سرویس مد و لباس هنرآنلاین : رستم نمیرانیان دارای دکتری مهندسی نساجی از دانشگاه امیرکبیر است و از سال 87 تدریس را آغاز کرده است. او که هم اکنون عضو هیئت علمی دانشگاه یزد و مدرس موسسه آموزش عالی امام جواد در یزد است در گفت و گو با هنرآنلاین گفت: من درس اصول طراحی لباس را آموزش می‌دهم و علاوه بر آن زمینه تخصصی من آموزش 2 نرم افزار سه بعدی سازی لباس و الگوسازی لباس است و با توجه به اینکه اشراف کاملی بر این نرم‌افزارها دارم کارگاه‌های آموزشی مختلف هم در این زمینه برگزار کرده‌ام.

نمیرانیان افزود: این نرم افزارها با وصل شدن به سخت افزارهایی مانند پلاتر که هزینه چندانی هم ندارند قابل استفاده هستند. اگر شیوه سنتی خط تولید را در نظر بگیریم، تولید به دو بخش انبوه و سفارشی تقسیم می‌شود و این دو قطب همیشه متفاوت از یکدیگر بوده‌اند. تولید انبوه برای جامعه آماری مورد نظر بر اساس سایزبندی پیش فرض انجام می‌شود در نتیجه قیمت محصول پایین‌تر است اما درصد رضایت مشتری هم پایین می‌آید. اما در سیستم شخصی‌دوزی لباس بر اساس ویژگی‌های مشتری دوخته می‌شود و رضایت کامل او را تامین می‌کند.

او با اشاره به کاربرد نرم‌افزارهای طراحی لباس افزود: در سال‌های اخیر با پیشرفت علم، تولید به سمت شیوه انبوه/ سفارشی می‌رود و نرم‌افزارها اینجا قدرت خود را نشان می‌دهند. با استفاده از یک الگوی پایه می‌توان انواع سایزبندی را با دقت و سرعت بالا به وجود آورد به نحوی که رضایت مشتری را کاملا کسب کند. با یک الگوی پایه مانتو می‌توان سایز خاصی را برای اندام‌های بزرگ یا غیرمتعارف تعریف کرد. بنابراین ما هم باید در این مسیر که تولید انبوه/ سفارشی است گام برداریم و این کار ممکن نمی‌شود مگر با استفاده از نرم‌افزارهای تخصصی.

نمیرانیان ادامه داد: خیلی از طراحان لباسی که امروزه با نرم‌افزار طراحی می‌کنند از نرم‌افزارهای انیمیشن سازی استفاده می‌کنند ولی با نرم‌افزارهای تخصصی مانند جمینی می‌توان لباس را از نظر اندازه به تن مانکن چک کرد، بنابراین مرحله پرو لباس از بین می‌رود و می‌توان از راه دور با سایز دقیق فرد برای او طراحی کرد. حذف مرحله پرو باعث می‌شود هزینه نهایی محصول کاهش پیدا کند و سرعت و دقت انجام کار هم تا 5 برابر کار یک الگوکش حرفه‌ای بالا رود.

او که یک دوره مطالعاتی 6 ماهه را نیز در تکنیکال اسکول اسپانیا گذرانده است افزود: مهم‌ترین مشکل آموزشی در ایران این است که ما افراد تحصیل کرده در طراحی لباس نداریم، حتی خود من تمام مقاطع آموزشی را در رشته تکنولوژی نساجی گذرانده‌ام. در ایران کسی که دکترای طراحی لباس داشته باشد وجود ندارد و هیئت علمی دانشگاه‌ها از این نظر کمبود دارند.

نمیرانیان ادامه داد: نکته دیگر این است که افرادی که به عنوان طراح لباس فعالیت می‌کنند بیشتر به جنبه هنری کار توجه دارند در صورتی که طراحی لباس یک علم است که در آن با اعداد و ارقام باید سلیقه مردم و نحوه خرید آنها بررسی شود. طراحان ایرانی از نظر دیدگاه هنری خوب هستند اما از نظر بررسی آماری، پیش بینی قدرت خرید و سلیقه خرید افراد ضعف بزرگی وجود دارد. بنابراین باید به جنبه علمی ماجرا بیشتر پرداخته شود تا این مشکل عمده رفع شود.

این مدرس دانشگاه در مورد میزان آشنایی طراحان لباس با نکات فنی گفت: من با این موضوع کاملا درگیر هستم و می‌بینم که دانشجویان یک دانشگاه دیدگاه مهندسی دارند و در موسسه دیگری دیدگاه هنری است. دانشجویان هنر به مباحث فنی علاقه‌ای ندارند و گروه مهندسی توجهی به ابعاد هنری ندارند. در دنیای امروزی رویکرد خرید افراد یک علم است بنابراین خیلی مهم است فردی که طراحی لباس انجام می‌دهد فقط به طرح خود توجه نکند بلکه پارچه را بشناسد و به فاکتورهای دوخت توجه کند.

نمیرانیان افزود: متاسفانه بیشتر کسانی که طراحی لباس انجام می‌دهند اصول راحتی لباس، انتخاب پارچه و دوخت را رعایت نمی‌کنند. آنها طرح‌های زیبایی ارائه می‌دهند اما لباس بعد از مدتی استفاده مشکل دوخت یا پارچه پیدا می‌کند. کسی که می‌خواهد حرفی در طراحی لباس داشته باشد باید کاملا اصول دوخت لباس را بشناسد و به جنس پارچه و راحتی لباس توجه کند.

انتهای پیام/