سرویس مد و لباس هنرآنلاین : رضا فاضلی‌پور چندسالی است در زمینه تولید پوشاک فعالیت دارد و هم اکنون در زمینه تولید مانتو فعالیت می‌کند.

او در گفت‌و‌گو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: با توجه به آشنایی که با فروشندگی پوشاک داشتم به مرور جلب این کار شدم و فعالیت تولیدی را ابتدا با پوشاک اسپرت آغاز کردم و بعد از آن به سمت لباس مجلسی رفتم. فاضلی‌پور ادامه داد: با توجه به تقاضایی که در بازار وجود داشت تولید پوشاک اداری و لباس فرم را آغاز کردم. تا چند سال برای بانک‌ها، شرکت‌های هواپیمایی و... لباس فرم تولید می‌کردیم و شرایط خوبی هم داشتیم، اما بعد از آن تعداد تولیدکنندگان لباس فرم زیاد شد و ما فعالیت در این زمینه را کمتر کردیم. او در مورد طراحی لباس فرم گفت: معمولاً شرکت‌ها مدل مورد نظر خود را به ما می‌گفتند و ما بر اساس خواست آن‌ها لباس را تولید می‌کردیم. تنوع زیادی در لباس فرم وجود ندارد و بیشتر سازمان‌ها لباس‌های ساده مشابه یکدیگر را سفارش می‌دهند. فاضلی‌پور ادامه داد: در حال حاضر تولیدات ما به مانتوی مجلسی اختصاص دارد و با توجه به انواع پارچه و خرج کارهای موجود در بازار طراحی آن‌ها را انجام می‌دهم. معمولاً از طرح‌های موجود در ژورنال‌ها استفاده می‌کنم و با ایجاد تغییراتی آن‌ها را به لباسی دیگر تبدیل می‌کنم. این تولیدکننده افزود: در سال‌های گذشته با چند طراح لباس برای همکاری صحبت کرده بودم ولی متأسفانه طراحان چیزهایی را به صورت تئوری بلد هستند و طرح‌های قشنگی می‌کشیدند، اما این طرح‌ها قابل اجرا نبود. بسیاری از آن‌ها نوع پارچه، دوخت، خرج کار و... را نمی‌شناختند و طرح‌هایی که می‌زدند قابل فروش در بازار نبود. طراح لباس باید در بازار بگردد و سلیقه مردم را بشناسد تا بتواند متناسب با آن طراحی کند، چون ممکن است آنچه خود طراح می‌پسندند قدرت اجرایی نداشته باشد. حتی در چند مورد من طرح‌هایی را که برایم آوردند اجرا کردم و لباس نهایی را به طراح نشان دادم اما خودشان آن لباس را نپسندیدند و متوجه شدند طرح آن‌ها مناسب اجرا نیست. فاضلی‌پور ادامه داد: شناخت سلیقه مردم و طراحی لباس در تولیدی بیشتر بر اساس آزمون و خطا است. بعضی از تولیدی‌ها صاحب سبک هستند و طرح‌های جدیدی می‌زنند یا از دیگران می‌خرند. عده‌ای دیگر هم منتظر می‌مانند تا دیگران طرحی را ارائه دهند و از آن کپی کنند. به همین دلیل الان می‌بینید که کارها در همه فروشگاه‌های سطح شهر یکسان است و فقط جزییات آن‌ها تفاوت دارد. او با بیان اینکه بازار پوشاک ضعیف شده است افزود: من مدتی به فروشندگی مشغول بودم و دیدم فروشندگان دهه 70 چگونه با مشتری خود برخورد می‌کردند اما الان می‌بینم این کار برای فروشنده‌ها حالت تفریح دارد و گاه رفتار بدی با مشتری دارند. نوع ارائه کار هم بسیار مهم است و به همین دلیل فکر می‌کنم الان مزون‌ها قوی‌تر از تولیدی کار می‌کنند چون طرح‌های متفاوت، تک و مناسب سلیقه مشتری دارند. مزون‌ها راحت‌تر کار می‌کنند و محصول خود را گران‌تر هم می‌فروشند. فاضلی‌پور افزود: برخوردی که در مزون با مشتری می‌شود باعث رضایت اوست و افزایش مشتری باعث شده تعداد مزون‌ها نیز بیشتر شود. به نظر من حدود 30 درصد از افت بازار مانتو به دلیل رشد مزون‌ها است چون بعضی از آن‌ها کارهای بسیار خوبی ارائه می‌دهند و سود خوبی هم دارند. به عنوان مثال اگر من 1000 مانتو بفروشم، مزون با 100 کار همان سود را می‌برد چون کارها را تمیز، مرتب و شیک ارائه می‌دهد و مشتری هم از خرید خود راضی است. او با بیان اینکه تولید پوشاک نقطه قوتی ندارد افزود: تولید در ایران به صرفه نیست و اگر این مقدار وقت، انرژی و سرمایه را در هر کار دیگری بگذاریم موفق‌تر هستیم. با وجود اینکه تولید پوشاک اشتغال‌زایی زیادی دارد هیچ حمایتی از آن نمی‌شود و حتی وام به آن تعلق نمی‌گیرد. فاضلی‌پور ادامه داد: در سال‌های اخیر تولید ضعیف‌تر شده و حتی کیفیت آن هم پایین آمده است چون پارچه‌ها همه چینی هستند و هزینه خیاط هم بسیار بالا است. در سال‌های گذشته عمده خیاط‌های ما افغان بودند و فقط 30 درصد ایرانی‌ها به خیاطی می‌پردازند، اما حالا خیلی از افغان‌ها مجبور به ترک کار شدند و ایرانی‌ها هم علاقه‌ای به این کار ندارند. آن‌ها به دنبال کارهای راحت‌تر مثل دلالی و فروشندگی هستند و وقت خود را برای یک کار فنی که نیاز به چند ماه آموزش و بعد از آن کار مداوم دارد نمی‌گذارند. انتهای پیام/