سرویس مد و لباس هنرآنلاین : سپیده پارساپور کارشناس ارشد معماری است، اما در زمینه طراحی لباس فعالیت می‌کند. او که در چهار دوره جشنواره مد و لباس فجر حضور داشته و کارهایش تقدیر شده‌اند، سال 93 توانست رتبه سوم بخش طراحی مانتو اجتماع را به دست آورد. پارساپور در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: از کودکی به طراحی لباس علاقه داشتم و پس از پایان تحصیلات خود تصمیم گرفتم این علاقه را به واقعیت تبدیل کنم.

پارساپور ادامه داد: با توجه به اینکه رشته تحصیلی من معماری بود، یاد گرفته بودم هر کاری را بر اساس یک مفهوم خاص جلو ببرم و طراحی کنم، چون این کار باعث می‌شود ذهن طراح بسیار باز شود و قدرت تجسم بالا برود. بنابراین با یک ایده اولیه کار خود را شروع می‌کنم و با مطالعات زیاد سعی می‌کردم به طرح نهایی برسم. از ابتدا در ایده دادن و طراحی لباس مشکلی نداشتم و کارهایم توجه دیگران را جلب می‌کرد اما احساس می‌کردم در ارائه نهایی مشکل دارم. به همین دلیل دوره‌های آموزشی طراحی لباس را هم گذراندم تا بهتر بتوانم کار کنم.

او در مورد ویژگی طرح‌های خود گفت: سعی می‌کنم کارهایم مورد پسند جوان‌ها باشد و ویژگی اصلی کارهایم این است که بر اساس یک ایده شکل گرفته و طراحی، انتخاب رنگ، پارچه و... با یک خط فکری پیش رفته است. چیزی زیباست که با کمترین علامات ممکن، بیشترین نظم ممکن را عرضه کند، اما زیبایی تنها از طریق نظم و قاعده به دست نمی‌آید، بلکه نتیجه دو صفت متضاد است که هر دو به یک اندازه ضروری هستند.

پارساپور افزود: هنر موفق، هنری است که مکالمه‌ای دوجانبه با ذهن به وجود آورد، چالش‌های ذهنی به وجود آورد و بازتاب‌هایی ایجاد کند. ترکیبی که کاملاً هماهنگ و وحدت‌یافته باشد، ترکیبی خسته کننده خواهد بود. هنرمند موفق کسی است که احساس نظم و وابستگی را القا کند و در همان حال چیزهای غیر منتظره را در اثر خود وارد سازد.

پارساپور در مورد اثری که در چهارمین دوره جشنواره شرکت داده بود گفت: یک مانتوی اجتماع دو تکه به صورت زیر و رو طراحی کردم که در انتخاب پارچه آن سعی شده بود پارچه‌ای سبک، خنک و زیبا استفاده شود که به راحتی قابل استفاده باشد. ایده اصلی این طرح از دهانه‌های پل خواجو گرفته شده بود و در یقه لباس از قوس‌های دهانه پل استفاده شده بود. انتخاب رنگ نیز بر اساس همان رنگ‌هایی که در بناهای تاریخی مثل مساجد وجود دارد انجام شده بود.

این طراح لباس با اشاره به اینکه برای هر دو طیف مخاطب خاص و عام طراحی لباس انجام می‌دهد افزود: در دوره قبلی جشنواره اثری را ارائه کردم که مخاطب خاص داشت و قابل استفاده در مجالس بود. این لباس با الهام از نقوش زیرگنبد مسجد شیخ لطف الله طراحی شده بود و روی آن به وسیله نخ قالی خطوطی مانند فرش ایجاد شده بود. این کار توسط چند نفر انجام شد و ساخت آن 25 روز زمان برد.

پارساپور ادامه داد: مهم‌ترین حسن جشنواره مد و لباس فجر این است که طراحان لباس می‌توانند کار یکدیگر را ببینند و با هم آشنا شوند. همچنین می‌توانند سطح کار خود را متناسب با نیاز جامعه بالا ببرند. جامعه ما دیگر مانند چند سال قبل نیست که هر چه به آن ارائه شود بپذیرد، بلکه مردم لباس شیک و مطابق مد روز می‌خواهند.

او با بیان اینکه جشنواره می‌تواند به بالا رفتن سطح کار طراحان کمک کند افزود: آنچه در جشنواره ارائه می‌شود آثاری است که طراحان با عنوان لباس اسلامی و ایرانی طراحی کرده‌اند. مردم از طریق نمایشگاه با این کارها آشنا شده و متوجه می‌شوند کارهایی که برای حضور در جشنواره انتخاب شده‌اند چه ویژگی و ایده‌ای داشته‌اند. به این ترتیب بهتر می‌توانند آن طرح‌ها را بپذیرند و آن را به تن کنند و از این طریق بهتر می‌توان روی آنها تاثیر گذاشت.

پارساپور ادامه داد: به نظر من جشنواره مد و لباس باید یک بخش را به لباس‌های هنری اختصاص دهد تا جذابیت بیشتری در آن ایجاد شود. وقتی مردم کارها را از نزدیک ببینند با سطح توانایی طراحان لباس آشنا شده و به این ترتیب متوجه می‌شوند که علاوه بر آنچه به تولید انبوه می‌رسد و در فروشگاه‌ها وجود دارد لباس‌های دیگری هستند که حاصل خلاقیت طراحان هستند.

او در مورد کاستی‌های جشنواره مد و لباس گفت: مهم‌ترین کاستی جشنواره این است که وقتی تعدادی کار به عنوان منتخب در اختتامیه نمایش داده می‌شود باید توضیحاتی در کنار آن طرح‌ها ارئه شود تا مردم بفهمند طرحی که از نظر داوران و کارشناسان شایسته انتخاب بوده چه ویژگی‌هایی دارد. همین آگاهی باعث می‌شود جذابیت بیشتری برای شخصی که قرار است آن لباس را بپوشد یا تولیدکننده‌ای که می‌خواهد آن را برای تولید خریداری کند ایجاد شود.

انتهای پیام/