سرویس مد و لباس هنرآنلاین: پویه شایگان که کار‌شناس ارشد معماری است به دلیل علاقه به طراحی لباس، خیاطی را آموخته و پس از آن در مشهد به طراحی لباس اقدام کرده است. گفت‌و‌گوی او را به هنرآنلاین بخوانید.

چه طور جذب طراحی لباس شدید؟

من به طراحی لباس علاقه داشتم چون احساس می‌کردم در طراحی لباس می‌توانم ایده‌ها و رویا‌هایم را به واقعیت تبدیل کنم اما در معماری به دلیل محدودیت‌های اجرایی و سازه‌ای باید از ایده‌هایم می‌گذشتم. به نظر من برای طراحی لباس باید روش‌های ترسیم الگو و دوخت را بشناسیم به همین دلیل ابتدا خیاطی را آموختم و بعد از آن دوره طراحی بدن و لباس را هم نزد یکی از اساتید دانشگاه آموزش دیدم.

از ورود خود به این کار بگویید.

اولین نمایشگاهی که برگزار کردم تجربه سختی بود چون با اینکه دو سه سالی از شکل‌گیری جریان طراحی لباس در تهران گذشته؛ اما در مشهد این جریان نو و پذیرش تغییر در نوع پوشش برای مردم سخت بود. اما امروز با برپایی نمایشگاه‌های مختلف مردم هم آرام آرام پذیرای این جریان هستند. در حال حاضر علاوه بر برپایی نمایشگاه با یک مزون به صورت دائمی کار می‌کنم و این موضوع باعث می‌شود با مشتری‌ها دایم در تماس باشم.

طرح‌های شما چه ویژگی خاصی دارد؟

در هر فصل سعی می‌کنم روال مشخصی را در کار‌هایم پیش بگیرم. مثلا در فصل گذشته با توجه به نوع پارچه‌های انتخابی‌ام که بیشتر هندی بودند از ساری‌های هندی ایده گرفتم. من هم مثل اکثر طراحان ایرانی سعی می‌کنم با اضافه کردن پارچه‌های رنگین و نقش‌دار به پارچه‌های ساده، حجم دلنشین‌تری به لباس دهم. زن ایرانی به پوشش تیره و مشکی عادت دارد و شاید استفاده از پوشش‌های متنوع در برنامه‌های تلویزیونی بتواند به تغییر این فرهنگ کمک کند. بیشتر مشتری‌های من مانتوهای رنگی را برای مجالس انتخاب می‌کنند و برای محل کار به دنبال رنگ مشکی هستند. در حالی که وقتی وارد یک خانه ایرانی می‌شویم در آن عناصر ایرانی مثل فرش، گلیم و ترمه هست و از دیدن رنگ‌های گرم و زیبا احساس آرامش می‌کنیم. پس چرا این رنگ‌ها را از پوشش خود دریغ کنیم؟

به نظر شما چه‌طور می‌شود ایرانی بودن یک لباس را نشان داد؟

من به اینکه یک لباس باید ایرانی بودنش را نشان دهد فکر نمی‌کنم ولی به استفاده از عناصر و المان‌های ایرانی علاقه‌مندم. سوزن‌دوزی‌های بلوچ، رشتی‌دوزی، پته‌دوزی و... برای من قابل احترام هستند. در واقع با استفاده از آن‌ها در پوشش زن ایرانی از هنر زنان ایران زمین هم تقدیر خواهد شد. اینکه تمام کار‌ها ایرانی بودن خود را نشان دهد از نظر من امکان‌پذیر نیست. شاید همین پوشیده بودن لباس‌ها به نوعی ایرانی بودن آن‌ها اشاره دارد. وقتی به دیدن یک بنای تاریخی می‌روید نوع خاصی از پوشش را هم به یاد می‌آورید چون هر منطقه و قومی لباس خاص خود را دارد، اما امروز ممکن است تعریفی از پوشش آن دوران نداشته باشید. تلفیق عناصر سنتی پوشش ایرانی با پوشش مدرن امروزی زیرکی می‌خواهد. قطعا همه از تکرار در پوشش و عناصر دلزده می‌شوند بنابراین با تمام علاقه‌ای که به کشورم و فرهنگش دارم و با تمام تلاشی که در به کارگیری عناصر ایرانی دارم از تکرار اجتناب می‌کنم.

تا به حال از لباس‌های محلی الگو گرفته‌اید؟

بله در مواردی از لباس‌های محلی هم الگو گرفتم، البته این موضوع به نوع، رنگ و بافت پارچه‌ای که استفاده می‌کنم بستگی دارد. مثلا پاییز امسال بیشتر از پارچه‌های پشمی ساده و چهارخانه استفاده می‌کنم و با دیدن یک پارچه چهارخانه ناخودآگاه ذهن من به سمت یک طراحی اروپایی پیش می‌رود. در واقع مشخصات پارچه پایه شکل‌گیری طراحی من است. البته گاهی در طراحی لباس برای طرحی که در ذهنم هست به دنبال پارچه می‌گردم که این کمی کارم را پیچیده می‌کند.

چه نوع لباس‌هایی تولید می‌کنید ؟

در حال حاضر بیشتر مانتو تولید می‌کنم اما به زودی طراحی لباس شب را هم به مجموعه اضافه می‌کنم. در ضمن قصد دارم طرح‌هایی را که در ذهنم هستند اما قابل پوشیدن نیستند را هم به کار‌هایم اضافه کنم. در کشورهایی که به مد و طراحی لباس اهمیت می‌دهند طراحی لباس‌های نمایشی امری عادی است که از برخی از آن‌ها در فیلم‌ها استفاده می‌شود. با اینکه این لبا‌س‌ها در ایران کارآیی ندارد من علاقه‌مندم در کار‌هایم این بخش را هم داشته باشم.

در طراحی لباس به چه نکاتی توجه می‌کنید؟

در طراحی لباس و مانتو با توجه به نوع و رنگ پارچه باید سن کسی که این لباس را می‌پوشد در نظر گرفت. در نتیجه نوع طراحی برای یک خانم ۴۰ ساله با یک دختر ۱۸ ساله متفاوت خواهد بود. متاسفانه خیلی از خانم‌ها به این نکته بی‌توجهند در نتیجه لباسی که برش و فرم آن مناسب اندام آن‌ها نیست را صرفا به دلیل زیبایی طرح انتخاب می‌کنند. من سعی می‌کنم مشتری‌ها را به سمت لباس مناسب سایز و قدشان هدایت کنم.

از چه چیزهایی برای طراحی لباس الهام می‌گیرید؟

ممکن است از پوشش بومی یک منطقه یا کشور الهام بگیرم. گاهی هم طبیعت و رنگ‌ها و شکل‌هایش به کمکم می‌آیند مثلا پاییز که فصل مورد علاقه من است با برگ‌های رنگین به من الهام می‌دهد. گاهی هم همان‌طور که گفتم نوع پارچه مرا هدایت می‌کند. بعضی مواقع هم از طرح‌های گرافیکی استفاده می‌کنم. در یک فصل هم در کار‌هایم از تکنیک‌هایی که برای دوخت روتختی برجسته یا لباس عروس استفاده می‌شود بهره گرفتم که البته این تکنیک‌ها بیشتر جنبه نمایشی دارد.

آینده طراحی لباس در ایران را چه طور می‌بینید ؟

با توجه به موج بزرگی که از طراحان لباس پرانرژی و خلاق داریم آینده خوبی را برای این رشته می‌بینم. هرچند این همه استعداد به حمایت نیاز دارند. برگزاری شوهای لباس و تامین هزینه‌های آن یکی از نکاتی است که در کشور ما نادیده گرفته می‌شود و مسئولین باید در این مورد پیگیر باشند. برگزاری جشنواره‌ها با کیفیت پایین و نحوه ارائه ضعیف هم جذابیتی ندارد.

انتهای پیام/