سرویس مد و لباس هنرآنلاین: سادات ابراهیم‌زاده طراح لباسی است که با استفاده از پارچه‌های دستباف ایرانی به تولید مانتو می‌پردازد. او در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین در مورد سابقه فعالیت خود گفت: من در اولین هنرستانی که در خارج از تهران تاسیس شد تحصیل کردم و سال 58 در رشته طراحی و دوخت هنرستان اهواز فارغ‌التحصیل شدم. به دلیل علاقه زیادی که به این رشته داشتم می‌خواستم چیزهای بیشتری یاد بگیرم و پس از هنرستان در کلاس‌های خصوصی نزد استادانی که دوره طراحی لباس را در خارج از کشور گذرانده بودند آموزش دیدم و نکات بسیاری را از آنها آموختم.

ابراهیم زاده افزود: از جمله معلمان من همسر استاد صبا بود که سوزن‌دوزی‌های تمام اقوام را بلد بود و علاوه بر آن دوخت‌هایی از کشورهای خارجی مانند بخارادوزی را هم بلد بود که من همه دوخت‌ها را از او فرا گرفتم.

او با اشاره به اینکه چند ماه به هنرجویان کم‌توان بهزیستی آموزش خیاطی و طراحی دوخت داده است افزود: چون علاقه داشتم مستقل کار کنم پی‌گیر راه‌اندازی آموزشگاه شدم. آن زمان در اهواز فقط یک آموزشگاه خیاطی وجود داشت اما من با بلندپروازی درخواست تاسیس یک مجتمع آموزشی را دادم تا بتوانم رشته‌های مختلف هنری و دستی را تدریس کنم. به دلیل پی‌گیریهای مداوم من سرانجام بعد از یک سال اجازه تاسیس یک موسسه هنری در سال 65 به من داده شد.

این طراح لباس درمورد نحوه آشنایی با شعربافی گفت: همسر من اهل کاشان است و در رفت و آمدهایی که به آن شهر داشتم با شعربافی آشنا شدم. از سال 75 تصمیم گرفتم در این زمینه تحقیق کنم و در مطالعات خود متوجه شدم این پارچه که قبلا رونق زیادی داشته از زمان قاجار به دلیل راه‌اندازی کارخانه‌های صنعتی از رونق افتاده است و بافنده‌ها کارگاه‌های خود را تعطیل کرده‌اند.

ابراهیم‌زاده ادامه داد: کم‌کم به استفاده از این پارچه در طراحی لباس علاقه‌مند شدم و در سال 80 یک بافنده به من پیشنهاد داد کارگاهی راه اندازی کند تا من برای پارچه‌هایی که می‌بافد طراحی انجام دهم. بیشتر افراد من را مسخره می‌کردند که قصد دارم این پارچه‌ها را تبدیل به مانتو کنم اما با توجه به اینکه در آن زمان تولید پارچه در کارگاه بسیار کم و در حد 2 یا 3 مانتو بود، برای آنها طراحی انجام دادم.

او با اشاره به اینکه طراحی لباس برای پارچه شعر بافی مهارت خاصی نیاز دارد افزود: هر مدلی با این پارچه هماهنگ نمی‌شود و باید طرحی را انتخاب کرد که با نوارهای رنگی پارچه و جنس ظریف آن هماهنگ باشد. درعین حال نباید مانتو به شکلی طراحی شود که قدیمی و دمده به نظر برسد. در این سال‌ها خیلی از طراحان لباس از ما پارچه گرفتند اما نتوانستند طراحی مناسبی انجام دهند و پارچه را خراب کردند.

ابراهیم زاده افزود: سال 89 از اهواز به کاشان رفتیم و آموزشگاه خود را هم به آنجا انتقال دادم. از آن زمان فعالیت‌ها بیشتر شد و مقدار تولید پارچه را بالا بردیم و لباس‌هایی تولید کردیم که در کاشان به توریست‌های خارجی فروخته می‌شد. در آن دوره هنوز تولیدات ما محدود بود و به مشتری ایرانی نمی‌رسید، تا اینکه سال 89 در اولین جشنواره مد و لباس فجر چند نمونه کار ارائه دادم و مورد استقبال مسئولان قرار گرفت. این پارچه و نوع بافت آن برایشان ناشناخته بود و از من خواستند برای جشنواره سال 90 تعداد 100 دست لباس به آنها تحویل دهم.

ابراهیم زاده ادامه داد: گسترش کار من باعث شد عده زیادی در کاشان شروع به بافت این پارچه کنند و استقبال زیاد از مانتوها باعث شد چند کارگاه و مغازه در کاشان راه‌اندازی شود و در تهران هم کارهای ما در چند فروشگاه عرضه می‌شود. با توجه به اینکه در همه رنگ‌های این پارچه نخ سیاه وجود دارد، پارچه شعربافی ساختار تیره دارد و بخش‌های رنگی آن تند و زننده نیست به همین دلیل به راحتی می‌توان از آن استفاده کرد. شعربافی‌های قدیمی معمولا سیاه و سفید بودند و پارچه‌های قدیمی فقط توسط پادشاهان و اعیان استفاده می‌شد، ولی ما رنگ را در کار وارد کردیم.

او با اشاره اینکه شعر به معنی نخ باریک است افزود: در حال حاضر دو نوع پارچه تولید می‌کنیم که یک نوع آن از نخ پنبه و نوع دیگر از ابریشم بافته می‌شود که قیمت بالایی دارد. ابریشمی هم که از هند و چین وارد ایران می‌شود خام است و دوام زیادی ندارد اما ابریشم کاشان تفاوت زیادی با آن دارد.

ابراهیم زاده با بیان اینکه توانسته شعربافی را به شکل صنعتی تولید کند افزود: قصد ما این بود که شعربافی را برای همه مردم عرضه کنیم اما قیمت بالای آن باعث می‌شد عده کمی توان خرید داشته باشند. بنابراین به سفارش پوشاک آندیا پارچه را طراحی کرده و برای بافت به کارخانه فرستادم. تمام سعی خود را کردم که ساختار بافت دستی در شیوه صنعتی هم رعایت شود و به آنها توضیح دادم چه کارهایی انجام دهند که پارچه‌شان کاملا مشابه کار دست باشد.

او با اشاره به اینکه به خاطر صنعتی کردن شعربافی تقدیرشده است افزود: اختلاف قیمت پارچه دستباف و صنعتی بسیار زیاد است و برای اینکه مردم بتوانند از آن استفاده کنند پارچه صنعتی با قیمتی بسیار کمتر ارائه شد. با وجود این هنوز تولید این پارچه کم و در اختیار یک مجموعه خاص است. امیدوارم با حمایت مسئولین و سرمایه گزاری بخش خصوصی بتوان شعربافی را به مقدار زیاد تولید کرده و در پارچه فروشی‌ها عرضه کرد تا مردم بتوانند به راحتی از آن استفاده کنند.

ابراهیم زاده که در برنامه‌های مختلف تلویزیونی و مجلات به آموزش و ارائه پژوهش‌های خود می‌پردازد افزود: شعربافی را در همه استان‌های کشور مورد بررسی قرار دادم و با دیدن آنها متوجه شدم تفاوت‌های زیادی با هم دارند. در کاشان دستگاه‌های کار بزرگتر است و پارچه‌هایی با عرض بالا بافته می‌شود اما در شهرهای دیگر مانند یزد، گلستان و... دستگاه‌های کوچک خانگی وجود دارد و پارچه‌هایی با عرض 10 یا 20 سانتیمتر تولید می‌شود که برای تولید لباس باید آنها را در کنار هم دوخت. عرض شعربافی‌های کاشان 140 سانتیمتر بود ولی از دو سال پیش دستگاه‌های بافندگی را باز کرده و عرض آنها را زیاد کردیم تا پارچه‌هایی با عرض 170 سانتیمتر تولید کنیم. علاوه بر این در شهرهای دیگر فقط بافت ساده یعنی دارایی بافی وجود دارد اما در کاشان بافت کج راه هم وجود دارد.

انتهای پیام/