سرویس مد و لباس هنرآنلاین : انسیه ایزددوست کارشناس طراحی دوخت است و 12 سال سابقه فعالیت در زمینه طراحی و دوخت لباس شب و مانتو دارد. او در گفت‌ و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: از دوره دبیرستان به تحصیل در رشته طراحی دوخت پرداختم و در مقاطع کاردانی و کارشناسی هم آن را ادامه دادم، اما آنچه در سال‌های تحصیل خود آموختم برای فعالیت حرفه‌ای کافی نبود.

ایزددوست ادامه داد: این مشکل به خاطر مدرسانی است که در هنرستان یا دانشگاه تدریس می‌کنند. وقتی خود مدرس نمی‌تواند طراحی لباس و خیاطی انجام دهد چگونه باید به هنرجو تدریس کند؟ خیلی از مدرسان دانشگاه خیاطی بلد نیستند و فقط نکاتی را از روی کتاب یاد گرفته‌اند تا به بچه‌ها آموزش دهند. حتی در دانشگاه مدرسانی هستند که رشته آنها متفاوت است و به همین دلیل وقتی از آنها بخواهید کاری را عملی انجام دهند نمی‌توانند. بنابراین دانشجو باید زرنگ باشد و به دنبال کار برود تا نکات لازم را خودش یاد بگیرد.

این طراح لباس ادامه داد: آنچه در دانشگاه برای ما مفید بود درس‌هایی مانند مبانی هنرهای تجسمی بود که ذهن ما را باز کرد. همچنین درس نقوش هندسی بسیار کارآمد بود و خلاقیتی در ذهن بچه‌ها ایجاد کرد که بتوانند در کار خود از آن استفاده کنند.

ایزددوست افزود: مشکل دیگر این است که در هنرستان، کاردانی و کارشناسی، درسها تکرار می‌شوند و استادان چیز جدیدی تدریس نمی‌کنند. اطلاعات و منابع درسی به روز نیست و سالها است که نکات ثابتی تکرار می‌شوند. در حالی که آنچه الان در مقطع کارشناسی آموزش داده می‌شود باید در هنرستان تدریس شود و هنرجو با آمادگی کامل وارد دانشگاه شود تا به دنبال پژوهش و کارهای جدیدی برود، اما در دانشگاه از دانشجو کار جدید و تحقیقی نمی‌خواهند.

او در مورد مانتوهایی که طراحی می‌کند گفت: بخشی از کار من بر اساس نقوش سنتی است و همچنین از پارچه‌سازی که یکی از درس‌های جالب دانشگاهی بود در مانتوها استفاده کردم. سال 90 برای اولین بار از برش لیزر استفاده کردم و نقش‌های سنتی را روی لباس آوردم. این کارها در جشنواره مد و لباس نمایش داده شد و بعد از آن عده زیادی مانند آن را انجام دادند. در بیشتر کارهایم سعی می‌کنم از نقوش سنتی یا ترکیب تکه پارچه‌های رنگی استفاده کنم و برای این کار باید به رنگ شناسی مسلط بود.

ایزددوست ادامه داد: در شخصی‌دوزی کارها مطابق سلیقه مشتری انجام می‌شود. بعضی از طرح‌های خاص را مشتری نمی‌پسندد و یا طرحی که طبق سلیقه طراح است را دوست ندارد. بنابراین اول باید نظر مشتری را بپرسیم و بر اساس ذهنیت او کار کنیم. طراح نمی‌تواند هرچیزی را که خودش دوست دارد اجرا کند.

او با بیان اینکه تعدادی از طرح‌هایش نشان شیما دریافت کرده‌اند افزود: از 4 سال پیش که کارهایم نشان شیما گرفتند تا به حال هیچ اتفاق خاصی برای آنها نیفتاده است. حمایت مالی برای تولید طرح‌ها انجام نشد و هیچ وام یا امکاناتی به من تعلق نگرفت. کار تولیدی بسیار پر هزینه است و از عهده طراح برنمی‌آید.

ایزددوست افزود: سال گذشته از طرف بنیاد ملی مد و لباس اعلام کردند که فارغ التحصیلان طراحی لباس و دوخت می‌توانند با ارائه معرفی‌نامه از دانشگاه، در آزمون شرکت کرده و کارت صلاحیت دریافت کنند. ما هم با رفت و آمدهای زیاد رزومه خود را تکمیل کردیم و برای آزمون ثبت نام کردیم اما آزمونی برگزار نشد. این اتفاقات باعث می‌شود طراحان ترجیح بدهند از فعالیت رسمی دور باشند و شخصی کار کنند.

او با اشاره به اینکه عده زیادی بدون داشتن مدرک طراحی لباس در این زمینه فعالیت می‌کنند افزود: بسیاری از دختران جوان یا چهره‌های معروف به دلیل داشتن پول زیاد مزون تاسیس می‌کنند و با سپردن کار به دیگران، لباس‌هایی غیر اصولی و غیر حرفه‌ای تولید می‌کنند که لوکس و گرانقیمت است و باعث تجمل‌گرایی می‌شود. اما کسانی که در این رشته تحصیل کرده‌اند به دلیل نبود سرمایه امکان فعالیت جدی ندارند و باید به مشاغل دیگری بپردازند. سازمانی هم وجود ندارد که از فارغ‌التحصیلان این رشته حمایت کند. ای کاش یک سال جشنواره مد و لباس را ویژه فارغ‌التحصیلان این رشته برگزار می‌کردند تا ببینند توانایی و سلیقه این افراد چه تفاوتی با کسانی که تحصیلات آکادمیک ندارند دارد.

ایزددوست ادامه داد: با وجود اینکه کاستی‌های زیادی در دانشگاه‌های ما وجود دارد کسی که طراحی لباس خوانده است با اصول مختلف مانند پوشش شهرهای مختلف ایران، تاریخ لباس ایران و اروپا، رنگ شناسی، اندام شناسی، تاثیر خطوط روی اندام و... آشنا می‌شود. بنابراین اصول کار را می‌داند و در مورد معایب یک لباس به شکل اصولی نظر می‌دهد اما افراد بدون تحصیلات مرتبط این اصول را نمی‌دانند و فقط بر اساس سلیقه خود می‌توانند در مورد لباس نظر دهند.

انتهای پیام/