سرویس مد و لباس هنرآنلاین : سپیده حسامی که در رشته حسابداری تحصیل کرده و چند سالی است در زمینه طراحی و ساخت زیورآلات فعالیت می‌کند در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: از دوره نوجوانی رشته‌های مختلف هنری مانند نقاشی، عکاسی، خوشنویسی و... را امتحان کردم و با آزمون و خطا اصول آنها را یاد گرفتم. سرانجام به صورت اتفاقی با جواهرسازی آشنا شدم و تصمیم گرفتم دوره‌های آموزشی آن را بگذرانم.

حسامی ادامه داد: مثل هر کار دیگری، بعد از یاد گرفتن اصول اولیه، با توجه به خلاقیت خود آن اصول را وارد دنیای شخصی می‌کنید و خلق کردن آغاز می‌شود. از نظر من بدنی که یک قطعه زیور روی آن آویخته می‌شود مانند پایه‌ای است که اثر هنری را عرضه می‌کند. این بستر می‌تواند در خیابان و میان مردم رود تا عده بیشتری آن کار هنری را ببینند.

او با اشاره به اینکه بیشتر از طلا و نقره در ساخت آثارش استفاده می‌کند گفت: در صورت نیاز از برنج و مس هم در کارها استفاده می‌کنم، چون هر کدام از فلزات خواصی دارند که باعث می‌شود مفهوم مورد نظر طراح بهتر منتقل شود. مثلا برنج زود اکسید و سیاه می‌شود و شما می‌توانید حس کهنگی و اضمحلال را با آن منتقل کنید. امروزه مواد گوناگونی در بازار وجود دارد، اما مواد برای من ابزاری برای انتقال مفهوم است و فقط به دلیل زیبایی از آنها استفاده نمی‌کنم.

حسامی در مورد طراحی آثارش گفت: کارهای من طبقه‌بندی موضوعی دارد. به عنوان مثال یک سال روی مجموعه‌ای با موضوع سفر کار کردم و تمام زیورآلات یا تن‌آرایه‌هایی که ساختم مرتبط با این مفهوم بود. در این کارها نمادهایی از سفر یا جمله‌هایی مرتبط با آن را به شکل تایپوگرافی استفاده کردم. به این ترتیب چندین ماه با یک موضوع زندگی می‌کنم و هرچه به ذهنم برسم و از درونم تراوش کند می‌سازم. علاوه بر اینکه از کپی کردن کار دیگران گریزانم حتی کار همکاران خود را نگاه نمی‌کنم چون انسان به صورت ناخودآگاه از اطراف خود تاثیر می‌گیرد.

این طراح جوان افزود: در ابتدای ساخت یک قطعه به این قصد که انگشتر یا گوشواره بسازم کار را شروع نمی‌کنم. بلکه داستان یا موضوعی را که در ذهن دارم اجرا می‌کنم و بر اساس ترکیب بندی، وزن، سایز و... تصمیم می‌گیرم آن را به آویز یا دستبند و... تبدیل کنم. هر طرحی مناسب یک نوع زیور است و در طول کار مشخص می‌شود که باید به چه چیزی تبدیل شود.

حسامی ادامه داد: برای طراحی زیورآلات دو شیوه وجود دارد که نمی‌توان گفت کدام بهتر است. گاهی اوقات از یک گل شاه‌عباسی در طراحی کار استفاده می‌کنید و بلافاصله بعد از آن یک کار مینیمال می‌سازید. نمی‌توان هنرمند را در شیوه خاصی محدود کرد، اما من بر اساس تجربیاتی که داشتم متوجه شدم ساخت مجموعه‌های موضوعی، نظم فکری بیشتری به هنرمند می‌دهد. وقتی یک هنرمند نمایشگاه نقاشی، مجسمه و... بر پا می‌کند موضوعی را انتخاب کرده و در طول سال با آن موضوع کار می‌کند. به نظر من این اتفاق در ساخت زیورآلات هم قابل انجام است.

او با اشاره به جایگاه جواهرسازی در دنیای هنر گفت: عده‌ای از منتقدان تقسیم بندی‌هایی دارند که هنر زیبا را از هنر کاربردی جدا می‌کند. بر این اساس بعضی از گالری‌ها حاضر به نمایش هنر کاربردی نیستند و آن را دست پایین می‌گیرند. اما در دنیای هنر امروز این تقسیم‌بندی‌ها کهنه شده است. هنرمندانی در جهان هستند که با قلاب بافی و سرامیک یک اثر هنری در مهم‌ترین موزه‌های دنیا نمایش می‌دهند. بنابراین ابزار کار دیگر اهمیتی ندارد و با هر وسیله‌ای می‌توان بیان هنری داشت. از سوی دیگر با وجود اینکه جواهرسازی یک راه خلق هنر است، هر نوع زیورآلاتی را نمی‌توان اثر هنری دانست.

حسامی افزود: این موضوع در مورد لباس هم صدق می‌کند. لباسی که یک فرد می‌پوشد و با آن داخل جامعه می‌شود اهمیت زیادی دارد و نباید دست کم گرفته شود. طراحی لباس هم باید جنبه هنری داشته باشد. هماهنگ کردن لباس و زیورآلات از نظر من ضرورتی ندارد ولی در این که هر دو می‌توانند اثر هنری و حامل پیامی باشند شکی نیست.

او با اشاره به وجود مد در زیورآلات گفت: مثل هر چیز دیگری در زیورآلات هم مد وجود دارد. به عنوان مثال جواهراتی که در قرن 17 فرانسه استفاده می‌شد الان دیگر مد نیست. در تاریخ جواهرات نمونه‌های بسیاری وجود دارد که امروزه دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرد و طراحی زیورآلات به سمت سادگی رفته است. جواهرات بزرگ با سنگ‌های درشت دیگر قابل استفاده نیست. با جود این من به مد اعتقادی ندارم و آنچه باعث رضایت درونی‌ام می‌شود، حتی اگر قدیمی و عجیب باشد را استفاده می‌کنم.

حسامی ادامه داد: در سال‌های فعالیت خود با دو نکته مواجه شده‌ام. یکی اینکه در حرفه ما افراد خیلی سخت اطلاعات خود را به دیگران منتقل می‌کنند. من معلم خوبی داشتم که هر چه در توان داشت به ما آموزش داد، اما بیشتر افراد در مورد چیزهای ساده‌ای که می‌دانند محافظه کار هستند، در حالی که بسیاری از این نکات را امروزه به راحتی می‌توان در اینترنت جستجو کرد. نکته دوم نگاه افراد به خانم‌های فعال در این زمینه است. بیشتر اوقات برای خرید وسائل مورد نیاز خود به بازار می‌ رویم و با برخوردهای تمسخرآمیزی مواجه می‌شویم که کار ما را باور ندارند. البته این موضوع باعث می‌شود بهتر کار کنیم تا اجازه چنین برخوردهایی را به دیگران ندهیم. در سال‌های اخیر هم تعداد خانم‌هایی که مشغول فعالیت هستند بیشتر شده و حضور آنها در بازار باعث بهبود دیدگاه آقایان شده است.

انتهای پیام/