایه تهیه کننده است؟ اگر این‌طور است چرا جشنواره فیلم فجر این موقعیت را برای بخش هنر و تجربه اختصاص داده است؟

من معتقدم دست‌اندرکاران جشنواره فیلم فجر پیش از این دوره، پیش‌بینی کرده بودند که گروهی را به بخش هنر و تجربه اختصاص بدهند تا اگر این فیلم‌ها در گروه اکران قرار گرفتند، تکلیفشان روشن باشد.

پیش از این هم بحث اکران فیلم‌ها با مشکل مواجه بود، یعنی جداسازی بین آثار فیلمسازان جوان و فیلمسازان پیشکسوت، اما همه فیلم‌ها در یک موقعیت اکران می‌شدند...

به نظر من این مسئله ضرر بزرگی به سینمای ایران است. با اساس موضوع مخالف هستم. چرا که فیلمسازان جوان تجربه‌ای آنچنانی ندارند که با آثار خود به رقابت آثار فیلمسازان بزرگ بپردازند. به نظر من این موضوع شکل درستی نیست. چرا که فیلمسازان جوان می‌توانند با تله‌فیلم و فیلم‌های کوتاه و مستند تجربی تجربه‌های خود را انجام دهند. به هر حال سینما هنر گرانی است که جای آزمون و خطا باید کمتر داشته باشد. مثلا اگر ایده و یا فیلمی در جشنواره مورد رقابت قرار بگیرد و بعد ببینیم چه می‌شود، این موضوع کاملا غلط است و جایی در سینما ندارد. نگاه کنید به نسل فیلمسازانی که جا پای بهمن قبادی گذاشته‌اند یا جا پای عباس کیارستمی گذاشته‌اند، بدون آنکه از اندک دانش این فیلمسازان سینما بهره برده باشند. می‌بینید که فیلم‌های اکثر این دوستان ثمره‌ای جز شکست در سینما ندارد. به عنوان مثال فیلم‌های مختلفی که طی این سال‌ها ساخته شد که از اساس آنچه فیلمساز قرار بود در فیلم خود به تصویر بکشد دور ماند.

فیلمسازان جوان باید موقعیتی جدا برای ساخت فیلم‌های خود داشته باشند؟

تجربه فیلمسازی برای فیلم کوتاه است و هزینه‌های سینما از این طریق پائین می‌آید. زمانی که یک فیلم بلند می‌سازید باید با بینش و آگاهی کافی برای یک فیلم فکر کنید. از‌‌ همان ابتدا نباید انگ فیلم هنری به اثر زد. دیگران باید قضاوت کنند که آیا این فیلم ساختار و یا فیلمنامه‌ای خاص دارد که در آنجا در گروه‌بندی اکران قرار بگیرد. از‌‌ همان ابتدا بخواهیم فیلمی بسازیم که برای مخاطب خاص باشد به نظرم آن فیلم اصلا فیلم خوبی نخواهد شد.

با توجه به چهار فیلمی که در کارنامه کاری خود دارید از اولین فیلم شما "کلاغ‌پر" تا فیلم "خانه دختر" فاصله زیادی در ساختار و تجربه فیلمسازی خود می‌بینید؟


در واقع "کلاغ‌پر" و زن‌ها فرشته‌اند "برای من فیلم‌های تجربی بودند و چون حکایت بازگشت سرمایه این دو فیلم قطعی می‌آمد، بنابراین دست به ریسکی زدم که من آن فیلم‌ها را تجربه کردم و ساختم، اما به عنوان یک آماتور کسی که از دکوپاژ و میزانسن سر در می‌آورد و کارگردانی را آموخته و بازیگردانی را می‌شناسد، وارد سینما شدم. حکایت" خانه دختر" حکایت خود من است. اصل این سینما را دوست دارم. این فیلم برگرفته از علاقه من نسبت به سینما است.

فیلمبرداری این فیلم سال گذشته به پایان رسیده بود و صحبت‌هایی هم برای اکران عمومی آن شنیده شد، چه طور شد که فیلم به جشنواره سی و سوم رسید؟

"خانه دختر" سال ۱۳۹۲ آماده شد. اما تصمیم گرفتیم فیلم را با گروه محدودی روی پرده ببینیم، اگر نتیجه داد، فیلم را به جشنواره فیلم فجر بدهیم که این اتفاق هم افتاد. ابتدا به این فکر کردیم که نکند فیلم در حد و اندازه رقابت نباشد و حذف شود که خوشبختانه این طور نبود و هیات بازبینی آن را برای بخش رقابتی جشنواره پذیرفت.

چرا فیلمنامه این فیلم شما را جذب کرد در حالی که معتقدید فیلم‌های قبلی شما به شکلی حالت تجربه داشته‌اند؟

در این فیلم با آدم‌های رنگینی طرف هستیم که همه در یک موقعیت و شرایط به سر می‌برند و خبری از قهرمان اصلی در داستان نیست.

فیلمبرداری به چه صورت انجام شد؟

تمام صحنه‌های "خانه دختر" در تهران فیلمبرداری شده و مرتضی غفوری فیلم را به دلیل فضای فیلمنامه به صورت اسکوپ و با رنگ و لعابی متفاوت جلوی دوربین برده است. به همین خاطر حس می‌کنید فیلمبرداری فیلم خاص‌تر از دیگر فیلم‌ها انجام شده است.

آیا مسیری را که برای ادامه کارگردانی در سینما در نظر گرفته‌اید ادامه می‌دهید؟

بله قطعا و سعی می‌کنم که از فضای تجربه در فیلم‌هایم فاصله بگیرم و به محتوا فیلم‌هایم فکر کنم. امیدوارم در سینمای ایران شرایطی فراهم شود که فیلمسازان با علاقه آنچه دوست دارند بسازند و روی پرده سینما ببینند تا دیگر نتوانیم غر بزنیم و فضای رقابت سالم و یکسانی مهیا شود.

درباره جشنواره فجر امسال چه نظری دارید؟

معتقدم فضای جشنواره باید فضایی صمیمی و در عین حال رقابت بین فیلم‌ها خیلی سخت باشد؛ جشنواره‌ای پر از التهاب دوست‌داشتنی، از جنس صحبت‌های سینمایی که همیشه بعد از فیلم‌ها از گوشه و کنار می‌شنویم.

آیا کاری را بعد از فیلم" خانه دختر "آغاز کرده‌اید؟

هنوز نه، البته چند طرح دارم که هنوز به نگرش کامل نرسیده‌اند.

--------

حامد بهداد، پگاه آهنگرانی، باران کوثری، رعنا آزادی‌ور، بابک کریمی، بهناز جعفری، محمدرضا هدایتی، نسیم ادبی، امیر علی نبویان، پردیس احمدیه، نادر فلاح، مانی شاه حسنی و رویا تیموریان بازیگران اصلی "خانه دختر" هستند. فیلم درباره مردی به نام مرتضی است که قصد دارد خانه کوچکشان را زیر قیمت بفروشد تا زود‌تر از محله و نگاه سنگین مردمانش فرار کند.

انتهای پیام/

صبا شادور