سرویس تئاتر هنرآنلاین: امروز جمعه سوم بهمن ماه و در سومین روز برگزاری سیوسومین جشنواره بینالمللی تئاتر فجر 18 نمایش صحنهای، خیابانی و رادیویی برای علاقهمندان تئاتر اجرا میشود که در میان این آثار تماشای 3 نمایش صحنهای "تقدیر بازان"، "قصر" و "کابوس زنی در خواب" و 2 نمایش خیابانی "ناکو" و "درخت جان" را پیشنهاد میکنیم از دست ندهید.
نمایش ˝تقدیربازان˝ بعنوان نخستین پیشنهاد ما برای سومین روز جشنواره کاری است از سیما تیرانداز بازیگر و کارگردان مطرح و شناخته شده تئاتر و تلویزیون که امروز در قالب بخشهای تازههای تئاتر ایران و مسابقه تازههای تئاتر ایران در دو نوبت 18:30 و 20:30 در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر روی صحنه میرود.
تیرانداز درباره نمایش جدید خود این با اشاره به اینکه نمایش "تقدیربازان" مانند کارهای قبلی او یک نقد اجتماعی است، میگوید: در این نمایش، تنهایی آدمها به تصویر کشیده میشود؛ انسانهایی که با گرفتن تصمیمهای اشتباه، زندگی خود را دچار مشکل میکنند و آن را پای تقدیر میگذارند.
او با اشاره به مسائل مالی اجرای این نمایش اظهار کرده: من با تشویق اعضای گروهم تصمیم به کارگردانی این نمایش گرفتم و معتقدم کارگردان یک اثر باید از تمامی خواستههای خود بگذرد تا گروه نمایشی خود را تامین کند. اما با وجود تمام این مسائل و مشکلات، خوشحالم که شرایطی به وجود آمد تا بتوانم دوباره کار تئاتر انجام دهم.
این بازیگر و کارگردان، انگیزه فعالیت در حوزه تئاتر را تنها عشق و علاقه میداند و میافزاید: در این میان اگر گریزی به سینما میزنم، برای تامین کردن نیازهای مالی است. در واقع هر وقت انرژی من تحلیل میرود، به تئاتر بر میگردم. من خانه اصلی خودم را تئاتر میدانم و بیشتر مخاطبان هم من را به عنوان هنرمند عرصه نمایش میشناسند.
نورا هاشمی، بهاره مشیری، هومن کیایی، روزبه حصاری، فرناز رهنما و یمین آتشی، بازیگران نمایش "تقدیر بازان" هستند.
نمایش "قصر" نوشته کافکا با کارگردانی آرمین جوان پیشنهاد بعدی ما به شما دوستداران تئاتر است. ین نمایش که امروز در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر در دو نوبت 17 و 19:30 به مدت 60 دقیقه در قالب بخشهای مسابقه بینالملل و مرور تئاتر ایران در سال 1393، روی صحنه میرود.
کارگردان این نمایش درباره علت انتخاب رمان "قصر" کافکا برای اجرا روی صحنه میگوید: راستش علت این انتخاب به ایدههایی برمیگردد که من در ذهنم دارم. همانطور که در کار قبلیمان یعنی "مهر ششم" هم به سراغ سه داستان معروف عهد عتیق رفتیم. این بار هم دنبال ایدهای بودیم که بتوانیم از آن در قالب شیوهای که در پروسه تولید یک کار قبلا تجربه کرده بودیم، استفاده کنیم.
جوان ادامه میدهد: وقتی تصمیم گرفتیم از رمان "قصر" به عنوان ماده خام و اصلی کار جدیدمان استفاده کنیم، در وهله اول هیچ تصوری از اینکه این کار به چه چیزی منتهی میشود نداشتیم. ضمن اینکه تجربه کار قبلی را نیز داشتیم. در واقع ما در این نمایش سعی کردیم کلان روایت نمایش ما رمان "قصر" به اضافه چند خرده روایت باشد که مشخصا قصه "یعقوب و برادرش" و قصه "قوم لوط" از عهد عتیق و "پزشک دهکده" خود کافکا این خرده روایتها را تشکیل میدهند.
او با اشاره به اینکه این گروه حدود هشت ماه تمرینات سخت و فشردهای را برای آماده شدن این نمایش پشت سر گذاشتند، درباره روند تولید این نمایش گفت: ما در این شیوه بیشتر روی کنشهای بازیگران تمرکز داریم و کار میکنیم و هر چیزی در صحنه، حتی دیالوگهایی که استفاده میکنیم خیلی کاربردی هستند و هر چیزی که ضروری نباشد را حذف میکنیم.
این کارگردان تئاتر با بیان اینکه فکر میکنم متنی مثل "قصر" را شاید فقط بتوان در برادوی به صورت آن چیزی که در متن هست اجرا کرد، درباره شیوه تولید این نمایش توضیح میدهد: پروسه تولید ما به این صورت بود که وقتی با متنی مثل "قصر" که حدود 420 صفحه است روبرو هستیم، به جای اینکه به تعداد تمام کارکترهای روی صحنه یک بازیگر داشته باشیم سعی کردیم با یافتن وجوه مختلف این کاراکترها، یک کاراکتر داشته باشیم. یعنی هر بازیگر ما میتواند جای سه یا چهار کاراکتر که در رمان هستند بازی کند. ضمن اینکه کار ما دیالوگ زیادی ندارد و سعی کردیم کنشهایی را استخراج کنم که همین مسئله استخراج کنشها بعضی اوقات در طراحی صحنه، بعضی اوقات در میزانسنها، بعضی اوقات در رفتار بازیگر و بعضی موقعها در دیالوگها نمود دارد. به عبارتی دیگر اینگونه نیست که ما نتظار داشته باشیم زمانیکه به تماشای دیدن نمایش "قصر" میرویم انتظار داشته باشیم که دقیقا همان رمان برای ما روایت بشود.
او همچنین درباره خط داستانی این نمایش، عنوان میکند: در این نمایش که بر اساس رمان "قصر" کافکا تولید شده، غریبهای وارد مکانی تازه میشود و اهالی از ورود او جلوگیری میکنند که همین مسئله باعث به وجود آمدن اتفاقات متعدد میشود.
نمایش "کابوس زنی در خواب" نوشته اورنک انارکی با کارگردانی مسلم نارکی که به مشکلات زنان در جامعه سنتی میپردازد، سومین پیشنهاد ما برای امروز است. این نمایش امروز در قالب بخشهای مرور تئاتر ایران در سال 1393 و مسابقه مرور تئاتر ایران در تالار حافظ در دو نوبت 17 و 20 در مدت 45 دقیقه روی صحنه میرود.
نمایش "کابوس زنی در خواب" به نویسندگی اورنگ نارکی و کارگردانی مسلم نارکی، اثری آیینی و سنتی است که زندگی یک زن در جامعهای بومی را به تصویر میکشد. کارگردان نمایش در این رابطه توضیح میدهد: این نمایش برگرفته از آیینها و سنتهای بومی است و مشکلاتی را نشان میدهد که شاید برای یک زن در چنین جامعهای به وجود بیاید. ما در این نمایش از آیینهای عروسی و حنابندان تا سنتهای روزانه استفاده کردیم. با اینحال، همه این مسائل را سعی کردیم به صورت موجز و با در نظر گرفتن زیبایی شناسی تئاتر نشان دهیم.
این کارگردان با تاکید بر اینکه مخاطبان غیربومی هم میتوانند با زبان نمایش "کابوس زنی در خواب" ارتباط برقرار کنند، میافزاید: زبان کار ما، فارسی عامیانه است، جوری که تماشاچیان غیر بومی هم کاملاً آن را درک کنند. در جاهایی که از زبان محلی هم استفاده شده، برای مخاطبان غیر بومی قابل فهم است.
او همچنین موسیقی این نمایش را تلفیقی از نواهای بومی و غیر محلی دانست که شکل و حسی امروزی دارد و برای مخاطب جذاب است.
مسلم نارکی همچنین با اشاره به حضور پررنگ زنان در نمایشاش عنوان میکند: ما گروهی به نام صفیر هستیم که از سال 72 تاسیس شدهایم و سعی داریم با ایجاد فضایی بومی، به مشکلات زنان در جامعه سنتی بپردازیم. این نمایش هم در ادامه همین رویکرد است.
زهرا افشینزاده، پگاه زنیانزاده، هانیه کردلو، مرضیه صفری، نسترن هاشمزاده، بینا هاشمزاده، زهرا علینژاد، مریم گرجیزاده، شکوفه عاشوری و امین کرمی از بازیگران این نمایش هستند.
تماشای نمایشهای خیابانی "ناکو" و "درخت جان" را فراموش نکنید
نمایش خیابانی "ناکو" کار از محمد مظفری از بوشهر نخستین پیشنهاد ما برای نمایشهای خیابانی است که در بخش مهمان جشنواره، ساعت 16 در محوطه تئاتر شهر اجرا میشود.
محمد مظفری نویسنده و کارگردان نمایش خیابانی "ناکو" با این توضیح که ناکو یک نوع لنچ و شناور دریایی است که در استان بوشهر با چوب ساخته میشود و در زمان جنگ ایران و عراق از آن به عنوان تدارکات جنگ استفاده میشده است، در رابطه با این نمایش می گوید: نمایش "ناکو" در حقیقت داستان مردان و زنانی است که روی این لنچ برای امرار معاش کار میکنند.
کارگردان نمایش "ناکو" با بیان اینکه قصه ناکو داستان زندگی مردم ساحلنشین جنوب ایران و به خصوص استان بوشهر است، ادامه می دهد: این نمایش به طور کلی در خصوص عقبه جنگ ایران و عراق و دفاع مردم بنادر استان بوشهر مانند بنادر گناوه و بندر بوشهر از آبادان است که در قالب داستان مرد و زن بازمانده از جنگ که بر روی یک لنچ کار میکنند داستان روزهای جنگ را روایت میکند و در این میان، این زن و مرد آیینهای مردم جنوب کشور را نیز به نمایش میگذارند و داستان زندگی خود را هم تعریف میکنند.
مظفری در خصوص شیوه اجرایی نمایش نیز توضیح میدهد: ما در این نمایش سعی کردیم از شیوههای نمایش ایرانی مانند نقالی و پردهخوانی استفاده کنیم و با تمسک به آیینها، موسیقی و ملودیهای خاص بوشهری یک نوع نمایش خیابانی را اجرا کنیم که با نوع و شیوه زندگی مردم این خطه مرتبط باشد و در عین حال نیز فضای جدیدی را با استفاده از طراحی صحنه و دکور در نمایش خیابانی ایجاد کنیم.
او در توضیح این مطلب میافزاید: ما در این نمایش با بهرهگیری از شیوه نقالی در نمایشهای ایرانی و با ساخت یک لنچ سعی کردیم تماشاگر را در یک فضای فیزیکی از یک قهوهخانه قرار دهیم که همراه با ناخدا و جاشو یا ملوانی که این لنج را هدایت میکنند تماشاگران به نوعی به خلیجفارس، آبادان و گناوه سفر میکنند و در خلال آن قصههایی از دوران جنگ و رشادتهای مردم هم شرح داده میشود.
مظفری در خصوص دکور نمایش هم خاطرنشان می کند: ما چون در این نمایش یک لنچ را بازسازی میکنیم یک تیم دکور هم داریم که مرتب آن فضا را باید جابجا کنند و تقریبا حدود ۱۰ نفر از از گروه تئاتر ایلیا از شهرهای بوشهر و گناوه در زمینه ساخت این نمایش کار میکنند ضمن اینکه سازمان بسیج هنرمندان بوشهر و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان بوشهر هم به عنوان حامی این نمایش با ما همراه هستند.
نمایش خیابانی "درخت جان" کار محمود فرضی نژاد آخرین پیشنهاد ما برای روز جمعه شماست. نمایشی که کارگردانش معتقد است؛ تئاتر خیابانی هنوز نتوانسته است جایگاه خود را در بدنه هنرهای نمایشی پیدا کند و هنوز از جانب سیاستگذاران هنرهای نمایشی و جشنواره مورد توجه قرار نمی گیرد.
فرضی نژاد نویسنده و کارگران نمایش " درخت جان" با بیان اینکه موضوع محوری این نمایش حفظ محیط زیست است، در رابطه با این نمایش میگوید: این نمایش در حقیقت بیانگر ارتباط بین انسان و درخت است به این معنی که در تولد یک درخت انسان به صورت خودآگاه و ناخودآگاه دخیل بوده است و این دو در کنار یکدیگر می توانند رشد و نمو داشته باشند؛ به بیانی دیگر حضور و رشد درخت مستلزم حضور انسان است و برعکس.
کارگردان نمایش "درخت جان" با اشاره به موضوع نمایش، توضیح میدهد: در این نمایش ارتباط درخت و انسان در ابتدا به حدی می رسد که درخت برای انسان جایگاه والا و ارزشمندی پیدا می کند و به بیانی تقدس می یابد لذا در پی این تقدس، انسان برآوردن تمام مطالبات و حاجات خود را از درخت می خواهد تا اینکه به تدریج روح پلیدی در او پرورش میابد و برای برآوردن نیازهای مادی خود شروع به قطع درختان می کند .
کارگردان نمایش "درخت جان" با یادآوری وضعیت اسف بار جنگل های گیلان و مازندران، انگیزه خود از تولید چنین نمایشی را در ضرورت حفظ جنگلها و مراتع و توجه بیشتر به مسائل زیست محیطی عنوان کرد.
انتهای پیام/