سرویس مد و لباس هنرآنلاین: مجید نامی، کارشناس ارشد مهندسی نساجی است و سابقه 15 سال تدریس در دانشکده نساجی دانشگاه امیرکبیر را دارد.
عضو هیئتمدیره اتحادیه تولیدات و صادرات نساجی و پوشاک ایران و مدیرعامل شرکت پرنگ مس به خبرنگار هنرآنلاین، گفت: مجموعه ما نماینده رسمی چند شرکت تولیدکننده ماشینآلات نساجی، پوشاک، نرمافزارهای طراحی الگو و... است و ماشینهای مدرن و اتوماتیک را وارد کشور میکند. ساخت ماشینآلات صنعتی در کشور ما بسیار محدود است و بیش از 95 درصد ماشینآلات صنعتی و تکنولوژی آنها وارداتی است.
نامی در مورد نقش کاربر در استفاده از تمام امکانات این دستگاهها گفت: متأسفانه در حال حاضر تکنولوژی و ماشینآلات مدرنی که وارد کشور میشود از دانشگاهها جلوتر هستند. دانشجویان در بخش پوشاک هیچ آموزشی در مورد ماشینآلات جدید نمیبینند و در بخش نساجی هم آنچه با تکنولوژی موجود در تعدادی از دانشگاههای معتبر آموزش میبینند قدیمی است. بنابراین آنچه دانشجو یاد میگیرد اصول کار با ماشین است و باز هم نمیتواند با سیستمهای جدید کار کند. از طرفی هم قابل درک است که خرید ماشینآلات جدید به دلیل هزینه بالای آنها برای دانشگاهها سخت است، اما دانشگاهها میتوانند با تعامل با کارخانهها از امکانات آنها برای آموزش استفاده کنند.
او با اشاره به ضرورت ارتباط بین دانشگاه و صنعت افزود: این اتفاق هم تا به حال نیفتاده است چون دانشگاههای ما حالت روتین پیدا کردهاند. حتی بین اعضای هیئتعلمی دانشگاهها این بحث به وجود میآید که آیا دانشگاه وظیفه دارد دانشجو را با تکنولوژی روز دنیا آشنا کند یا باید نکات پایه و اصولی را آموزش دهد. این بحثها هنوز به نتیجه نرسیده است و از طرف دیگر بخش صنعت گلایه دارد که چرا فارغالتحصیلان دانشگاه از علم و تکنولوژی روز عقب هستند و طرز کار با دستگاهها را نمیدانند.
این مدرس دانشگاه ادامه داد: آنچه در بخش صنعت میبینیم این است که جوان فارغالتحصیل وقتی وارد بازار کار شده و میبیند که توانایی لازم را ندارد سرخورده میشود. پس باید حتماً اقدامی برای رفع این مشکل انجام شود.
نامی افزود: پس از فارغالتحصیلی به دلیل وقفهای که در کار میافتد بسیاری از جوانان موضوع نیاز به آموزش را فراموش میکنند، پس حتماً باید این اتفاق در زمان تحصیل در دانشگاه بیفتد. زمانی که من دانشجو بودم 2 دوره کارآموزی بسیار جدی برای ما در نظر گرفته میشد ولی حالا یک دوره کارآموزی وجود دارد که خیلی اوقات از طرف خود دانشجو و مرکز کارآموزش هم جدی گرفته نمیشود.
نامی ادامه داد: زمانی که دبیر جامعه متخصصین نساجی بودم طرحی را دنبال کردیم تا فارغالتحصیلان دانشگاه با همکاری بخش صنعت یک دوره جدی کارورزی برای بالا بردن سطح دانش و کاربردی کردن علم خود بگذرانند. اگرچه هنوز این اتفاق نیفتاده است، باید حتماً شروعی جدی از جانب دانشگاه انجام شود. بخش صنعت هم بسیار علاقهمند است که جوانان را آموزش دهد و حتی بعضی از کارخانهها برای در اختیار گرفتن کارآموزان دانشگاه اعلام آمادگی کردهاند.
عضو هیئتمدیره اتحادیه تولیدات و صادرات نساجی و پوشاک ایران در مورد امکان صادرات پوشاک ایرانی گفت: کیفیت محصولات ایرانی در چند سال اخیر بسیار افزایش پیدا کرده است. این اتفاق دلایل متعددی داشته از جمله تغییر سبک زندگی مردم، رفتوآمد به کشورهای خارجی و مقایسه پوشاک ایرانی با خارجی که باعث شده سطح توقع مردم از تولیدکننده بالا رود. بالا رفتن توقع مشتری باعث شد تولیدکننده هم سطح کیفیت محصول خود را افزایش دهد و اکنون محصولاتی در کشور ما تولید میشود که به راحتی با جنس خارجی رقابت میکند و حتی گاه از آنها بالاتر است.
نامی با بیان اینکه بخش صادرات مسائل و مشکلات خاص خود را دارد ادامه داد: قبل از اجرای تحریمها شرکتهای صادراتی زیادی در کشور ما فعال بودند، اما پس از تحریم به خاطر مشکلاتی که به خاطر انتقال پول وجود داشت بحث صادرات به مشکل برخورد. علاوه بر آن در دورهای به دلیل افزایش نرخ ارز خیلی از تولیدکنندهها ترجیح دادند محصول خود را در داخل کشور عرضه کنند. اما حالا شرکتهایی هستند که در زمینه صادرات پوشاک فعالیت میکنند و موفق هستند.
او با بیان اینکه برای صادرات محصول باید قیمت مناسب و شناسایی بازار هدف را در نظر گرفت افزود: هر بازار برای خود ویژگیهای خاصی دارد. به عنوان مثال کشورهای همسایه ما مثل افغانستان، کشورهای عربی، آسیای میانه و... که هماکنون پتانسیل خوبی برای صادرات دارند، هر کدام سلایق خاصی دارند و از نظر سایز و... هم متفاوت هستند. بنابراین حتماً باید از نظر طرح، الگو، جنس پارچه، مواد اولیهای که در تولید پوشاک استفاده میشود و... هر بازار به صورت خاص بررسی شود. همچنین تولیدکننده باید در نمایشگاههای خارجی شرکت کند تا بتواند مصرفکننده و مختصات آن کشور را بشناسد.
انتهای پیام/