سرویس مد و لباس هنرآنلاین : نمایشگاه "گوهر از دست رفته " بعد از ظهر روز 24 خرداد ماه در محل موزه عروسک‌های ملل افتتاح شد. در این نمایشگاه مجموعه‌ای از سوزندوزی‌های نفیس زنان بلوچستان به صورت قطعات آماده برای استفاده در لباس به نمایش درآمد. عنوان این نمایشگاه به یاد گوهر، همسر برادر زینب نوروزی انتخاب شده که از سوزن‌دوزان ماهر بلوچستان بود و مدتی پیش در اثر سانحه‌ای درگذشت.

زنان سوزن‌دوز ماهر بلوچستان بدون اینکه جایی معرفی شده یا شناخته شوند از دست می‌روند و زینب به یاد گوهر و زنان گمنام سوزن‌دوزی که اصالت‌های این کار را حفظ می‌کنند، نام نمایشگاه آثار زنان بلوچ را "گوهر از دست رفته" گذاشته است. در بخشی از نمایشگاه نیز یک عکس قدیمی دیده می‌شود که مهتاب نوروزی، عمه زینب و سوزن‌دوز ماهر بلوچ را در کنار گوهر و دو دوزنده دیگر نشان می‌دهد.

در آثار سوزن‌دوزی نقش‌های متفاوتی دیده می‌شود که شاید در نگاه اول بسیار شبیه هم باشند، اما تفاوت‌های موجود در جزییات هر نقش باعث می‌شود اسمی جداگانه به آنها اختصاص پیدا کند. به گفته زینب نوروزی بعضی از این نقش‌ها در طول سالیان کمتر مورد استفاده قرار گرفته و به فراموشی سپرده شده بود، اما او با جستجو در کارهای قدیمی و پرسش از دوزندگان مسن توانست تعدادی از نقش‌های فراموش شده را احیا کند و حالا باز هم زنان بلوچ از آنها در کار خود استفاده می‌کنند. طاووس، مروارید، بن تاس، گل سرخ، دست به سر، پنج پلنگ و مگرازک نام نقش‌های رایج در سوزن‌دوزی بلوچ است و یکی از نقش‌هایی که سال‌ها فراموش شده و به تازگی توسط آنها احیا شده است تیتوک بانوران نام دارد.

قطعات موجود در این نمایشگاه حاصل کار زنانی است که در میان کارهای روزمره خود به سوزن‌دوزی می‌پردازند و دوخت هر دست لباس کامل حداقل 6 ماه طول می‌کشد. با توجه به تغییر سلیقه‌ها در طول زمان، در سوزن‌دوزی زنان بلوچ هم شاهد رنگ‌های جدیدی هستیم. علاوه بر رنگ‌های قرمز و زرد که همیشه در سوزن‌دوزی‌ها می‌بینیم در کارهای جدید رنگ‌هایی مانند صورتی و بنفش هم اضافه شده تا با سلیقه عده بیشتری هماهنگ شود.

در سوزن‌دوزی از نخ‌های ابریشم و دمسه استفاده می‌شود و برای مصارفی مانند لباس، رومیزی، جانماز و... کاربرد دارند. اگرچه در ذهن ما همه زنان بلوچ با لباس‌های سوزن‌دوزی شده ثبت شده‌اند، اما به گفته نوروزی چون این لباس‌ها گرانقیمت هستند بیشتر به عنوان لباس مجلسی استفاده می‌شوند و برای لباس روزمره از دوخت‌هایی مانند پلیوار و رودوزی استفاده می‌کنند که زمان کمتری می‌برد و ارزان‌تر است.

شیوه کار در سوزن دوزی سنتی بسیار دشوارتر از سایر دوخت‌های دستی است چون نقوش از پشت پارچه دوخته می‌شوند. یعنی علاوه بر اینکه طرح روی پارچه کشیده نمی‌شود و به شکل ذهنی دوخته می‌شود، دوزنده در زمان دوخت حتی نقشی که می‌دوزد را نمی‌بیند و به صورت ذهنی طرح را تشخیص می‌دهد.

با توجه به فعالیت‌های روزافزون طراحان لباس در زمینه تولید لباس‌های متنوع و تاکید عده‌ای از آنها بر استفاده از دوخت‌ها و نقوش ایرانی در لباس، این نمایشگاه فرصت مناسبی را برای طراحان لباس فراهم می‌کند تا با استفاده از سوزن‌دوزیهای سنتی طرح‌های جدیدی به وجود آورند و لباس‌هایی زیبا و متفاوت عرضه کنند. چنین کاری علاوه بر نشان دادن گنجینه هنر ایرانی در پوشش‌های مختلف، کمک بزرگی به رشد و حفظ این آثار است.

علاقه‌مندان برای بازدید از نمایشگاه می‌توانند تا 27 خردادماه از ساعت 10 تا 20 به نشانی خیابان پاسداران، انتهای نگارستان 5 (حاج هادی)، پلاک 4، موزه عروسک‌های ملل مراجعه کنند.

گزارش تصویری مرتبط

انتهای پیام/