سرویس مد و لباس هنرآنلاین: حسین ارکان‌زاده کارشناس ارشد طراحی پارچه و لباس از دانشگاه آزاد یزد است و علاوه بر طراحی و چاپ پارچه در زمینه آموزش نرم‌افزارهای گرافیکی و ژورنال‌سازی هم فعالیت می‌کند.

او در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین در مورد تعداد اندک آقایان فارغ‌التحصیل طراحی لباس در ایران گفت: این موضوع به دلیل یک خلأ فرهنگی است. معمولاً بیشتر مصرف‌کنندگان لباس خانم‌ها هستند و از سال‌های گذشته در ایران جا افتاده بود که خانم‌های خا‌نه‌دار خیاطی بلد باشند و این کار را انجام دهند.

ارکان‌زاده ادامه داد: این در حالی است که بیشتر طراحان لباس مطرح در دنیا مرد هستند. اما در کشور ما ورود آقایان به این رشته چندان رایج نیست و این شغل به عنوان یک کار زنانه شناخته می‌شود.

او در مورد تفاوت طراحی لباس برای خانم‌ها و آقایان گفت: لباس آقایان تنوع کمتری نسبت به لباس خانم‌ها دارد. چون هم اجزای لباس خانم‌ها بیشتر است و هم در الگوی لباس آن‌ها می‌توان تنوع بیشتری ایجاد کرد. ولی لباس آقایان معمولاً فرم ثابت دارد و حتی لباس‌های خاصی که توسط طراحان مد برای آقایان طراحی می‌شود قابل استفاده در جامعه نیست. همچنین خانم‌ها در مکان‌های مختلف می‌توانند فرم‌های متفاوت از لباس روز، شب، اداری، مهمانی و... را استفاده کنند اما تنوع لباس آقایان بسیار محدودتر است.

ارکان‌زاده افزود: در سطح اجتماع می‌بینیم که لباس پوشیدن مردم و به ویژه آقایان برگرفته از فرهنگ غرب است، چون بیشتر لباس‌های ما وارداتی است. وقتی تولیدکننده ایرانی نتواند تولید کند یا مصرف‌کننده محصول ایرانی را نخرد، لباس‌هایی وارد می‌شوند که المان‌های غیر ایرانی را به همراه دارند.

او با اشاره به تأثیرات لباس بر فرهنگ جامعه گفت: اگر بخواهیم پوشش ایرانی- اسلامی را جا بیندازیم باید از تولیدکننده حمایت کنیم تا قدرت او آن‌قدر زیاد شود که بتواند لباسی با طرح ایرانی را به مقدار زیاد در بازار پخش کند. وقتی محصولی زیاد در فروشگاه‌ها دیده شود مورد پذیرش قرار می‌گیرد و مردم از آن استفاده می‌کنند.

این طراح لباس که در مسابقات سراسری دانشجویان در سال 91 رتبه نخست رشته چاپ را کسب کرد ادامه داد: ده سال است که به صورت حرفه‌ای در زمینه چاپ فعالیت می‌کنم و به صورت صنعتی و آکادمیک آن را مورد بررسی قرار دادم. در کارخانه‌های زیادی کار کردم و کاملاً لمس کردم که 99 درصد طرح‌هایی که در ایران روی پارچه‌ها چاپ می‌شود کپی هستند و یک درصد باقی‌مانده نیز بر اساس همان طرح‌های خارجی طراحی می‌شود.

ارکان‌زاده افزود: در کشورهای پیشرفته نیمی از فضای کارخانه چاپ و تکمیل به انستیتوی طراحی اختصاص دارد و چندین طراح با شیوه‌های شخصی خود به طراحی مشغول هستند. اما در ایران فارغ‌التحصیلان طراحی پارچه خیلی کم وارد فضای کارخانه می‌شوند و اگر هم این اتفاق بیفتد صاحب کارخانه بهایی به طرح آن‌ها نمی‌دهد. در کارخانه‌های ایرانی کوچک‌ترین بخش به واحد طراحی اختصاص دارد و معمولاً فقط یک اجراکار در آن مشغول است. اما اگر ما هم مثل کشورهای خارجی به طراح اهمیت دهیم و به او اعتماد کنیم می‌توانیم المان‌های ایرانی و اسلامی را وارد بازار کنیم.

او با اشاره به اینکه موضوع پایان‌نامه کارشناسی ارشد خود را به موضوع ژورنال‌سازی اختصاص داده بود گفت: ژورنال آخرین ضربه به مخاطب است که او را از کیفیت محصول مطمئن کرده و برای خرید محصول مجاب می‌کند. دو شیوه ژورنال‌سازی وجود دارد که در نمونه اول به ارائه اطلاعات به علاقه‌مندان پرداخته می‌شود و در نمونه دوم آثار طراحان معرفی می‌شود. اما در کشور ما به دلیل کمبودی که وجود دارد این دو مقوله ترکیب شده و مجلاتی چاپ می‌شود که طرح و اطلاعات را با هم ارائه می‌دهند.

ارکان‌زاده افزود: این کمبود نشریات و ژورنال‌ها باعث می‌شود مردم به نشریات یا شبکه‌های خارجی مراجعه کنند و در نتیجه مد ما به سمت غرب حرکت می‌کند. اما اگر محدودیت‌ها برای ارائه ژورنال لباس کمتر شود می‌توانیم یک لباس خوب ایرانی-اسلامی تولید کنیم و بعد با عکاسی و ارائه خوب آن را به مردم معرفی کنیم تا مد ایرانی در جامعه رواج یابد.