سرویس مد و لباس هنرآنلاین: در سال‌های گذشته همکاری بین هنر و مد به شیوه‌های مختلف بارها اتفاق افتاده است. لحظاتی وجود دارد که طراحان مد تبدیل به هنرمند می‌شوند، گاهی هنرمندان تبدیل به طراح مد می‌شوند و گاه هر کدام از آنها چیزی کاملا متفاوت از موجودیت خود را ارائه می‌دهد. هر دو ژانر هنرهای زیبا و طراحی مد بر روندهای اجتماعی تاثیر می‌گذارد، اما از سوی دیگر رابطه در حال تغییر آنها از یکی به دیگری، خود بازتابی از جامعه به عنوان یک کل است. شاید بعضی ازمداخلات و همکاری‌ها موفق‌تر از دیگران باشند، اما آنچه در درجه اول مهم است ترکیب کردن این دو حوزه و نتایج فوق‌العاده ای است که از بازی خیالی طراحان ممتاز به دست آمده است.

گاوین ترک و حسین کالایان - 2012

این همکاری زمانی شروع شد که طراح مد معتبر، حسین کالایان با هنرمند انگلیسی، گاوین ترک در مورد "شیفتگی پایدار او به وضعیت اسطوره‌ای و هویت هنرمند" مصاحبه کرد. همکاری موسیقایی که پس از آن شکل گرفت با الهام از موسیقی متن موجود دراولین ملاقات آن دو، نه تنها باعث ساخت یک قطعه موسیقی شد بلکه به همراه آن ویدئوهایی ساخته شد از منظر یک سوزن که در حال سفر در سطح یک صفحه موسیقی است. این اثر به عنوان بخشی از نمایشگاه "بریتانیا 2012 را می‌سازد" ساخته شد و تلاشی در سراسر کشور برای برقراری ارتباط بین هنرهای بصری و طراحی مد بود.

این همکاری ازهنرمندانی مانند مارسل دوشان و راجر بانیستر الهام گرفته شده بود، و تولید صفحه‌ها به100 نسخه با امضای هر دو هنرمند محدود شد. متاسفانه این صفحه‌های مسی منحصر به فرد دارای حالت خود تخریبی هستند و پس از یک بار قرار گرفتن روی دستگاه پخش، که تنها راه دسترسی به گفتگوی با ارزش میان دو آیکون هنری این نسل است، نابود می‌شوند.

کارل لاگرفلد - 2013

در تاریخ 19 فوریه سال 2013، طراح فوق العاده، کارل لاگرفلد، نمایشگاهی با نام " قلم آتش" در گالری سنت موریتس برگزار کرد. این مجموعه قالب جدیدی از کارهای هنری توسط یکی از بزرگترین شخصیت های رنسانس زمان ما بود. این مجموعه با شیشه ای دارای نور پس زمینه ساخته شد تا به تصویرحالت سیاه قلم ایجاد شده توسط آتش را بدهد. این پرتره های نرم و صاف به یاد ماندنی ازخوانندگان، مدلها و دیگر شخصیتهای مورد علاقه لاگرفلد، به عنوان پاسخ با اعتماد به نفس او به پرتره سازی معاصر است. در این همکاری خاص، مد لاگرفلد در حال همکاری با هنر لاگرفلد به منظور تشکیل چیزی است که هیچ مرزی بین زندگی و هنر نمی داند، چرا که همه آنها در دسترس او هستند.

انتهای پیام/