سرویس مد و لباس هنرآنلاین : هانیه حدادی که در رشته مدیریت بازرگانی تحصیل کرده با گذراندن دورههای طراحی لباس وارد این کار شده است. او در گفتوگو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: از ابتدا به طراحی لباس علاقه داشتم و میخواستم در این رشته تحصیل کنم. بعد از پایان تحصیلاتم در دورههای آزاد طراحی لباس شرکت کردم و خیلی زود فعالیت خود را آغاز کردم. حدادی ادامه داد: فعالیت من بیشتر در زمینه مانتو است و با توجه به اینکه مانتو مصرف روزمره دارد سالی سه بار مجموعههای مانتو خود را به نمایش میگذارم. علاوه بر آن برای مشتریان خاصی که سفارش میدهند لباس شب طراحی میکنم. او با اشاره به کیفیت دورههای آموزشی آزاد گفت: بسیاری از اساتید دورههای آزاد همان کسانی هستند که در دانشگاه تدریس میکنند و تفاوت اصلی این دو سیستم آموزشی در مدت زمان دورهها است و در آموزشگاههای آزاد دروس به صورت فشرده آموزش داده میشوند. در مجموع همه دورههای آموزشی اصول اولیه را یاد میدهند و بقیه کار به خلاقیت خود فرد برمیگردد. کشیدن مانکن، مبانی رنگ و... اصولی هستند که آموزش داده میشوند اما بقیه کار به خلاقیت طراح برمیگردد و ربطی به آموزشهایی که دیده است ندارد. حدادی ادامه داد: در چند سال اخیر مزونهای زیادی مثل قارچ به وجود آمدهاند اما بسیاری از آنها اصولی کار نمیکنند و طراح واقعی ندارند. من به عنوان یک طراح لباس میبینم که مزونهای کمی هستند که روی کار خود فکر میکنند و به آن آگاهی دارند. چندان تفاوتی بین تحصیلات دانشگاهی و آزاد وجود ندارد و اصول پایهای که یاد میگیریم تأثیری روی کار نهایی ندارد. کل کار طراحی لباس خلاقیت و توجه به اینکه رنگها، پارچهها و... چگونه استفاده شوند است. این طراح لباس گفت: لباسهایی که در بازار موجود است معمولاً سریدوزی هستند و دقت زیادی در آنها وجود ندارد. من وقتی یک مانتو را طراحی میکنم تا مرحله نهایی چند بار پرو برای آن انجام میشود و لباس کاملاً مناسب بدن مشتری است اما مانتوهای آماده چنین ویژگی ندارند. تفاوت دیگر در پارچه است و آنچه مزونها استفاده میکنند هیچ وقت در تولیدی استفاده نمیشود. حدادی با بیان اینکه به مد اهمیتی نمیدهد افزود: من هیچ وقت خودم را به رنگ مد سال یا الهام گرفتن از یک موضوع خاص محدود نمیکنم. خیلی از طراحان اول طرح خود را میکشند و بعد به دنبال پارچه میروند اما من فکر میکنم این کار اشتباه است چون هر پارچه ویژگی خاصی دارد که طرح مناسب خود را میطلبد. من همیشه ابتدا پارچه را تهیه میکنم و بعد بر اساس ریزش داشتن یا آهار داشتن آن لباس را طراحی میکنم. در زمان آموزش به ما میگفتند از موضوع خاصی الهام بگیریم اما الان به این شیوه کار نمیکنم چون مشتریها سلایق متفاوتی دارند و ما باید در هر فصل چیزهای متفاوتی برای آنها تهیه کنیم.
او با اشاره به کمبود پارچه ایرانی گفت: پارچههایی که ما استفاده میکنیم اصلاً ایرانی نیستند و همه را از هند یا دوبی میآوریم. همین موضع باعث میشود لباسها خیلی گران باشند در حالی که اگر در ایران پارچه مناسبی تولید شود قیمت محصولات کمتر میشود. اما مشکل دیگری که در این زمینه وجود دارد کپی کردن طرحها است و اگر پارچهای در ایران وجود داشته باشد سایر مزونها و تولیدیها میتوانند به راحتی از کار من کپی کنند. من دوست دارم پارچهای که در کارم استفاده میکنم جای دیگری وجود نداشته باشد. حدادی افزود: همه ما میدانیم که وقتی طرح خود را در صفحات مجازی قرار میدهیم یا توسط طراحان و تولیدیهای دیگر کپی میشود یا مردم آن طرح را پیش خیاط میبرند تا برایشان بدوزد. بنابراین من ترجیح میدهم از پارچهای در کارم استفاده کنم که دیگران نتوانند تهیه کنند و کار مرا کپی کنند. بنابراین مزونهای حرفهای از پارچههای خاصی استفاده میکنند که قیمت کار را بالا میبرد و هر کسی توان خرید آن را ندارد. او در مورد افزایش مزونها گفت: به جز افرادی که در این زمینه تحصیل کرده و تخصص دارند عده دیگری هستند که فقط به عنوان یک کار پولساز به آن نگاه میکنند و به فکر فعالیت اقتصادی هستند. در حالی که این کار سختیهای خود را دارد و ممکن است سرمایه شما برنگردد. بنابراین بیشتر مزونها بعد از یکی دو فصل کار خود را تعطیل میکنند و فقط با کار خود باعث بیاعتمادی مردم میشوند. حدادی ادامه داد: در حال حاضر بیشتر مردم دوست دارند لباس خود را از مزون خریداری کنند و به کارهای خاص و تک علاقه دارند اما به دلیل گران بودن کارها امکان خرید آن را ندارند. پوشش اصلی بانوان مانتو است اما آنچه در فروشگاهها وجود دارد کیفیت خوبی ندارند و زود خراب میشوند. به نظر من دولت باید از طراحان حمایت کند چون در بسیاری از مناطق دنیا فکر میکنند مردم ایران پوشش خوب و اطلاعی در مورد لباس ندارند. ما تلاش میکنیم پوشش اسلامی زیبا را نمایش دهیم تا بگوییم ایرانیها خوشپوش هستند و مسئولان هم باید از کار ما حمایت کنند. انتهای پیام/