سرویس مد و لباس هنرآنلاین : رفیعه رازبانی طراح لباس در رشته مدیریت کارآفرینی تحصیل کرده و از 6 سال پیش در زمینه طراحی لباس فعالیت میکند.
او که در چهار دوره گذشته جشنواره مد و لباس فجر حضور داشته و آثارش شایسته تقدیر شناخته شده است، در گفتوگو با هنرآنلاین گفت: با توجه به اینکه در رشته کارآفرینی تحصیل کرده بودم، علاقه داشتم کسبوکاری متعلق به خودم راهاندازی کنم و اولویت من کار هنری بود.
رازبانی افزود: با گذراندن دورههای خیاطی، طراحی دوخت، چاپ پارچه و نقاشی، کار خود را آغاز کردم و شرکت طراحی لباس آریا پرند را ثبت کردم. از ابتدا فعالیت خود را به صورت شرکتی انجام دادم و با طرحی لباس فرم و تولید آن وارد بازار شدم. پس از آن به طراحی و تولید مانتوی سنتی و مانتوهای اجتماع پرداختم. گاهی اوقات فقط طراحی را انجام داده و تولید آن را به جای دیگری میسپریم و گاهی همه مراحل توسط مجموعه ما انجام میشود. علاوه بر آن به صورت محدود کار سفارشی و تکدوزی هم انجام میدهیم.
او که در سال 93 به عنوان یکی از 7 طراح برگزیده در مسابقه زنده جشنواره مد و لباس فجر حضور داشت گفت: همیشه سعی کردم کار علمی و عملی را در کنار هم دنبال کنم. بنابراین پژوهشهای مختلفی انجام میدهم تا کارم با مطالعه باشد و اگر طرحی را روی لباس میآورم پیشینه تاریخی و فرهنگی داشته باشد.
رازبانی با بیان اینکه از ابتدا هدف بلندمدت داشته است افزود: چشمانداز من این بود که آنچه را در جامعه جا نیفتاده است جا بیندازم. هنوز هم وقتی میگویم شرکت طراحی لباس دارم مردم متوجه نمیشوند چه کار میکنم. برای بسیاری از افراد جا نیفتاده که طراحی لباس یک حرفه است و میتواند یک تیم تخصصی را به کار بگیرد. من با تأسیس یک شرکت طراحی لباس خواستم این کار را جا بیندازم چون دلم میخواهد طرحهایی که به ذهنم میرسد و دوست دارم را در جامعه ببینم.
او در مورد ضروریات آغاز چنین کاری گفت: قبل از اینکه تصمیم بگیرم شرکت را ثبت کنم برای کارم بیزنس پلن داشتم و طرح کارم را تا 5 سال آینده رسم کرده بودم. به خاطر درسهایی که گذرانده بودم روی این موضوع به صورت جدی کار کردم و در تحقیقات خود بازارسنجی کرده و شیوه کار افراد موفق این رشته را بررسی کردم. پس از آن سعی کردم تیم خود را با دقت انتخاب کنم تا طراح، الگوساز، خیاط، بازاریاب و... با یک مدیریت خوب در کنار هم فعالیت داشته باشند.
رازبانی ادامه داد: زمانی به فکر طراحی لباس فرم افتادم که پژوهشی در زمینه خصوصیسازی داشتم و متوجه شدم موج خصوصیسازی در کشور ما ایجاد شده است. هرچه سازمانها از دولتی به سمت خصوصی میرفتند تمایل به ظاهر متمایز و لباس متحدالشکل در آنها بیشتر میشد. من هم کار خود را از طراحی لباس فرم مدارس آغاز کردم و پس از آن برای چند شرکت و انتشارات و... طراحی لباس انجام دادم.
او در مورد خصوصیات لباسهایی که تولید میکند گفت: سعی میکنم برای مانتوی اجتماع از پارچههایی استفاده کنم که الیاف نخ و پنبه داشته باشند تا راحتپوش و قابل استفاده برای اقشار و مکانهای مختلف باشند. مردم ما با توجه به شرایط اقتصادی ترجیح میدهند مانتویی بخرند که بتوانند به دفعات و در جاهای مختلف آن را بپوشند. ما سعی کردیم طرحی بدهیم که قشر متوسط بتوانند آن را استفاده کنند و تأکید دارم که مدلها، طرحها و الگوها حتماً ایرانی باشند و حتی اگر ظاهر کار مدرن است الگوهای آن ایرانی است. مدتی است به طراحی و تولید لباس خانگی هم میپردازم و بر اساس آنچه در فرهنگ ما وجود دارد لباسهای پوشیدهای مناسب مهمانی طراحی میکنم.
رازبانی ادامه داد: اگر اسم ما طراح است باید به دنبال چیزی باشیم که کپی و تقلید نباشد و یا اگر ایده از جایی دیگر گرفته شده باید بومیسازی شود و مطابق سلیقه و فرهنگ خانواده ایرانی تغییر کند. اگر قرار است اسم من کارآفرین یا طراح باشد باید همیشه چیز جدیدی برای ارائه کردن داشته باشم و وقتی میبینم محصولی در کشور ما کم یا محدود است باید برای آن بخش فکر کنم و به تولید آن محصول بپردازم. اگر مردم بعضی محصولات ایرانی را نمیخرند به دلیل عدم آگاهی آنها است و من طراح باید به او اطلاع دهم که چنین محصولی وجود دارد.
او با بیان اینکه هدف ما احیای فرهنگ پوشش فراموششده ایرانی است افزود: در چند سال اخیر شاهد تغییر در پوشش مردم بودیم و در مغازهها مدلهای متنوعی عرضه میشود که شاید یک علت آن برگزاری جشنوارههای مد و لباس باشد. شاید اگر این جشنوارهها برگزار نمیشد همان مدلهای قدیمی ادامه پیدا میکرد، اما حالا طراحان لباس میتوانند ایدههای خود را بروز دهند و آثارشان دیده میشود. مردم هم از دیدن کارهای جدید و متفاوت استقبال میکنند و به این ترتیب جشنواره فرصت مناسبی برای طراحان و تولیدکنندگان است تا ارتباط بهتری با مردم داشته باشند.
انتهای پیام/