سرویس مد و لباس هنرآنلاین: فرشته کیاوش، طراح لباس عضو هیات علمی دانشگاه علم و فرهنگ معتقد است که رفع عیوب اندامی افراد با همراهی طراحی و خیاطی امکانپذیر است. او با تاکید بر اینکه حرکت همسو این دو تخصص نیاز است، در اینباره به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: یک زمانی هست که کار در ابعاد تکدوزی و مزونی انجام میشود قطعا در این حالت سر و کار طراح با فرد است. از آنجایی که در این صورت مخاطب رو در رو با طراح است امکان برطرف کردن عیوب اندامی به وسیله طراحی و خیاطی وجود دارد.
او ادامه داد: یک طراح باید بتواند ایرادهای اندامی افراد را با استفاده از نوع طراحی درست و تخصص خیاطی برطرف کند اما وقتی در ابعاد گسترده تولید قرار است کاری انجام شود امکان برطرف کردن عیوب اندامی وجود ندارد و تولید بر اساس استانداردهای موجود انجام میپذیرد.
عضو هیات علمی دانشگاه علم و فرهنگ تصریح کرد: مثلا در تولید انبوه یک سایز 38 بر اساس استاندارد تولید میشود و طراح به اینکه ممکن است افرادی بالاتنه کوتاهتر داشته باشند، هیچ کاری ندارد لذا امکان مانور روی عیوب اندامی نیست.
کیاوش افزود: یک طراح باید بداند که مثلا یک قوز را چطور با ارائه طرحی مناسب کمرنگ کند و در راستای آن با علم کافی به خیاطی لباس مناسب و درست را ارائه کند.
او درباره مشکلات سایزبندی در بین لباسهای تولید داخل کشور گفت: متاسفانه ما یک سایزبندی ایرانی نداریم. برای ایجاد یک سایزبندی درست نیازمند یک عزم و کار ملی هستیم که این امر به یک بودجه کلان و حضور یک تیم فعال برای ایجاد جامعه آماری در سراسر کشور نیاز دارد. به دلیل نبود این امکان تولیدکنندگان داخلی از سایزبندیهای خارجی استفاده میکنند که متاسفانه با آناتومی بدن مردم ما همخوانی چندانی ندارد.
این مدرس و کارشناس حوزه طراحی بیان کرد: مشکل دوم اینجاست که حتی نمونههای کپیبرداری از سایزهای خارجی نیز به شکل درست آن اجرا نمیشود و معمولا آنچنان که باید در الگوسازی دقت عمل به کار برده نمیشود البته در برخی از مواقع نیز تولیدکنندگان به فکر صرفهجویی در پارچه هستند به همین خاطر کار کوچکتر و مشکلدارتر تولید میشود.
کیاوش اظهار کرد: متاسفانه در ایران کمتر روی مساله سایز و الگوسازی به صورت علمی کار میشود در حالی که اینها موارد ظریف و مهمی است که برای طراحی یک لباس راحت باید آن را مد نظر قرار داد.
او درباره تدریس الگوسازی در دانشگاهها گفت: سالهاست که این درس در دانشگاه ارائه میشود اما علاقه به الگوسازی در بین دانشجویان کم است. من معتقدم این چرخه دچار نقص و به نوعی معیوب است لذا بخشی از آن نیز به سیستم آموزشی مربوط است.
عضو هیات علمی دانشگاه علم و فر هنگ افزود: من معتقدم که اگر حمایت درست در کار باشد امکان ایجاد علاقه به الگوسازی در بین دانشجویان به وجود میآید و چقدر خوب است که گاهی با حضور طراحان مطرح و برندهای معروف کارگاههای الگوسازی برگزار کنیم تا این تخصص تدریس شود.
انتهای پیام/