سرویس مد و لباس هنرآنلاین: علیرضا برهانی، که در زمینه تولید پارچه تریکو فعالیت می‌کند در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: در این کارخانه الیاف خام تبدیل به نخ می‌شوند و انواع نخ گردباف و تخت‌باف تولید می‌شود. مواد اولیه تولید نخ را از کشورهای ازبکستان و کره تهیه می‌کنیم چون کیفیت بیشتر الیاف ایرانی خوب نیست و مجبوریم برای تولید محصول مناسب از مواد اولیه خارجی استفاده کنیم.

برهانی در مورد کیفیت پارچه‌های ایرانی گفت: بیشتر پارچه‌هایی که در ایران تولید می‌شوند تا زمانی که خام هستند کیفیت خوبی دارند اما در مراحل بعدی مدیریت خوبی روی آنها انجام نمی‌شود. کارخانه‌های ما در مرحله رنگرزی، تکمیل، برش و دوخت ضعف دارند چون ماشین‌آلات کارخانه‌ها به روز نشده است و تولیدکنندگان برای به روز کردن آنها مقاومت می‌کنند.

او با اشاره به نقش مهم مرحله تکمیل گفت: پارچه خام بعد از بافته شدن به رنگرزی می‌رود و چندین عملیات روی آن انجام می‌شود تا رنگی، طرح‌دار یا چاپ شود. ماشین‌آلات تکمیل کارخانه‌ها متعلق به 30 سال پیش است و همه آنها از رده خارج هستند، به همین دلیل عملیات تکمیل در کشور ما ضعیف است و لباس بعد از چند بار شسته شدن تغییر شکل می‌دهد یا رنگ آن می‌رود. همه این مشکلات مریوط به عملیات رنگرزی است چون در این مرحله باید آبرفت پارچه گرفته شده و رنگ آن تثبیت شود، ولی مردم فکر می‌کنند جنس پارچه بد است.

برهانی ادامه داد: ورود جنس چینی و قاچاق باعث شده است حس رقابت در تولیدی‌ها از بین برود و به تولید جنس ارزان رو بیاورند. در سطح کلان هم کارخانه‌ها باید برای خرید ماشین‌آلات پرداخت ارزی انجام دهند و چون توان تولید زیاد و بازپرداخت آن را ندارند در برابر نو کردن تجهیزات مقاومت نشان می‌دهند. در نتیجه صنعت پوشاک ایران رشد نمی‌کند و ضعف در برش، دوخت و کیفیت ادامه دارد.

او با بیان اینکه برای بافت پارچه‌های مختلف به ماشین آلات متفاوت نیاز است افزود: بافت پارچه شاخه‌های مختلف دارد و بافت هر طرحی نیازمند ماشین‌آلات به روز است. وقتی یک طرح جدید از ترکیه می‌آید به ماشین جدیدی برای بافت آن نیاز است اما در ایران روی ماشین‌های قدیمی تغییراتی می‌دهند تا بتوانند چیزی شبیه آن پارچه اصلی را ببافند، اگرچه کیفیت آن پایین‌ می‌آید.

برهانی ادامه داد: کیفیت پارچه خام ما از ترکیه بالاتر است ولی چون امکانات تکمیل ما خیلی ضعیف است، کیفیت پارچه 70 درصد پایین می‌آید. خرید ماشین‌آلات هم از عهده بیشتر افراد برنمی‌آید و اگر هم امکان آن را داشته باشند دستگاه‌های چینی یا ترک می‌خرند که عمر محدودی دارد. اما ماشین‌آلات ایتالیا و آلمان عمر بالا و تنوع بافت دارند و برای خرید آنها به حمایت اولیه نیاز است. دستگاه‌های مرتبط باید 50 درصد وام به کارخانه‌ها پرداخت کنند تا دستگاه‌ها را به روز کنند.

او در مورد چاپ و طراحی پارچه گفت: در ایران هنوز از ماشین روتاری که در دنیا منسوخ شده است استفاده می‌شود و چاپ لیزری فقط در چند مجموعه استفاده می‌شود. یک کارخانه فقط برای به روز کردن ماشین‌آلات چاپ به 4 میلیارد تومان هزینه نیاز دارد، در حالی که این کار توجیه اقتصادی ندارد و با توجه به وضعیت مبهم بازار، کسی حاضر به چنین سرمایه‌گزاری نیست.

برهانی ادامه داد: تولیدی‌ها طرح پارچه مورد نظر را به ما سفارش می‌دهند و معمولا این طرح کپی پارچه‌های ترک است که شش ماه یک بار به ایران می‌آید. تولیدکنندگان ما اتاق فکر و ایده جدید ندارند در حالی که باید به دانشگاه‌ها و صنعت مد وصل شوند. در کشور ما هنوز کسانی که طراح هستند و ایده دارند نتوانسته‌اند کنار هم جمع شوند و بر اساس سلیقه و تقاضای بازار ایران ایده بدهند. عدم موفقیت بازار پوشاک هم به دلیل نبود ایده‌های جدید است. ما در بخش بافت به روز هستیم و اگر طرح جدید و متنوعی ارائه شود امکان تولید آن را داریم.

او با اشاره به حمایت‌های مورد نیاز کارخانه‌ها گفت: کارخانه‌های ما مستهلک شده‌اند و این موضوع باعث شده راندمان کار پایین بیاید. کیفیت نخ تولید شده در ایران چندان قوی نیست و کارخانه‌های محدودی هستند که نخ با کیفیت تولید می‌کنند. باید دولت از کارخانه‌داران حمایت کند تا آنها بتوانند ماشین آلات خود را به روز کنند. اگر بافندگی ما قوی شود تولیدات هم قوی می‌شوند و در بازار پوشاک تاثیر می‌گذارد.

انتهای پیام/