سرویس مد و لباس هنرآنلاین : زهره ارشدی ابیانه که در سال‌های 92 و 93 در جشنواره مد و لباس فجر شرکت کرده و به عنوان برگزیده معرفی شده است در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین، گفت: کار اصلی من تحقیق روی پوشاک اقوام ایرانی و بعد ارائه ترکیبی مدرن از آنها است. در واقع طرح‌های سنتی را با لباس‌های امروزی ترکیب می‌کنم و تا به حال استقبال خوبی از این کارها شده است.

او با اشاره به زندگی مدرن امروز گفت: برای اینکه بتوانیم در زندگی دیجیتال از فرهنگ ایرانی و سبک‌های قدیمی استفاده کنیم، در تزیینات یا برش لباس نمادهایی را که دربرگیرنده آداب و سنت‌های ایرانی است به کار می‌برم. به این ترتیب لباس‌ها به روز هستند و برای جوانها قابل استفاده خواهند بود.

ارشدی ادامه داد: در کار خود از لباس همه اقوام جنوب و شمال ایران، کرد، بلوچ و... استفاده می‌کنم، اما چون روستای پدری من ابیانه است سعی می‌کنم بیشتر از آن المانها استفاده کنم. در لباس‌های مردانه خود از سوزن‌دوزی‌های سنگین استفاده کردم یا شلوارهایی برگرفته از شلوار کردی طراحی کردم. این لباس‌ها اگرچه هنوز به تولید نرسیده اما کاملا قابلیت استفاده دارد و کاربردی است.

او با اشاره به نمایش آثارش در جشنواره مد و لباس فجر گفت: سال 92 کت مردانه‌ای که بر اساس لباس کردها طراحی کرده بودم در جشنواره حضور داشت و در نمایش زنده اختتامیه جشنواره هم به نمایش گذاشته شد. در آن سال به دلیل اینکه بیشتر از 3 طرح من نشان مالکیت دریافت کرد برگزیده شدم.

این طراح لباس افزود: معمولا وقتی لباسی را بر اساس پوشاک یک قوم طراحی می‌کنم از مردم بومی هم کمک می‌گیرم تا در مورد ترکیبات رنگی، و ویژگی‌های لباس به من کمک کنند. برای طراحی این کت هم به کردستان رفتم و از نزدیک لباس‌های کردی را بررسی کردم تا بعد از درک صحیح آن، لباس را طراحی کنم. علاوه بر این مانتویی که برای دانشجویان طراحی کرده بودم در جشنواره دیپلم افتخار دریافت کرد. آن مانتو که سارافونی روی آن قرار داشت با استفاده از تکه‌دوزی نماد پنجره‌های ارسی قدیمی طراحی شده است.

ارشدی که سال 93 هم در بخش طراحی لباس عموم برای دانشجو شایسته تقدیر شناخته شد، در مود طرح خود گفت: با توجه به اینکه روی پوشش ادوار مختلف تاریخی هم تحقیق انجام می‌دهم، این لباس را بر اساس ارسی‌های هندسی دوره صفوی طراحی کردم و یک سارافون مشکی که روی آن تکه‌دوزی‌هایی بر اساس ارسی‌های ایرانی انجام شده بود در جشنواره ارائه دادم.

این طراح لباس ادامه داد: به نظر می‌رسد شرکت در جشنواره مد و لباس برای طراحان فایده‌ای به جز شناخته شدن ندارد، چون قرار بود که بنیاد ملی مد و لباس از طراحان لباس حمایت کند تا آنها بتوانند کارهای خود را تولید کنند اما این اتفاق نیفتاد. کار یک طراح لباس زمانی ارزش دارد که تولید شود و مردم بتوانند در اجتماع از آن استفاده کنند، بنابراین باید نهادهایی باشند که از ما حمایت کنند.

ارشدی افزود: زمانی که بنیاد مد و لباس شروع به کار کرد طراحان از اینکه کارها زود ثبت می‌شد و نشان مالکیت دریافت می‌کردند راضی بودند، اما این روند در حال حاضر بسیار کند شده و یکی از کارهای من یک سال در بنیاد ماند تا ثبت و عکاسی شود. همچنین طراحان لباس توقع دارند که در انتخاب طراحان برگزیده تنوع وجود داشته باشد تا اگر کارشان تولید نمی‌شود حداقل اثرشان دیده شود.