سرویس تئاتر هنرآنلاین: امروز چهارشنبه اول بهمن ماه، در نخستین روز سی‌و‌سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر اجرای 14 نمایش صحنه‌ای، خیابانی و رادیویی اجرا می‌شود که در میان این آثار پیشنهاد می‌کنیم تماشای نمایش‌هایی صحنه‌ای همچون؛ "مرگ فروشنده"، "دیده‌بانان"، "بیرون پشت در"، "بیتل‌ها" و نمایش‌های خیابانی "تابوتی له تاوان"، "آقای سیگار" را در برنامه خود بگذارید.

نمایش "مرگ فروشنده" نوشته آرتور میلر با کارگردانی نادر برهانی‌مرند و نقش‌آفرینی بازیگران مطرحی همچون؛ حمیدرضا آذرنگ، نسیم ادبی، رحیم نوروزی، داریوش موفق، مجتبی پیرزاده، محمودرضا رحیمی، حمیدرضا نعیمی، آسیه ضیایی، فاطمه عباسی، بهرام افشاری، هادی عامل، که از نخستین روز دی‌ماه سال‌جاری روی صحنه بوده، برای آخرین بار در نخستین روز جشنواره تئاتر فجر در قالب بخش‌های مسابقه بین‌الملل و مرور تئاتر ایران در سال 1393، امروز ساعت 20 به مدت 120 دقیقه روی صحنه می‌رود. "مرگ فروشنده" قصه خانواده‌ای است که در دوره رکود اقتصادی دهه 40 آمریکا زندگی می‌کنند.

نادر برهانی‌مرند کارگردان "مرگ فروشنده" درباره این اثر نمایشی با بیان اینکه آرتور میلر در این نمایشنامه به دو مسئله یعنی فقر یا همان بحران اقتصادی که جامعه درگیر آن است و یکی هم فروپاشی یک خانواده و ارزش‌های یک خانواده به عنوان یک نهاد استوار که می‌تواند یک جامعه را شکل بدهد، می‌پردازد، می‌گوید: این دو مسئله چیزهایی هستند که ما در این 7، 8 سال گذشته با پوست و استخوان آن را لمس کردیم. من در این 8 سال پدران استوار و محکم زیادی را دیدم که ترک برمی‌دارند و کمرشان در زیر فشار اقتصادی می‌شکند.

برهانی‌مرند می‌افزاید: احساس می‌کنم در روزهایی که پدران در حال خرد شدن هستند، خانواده‌هایی که در حال فروپاشی هستند، پسرانی که عصیان می‌کنند، مادرانی که غصه‌مند در کنار ترک برداشتن شوهران خودشان هستند، "مرگ فروشنده" حرف روز ما است.

او همچنین درباره مسائلی که در این نمایشنامه مطرح می‌شود ولی در عین حال هیچ پاسخی به آنها داده نمی‌شود، با بیان اینکه؛ طرح مسئله ویژگی همه متن‌های بزرگ است که به تاریکی نور می‌پاشند، می‌گوید: پاشیدن نور به تاریکی تبلیغ روشنایی است و آثار بزرگ دنیا با مسئله اینگونه برخورد می‌کنند. طرح مسئله یعنی فکر کردن به پاسخ مسئله. هیچ وقت نمایشنامه‌نویس یا هنرمند به جزء موارد استثناء که آنها هم آثار بزرگی نیستند، هیچ وقت تلاش نکرده برای پاسخ دادن به مسائل به عنوان یک مصلح اجتماعی ورود کند. در واقع هرگاه یک نمایشنامه‌نویس مشکلات بشری را مطرح می‌کند مطمئنا در پشت آنها جواب‌های روشن هم قرار دارد. میلر هم در این طرح مسئله استاد است و اگر پاسخ مسئله را بخواهید در تمامی متن می‌توانید آن را بیابید. برهانی مرند تصریح می‌کند: وقتی تاریکی، بغض و فریاد برآمده از یک موضوع را نشان می‌دهیم حتما به دنبال یک پاسخ هستیم و شعاری برخورد نمی‌کنیم که این کار ما نیست. اگر تماشاگر ما یک لحظه به درد بیاد، یک لحظه به فکر واداشته بشود می‌تواند به عنوان یک مصلح اجتماعی و به عنوان یک فرد آگاه می‌تواند در جامعه خودش کُنش‌گری کند تا این سیاهی‌ها دیده نشود.

دومین نمایش پیشنهادی روز اول ما به علاقه‌مندان تئاتر در جشنواره سی‌وسوم تئاتر فجر تماشای نمایش "دیده‌بانان" نوشته پیرروبرلوکرک به کارگردانی محمدرضا خاکی است. این نمایش نیز که از اوائل دی‌ماه اجرای خود را در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر آغاز کرده، برای آخرین بار امروز در دو نوبت 18:30 و 20:30 به مدت 100 دقیقه، در قالب بخش‌های مسابقه بین‌الملل و مرور تئاتر ایران در سال 1393روی صحنه می‌رود.

نمایش "دیده‌بانان" با نقش‌آفرینی وحید نفر، علیرضا ناصحی، بهنام شرفی، محمد روشنی، بیژن محرمی، سارا افشار و علیرضا مدنی، بر اساس داستان دو کشور خیالی به نام روم و مور شکل گرفته است. دعوایی میان ملکه کشور روم با رئیس جمهور کشور مور بر سر ماهی‌های خال‌خالی شکل می‌گیرد، با این بهانه به آرامی جنگ آغاز می‌شود و....

محمدرضا خاکی درباره نمایش "دیده بانان" با اشاره به اینکه؛ این نمایش یک اثر دو پرده‌ای درباره جنگ است که به صورت متداوم اجرا می‌شود، می‌گوید: "دیده بانان" نمایشی است که در یک فضای طنزآمیز به تراژدیک ختم می‌شود.

این استاد دانشگاه درباره سوژه نمایشنامه "دیده‌بانان" نیز توضیح داد: سوژه نمایش در واقع به مقوله قدیمی جنگ می‌پردازد و جنگ هم یک سوژه خیلی قدیمی است که از زمان یونان باستان تا امروز به آن پرداخته شده و نه تنها برای من، بلکه برای مخاطب هم یک سوژه جدید به حساب نمی‌آید، اما به هر روی بخشی از واقعیت دردناک زندگی بشر بوده و هست و می‌شود در هر زمان به شکل‌های مختلف به آن پرداخت. درباره نمایشنامه "دیده‌بانان" نیز این اثر یک نمایشنامه بسیار ساده با زبانی طنزآمیز درباره موضوعی جدی که همان جنپگ باشد، است. به عبارتی این موضوع چیزی است که ما هر شبانه ‌روز به محض روشن کردن تلویزیون با آن روبه‌رو می‌شویم و اتفاقی که شاید این روز‌ها برایمان عادی شده باشد. با این حال این نمایش اشاره مستقیمی به این مسئله ندارد و استعاره‌ای طنزآمیز است که هدف اصلی آن و موضوعی که می‌خواهد در اصل به آن برسد صلح است.

این مدرس و استاد دانشگاه درباره نمایش "دیده‌بانان" اضافه می‌کند: یکی از ویژگی‌های این نمایش بازیگر محور بودن آن است. به عبارتی دیگر این نمایش اصلا شخصیت‌پردازی پیچیده‌ای ندارد، مضمون پیچیده‌ و فلسفه‌ای سنگینی ندارد و تنها ویژگی خاص‌اش اینست که پیش از هر چیز نمایشِ بازیگر است؛ و بازیگر‌های کار، قابلیت آن‌ها و این‌که بتوانند چه چیزی را بسازند، نقش مهمی در شکل‌گیری کار دارد. یعنی باید بازیگر‌ها به تعریف درست و دقیقی درباره ویژگی‌های شخصیتی نقش‌هایشان برسند تا طنز کار که حاصل موقعیت دو کاراکتر و گفت‌و‌گوی آنهاست به بهترین شکل به وجود بیاید.

کارگردان مجموعه تئاتر تلویزیونی "کسب و کار آقای فابریزی" در ادامه درباره روند شکل‌گیری گروه اجرایی این اثر به ویژه بازیگران این نمایش نیز اظهار داشت: من نمی‌خواهم گله‌مند چیزی باشم چون این اوضاع عمومی تئاتر است و به محض اینکه در تئاتر کاری را شروع کنیم، خود به خود یک تعهد اخلاقی برای‌تان ایجاد می‌شود و در قبال کسانی‌که دعوت به کار شدند مسئولیت دارید. همانطور که عرض کردم این نمایش در مقایسه با دیگر پیشنهادهای من از لحاظ کیفیت قابل مقایسه نیست ولی به هر روی امیدوارم این وضعیت تغییر کند و یک درایت به وجود و اطمینانی بوجود بیاید تا تئاتر و تئاتری‌ها حداقل‌هایشان روشن بشود.

نمایش "بیرون پشت در" به نویسندگی ولفگانگ بورشرت و کارگردانی ایمان اسکندری سومین پیشنهاد ما برای نمایش‌های صحنه‌ای در نخستین روز جشنواره تئاتر فجر است که در دو نوبت 17 و 20، در تالار حافظ به مدت 100 دقیقه در قالب بخش‌های مسابقه بین‌الملل و مرور تئاتر ایران در سال 1393، روی صحنه می‌رود.

نمایش "بیرون پشت در" با بازی توماج دانش بهزادی، رزگار خاطری، پوریا سلطان‌زاده، حمید حبیبی‌فر، رضا پورخلیلی، مهتاب جورابچی، نعیمه دوستی، سهراب دانش‌بهزادی، علیرضا قنبری، وحید ملکی، میلاد حسینی و درناسادات رهنمایی، راویت‌گر زندگی مردانی است که از جنگ جهانی دوم جان سالم به در برده‌اند، اما به واسطه شرایط تلخ و دردناکی که پس از جنگ برای آنها به وجود آمده، زندگی برایشان تلخ شده است.

ایمان اسکندری کارگردان نمایش "بیرون پشت در" درباره انتخاب این نمایش می‌گوید: سال 88 زمانی که دانشجو بودم، نمایشنامه "بیرون پشت در" را خواندم و احساس عجیبی نسبت به آن داشتم. حس می‌کردم این نمایش دقیقا حال امروز ما را توصیف می‌کند، به همین دلیل تصمیم گرفتم آن را به روی صحنه ببرم و شروع کردم به دراماتورژی متن که تا سال گذشته طول کشید وبعد از آن نیز حدود 13 ماه با گروه تئاتر پراکسیس تمرین کردیم تا به اجرا برسیم.

کارگردان نمایش" آنتروپی احساسات" درپاسخ به این سوال که چرا نمایشی که بعد از مرگ نویسنده آن مورد توجه قرار گرفت و تنها یک روز پس از مرگ بورشرت یعنی 21 نوامبر سال 1947 میلادی به روی صحنه رفت، برای اجرا انتخاب کرده است، بیان می‌کند: آنچه باعث جذب من به این نمایش شد، نام نویسنده و این سروصداها نبود. بورشرت شاعر خوبی است و در شعر و داستان تبحر دارد، اما من همیشه در تمام نمایش‌هایی که کار کردم، دستم برای حرکت، فرم و هر کاری که دلم بخواهد در اجرا انجام دهم، باز بوده است. انتخاب این نمایش هم بیش از هر چیز به این دلیل بود که دستم برای کارگردانی و اجرای فرم‌های خاص و انتخاب لباس‌های خاص باز بود. من در این نمایش از روز اول همه چیز را با هم می‌دیدم. هر متنی که دستم را ببندد کنار می‌گذارم، اما نمایش "بیرون پشت در" این‌گونه نیست و خود نویسنده هم در جایی گفته بود که این نمایش قابل اجرا در سالن نیست، اما من دوست داشتم کاری ارائه دهم که بدن‌محور باشد و این کار را هم انجام دادم. شعاری که من برای این نمایش انتخاب کردم این بود که کلام کاتالیزور درحرکت است، شاید کسی اعتقادی به این نداشته باشد اما من دارم. در این نمایش 260 صفحه تنها درباره حرکت توضیح داده شده است.

او در ادامه درباره شیوه اجرایی نمایش "بیرون پشت در" عنوان میکند: شیوه خاص و یا مکتب خاصی را پیروی نکردم که بگویم. ضمن این‌که معتقدم همه این شیوه‌ها و سبک‌ها به مخاطب بر می‌گردد و اوست که باید بیاید و بگوید ما چه کردیم، خودم فکر می‌کنم انتخاب این روش‌ها همه مرتبط با پیشینه من، علایقم و احساساتم است. من در قدیم نقاشی می‌کردم و همه این‌ها به من کمک کرد و در کارم نیز دیده می‌شود. به نوعی می‌توانم بگویم کار شبیه خودم است.

تماشای "آقای سیگار" و "تابوتی له تاوان" را در روز اول از دست ندهید

در میان نمایش‌های خیابانی نخستین روز جشنواره سی‌وم سوم تئاتر فجر، تماشای دو نمایش خیابانی "تابوتی له تاوان" به نویسندگی و کارگردانی عزیز زادسر از مریوان و نمایش خیابانی "آقای سیگار" نوشته و کار علی‌اصغر خطیب زاده از دامغان که هر دو ساعت 16 به ترتیب در محوطه مجموعه تئاتر شهر و باغ هنر اجرا می‌شوند، را به علاقه‌مندان نمایش‌هایب خیابانی پیشنهاد می‌کنیم.

عزیز زادسر نویسنده و کارگردان نمایش "تابوتی له تاوان" با نقشآ‌فرینی فرید نیکخواه، عزیز زادسر، دانیال محمدی، داوود محمدی، هژیر ایرانمنش، معین محمدی، حمید صنعی و سیوان راوند، با بیان اینکه موضوع محوری این نمایش حفظ و حراست محیط زیست است می‌گوید: "تابوتی له تاوان" ترجمه کردی "تابوتی از گناه" است و در حقیقت مرثیه‌ای بر از بین رفتن دریاچه زریوار و جنگل‌های زاگرس است.

این هنرمند با اشاره به اینکه او و گروهش بنیانگذار تئاتر روستا در ایران هستند، در خصوص تئاتر خیابانی می‌گوید: در بسیاری از مواقع بسیاری از بازیگران یک نمایش خیابانی را مردم عادی تشکیل می دهند. و اگرچه گاهی که ما برای اجرای یک نمایش به روستایی می‌رویم ممکن است تمام تماشاگران ما حتی به اندازه نیمی از عوامل نمایش ما هم نباشند اما گروه نمایش ما با جان و دل و عشقی وصف ناشدنی برای همان تماشاگر اندک به اجرای نمایش پرداخته است.

نمایش "آقای سیگار" به نویسندگی و کارگردانی اصغر خطیب‌زاده و نقش‌آفرینی مجید وحیدی و حسین حسام‌نژاد، دومین اثر پیشنهادی ما در حوزه نمایش‌های خیابانی است.

خطیب‌زاده درباره این نمایش که از جمله آثار پذیرفته شده در بخش مسابقه تئا‌تر خیابانی سی‌وسومین جشنواره بین‌المللی تئا‌تر فجر است، می‌گوید: ما در این نمایش موضوعی را دستمایه کار خود قراردادیم که در جهان فعلی میلیون‌ها انسان روزانه به دلیل مصرف آن از بین می‌روند و بر این اساس این نمایش نشان می‌دهد که چگونه کاراکتر نمایش با مصرف سیگار به آقای سیگار تبدیل می‌شود و بعد از آن تصمیم می‌گیرد از این معضل که به نوعی گریبان او را گرفته و هویتش را از بین برده است خود را نجات دهد.

کارگردان نمایش "آقای سیگار" در اظهار نظری در خصوص بخش خیابانی جشنواره فجر، می‌افزاید: تئا‌تر خیابانی در طی سال‌های متمادی تاکنون فراز و نشیب بسیاری داشته است و شاید مردم در دوره‌های اول آنچنان که باید با تئا‌تر خیابانی عجین نشده بودند و در بسیاری از مواقع که نمایش خیابانی اجرا می‌شد و مردم تصور می‌کردند که یک واقعه مستند و واقعی در حال رخ دادن است، به تدریج با اطلاع رسانی در رسانه‌ها و مطبوعات و مهم‌تر از همه استمرار تئاترهای خیابانی در جشنواره فجر و جشنواره آیینی سنتی و جشنواره عروسکی تهران مبارک، مردم بحث تئا‌تر خیابانی را جدی‌تر گرفتند.

انتهای پیام/