سرویس مد و لباس هنرآنلاین: دانشگاه و معضلات مربوط به سرفصل دروس سبب شده که دانشجویان با عمق کمتری مطالب را درک کنند. سودابه مظفری پیشکسوت عرصه طراحی پارچه معتقد است که خلاقیت دانشجویان رو به کاهش است چرا که دانشجویان به جای استفاده از کتاب و منابع علمی صرفا به اینترنت بسنده می‌کنند. دنباله گفت‌و‌گوی هنرآنلاین با سودابه مظفری درباره مباحث مختلفی از جمله سرفصل دروس دانشگاه‌هاست که در ادامه می‌خوانید.

چقدر در کار خودتان توانستید تعامل با طراح، عرضه کننده و به طور کلی فعالان چرخه مد و لباس را داشته باشید؟

کار گروهی در ایران همواره به مشکل برخورد می‌کند، زیرا همه می‌خواهند خود را نقطه محوری داستان نشان دهند. یعنی تک‌تک افراد اعتقاد دارند که خودشان پررنگ و محوری عمل کرده‌اند. در صورتی که کار تیمی اینگونه نیست و کسی در گوشه کار حضور دارد نیز مهم است و نبودش به کار صدمه می‌زند. من سعی کردم در فضای کاری خودم این بخش را حفظ کنم و این بها و ارزش را به کار تک‌تک افراد بدهم و به دفعات بیان کنم که با نبود هر فرد در گروه چقدر مشکل پیش می‌آید. این امنیت که جایگاه افراد در گروه مشخص است، مشکل را کمرنگ می‌کند. این تجربه را سال‌های اخیر به دست آوردم اما اوایل بارها کارهای گروهی انجام دادم که به بن بست خورد. اخیرا با کسانی کار می‌کنم که چنین نگاهی دارند و معتقدند خروجی خوب مستلزم حضور یک تیم خوب است و همه می‌دانند نقش تک تک اعضاء برای موفقیت گروه مهم است.

شرایط اخیر در حوزه مد و لباس را چقدر مثبت ارزیابی می‌کنید و فکر می‌کنید فضا رو به سمتی می‌رود که جایگاه اساتیدی چون شما در جامعه دیده شود؟

باید مثبت فکر کنیم وگرنه فعالیت از معنا و مفهوم دور می‌شود. از اینکه با مقوله لباس و نمایش زنده به شکل دیگری برخورد می‌شود بسیار خرسندم. مقایسه این سالها با گذشته نشانگر اتفاقات مثبت است. قطعا وقتی در یک حوزه‌ای کار زیاد شود و حرف‌هایی زده شود اتفاقات خوبی رخ می‌دهد. زیرا با بیان ضعف‌ها و نکات مثبت حرکت اتفاق می‌افتد و کار رو به رشد حرکت می‌کند.

با توجه به اینکه سال‌ها در دانشگاه تدریس کردید، فکر می‌کنید دانشجوهایی که در این رشته تحصیل می‌کنند چقدر آماده بازار کار می‌شوند؟

دروسی که دانشجو امروز می‌خواند همانی است که من در دوران دانشجویی خواندم. در صورتی که او نسل من نیست و خوراک دیگری دارد. باید با این دانشجو به روزتر برخورد کرد. چاپ دیجیتال در دروس دانشجویان هست اما تنها تئوری است و کار نمی‌شود قطعا یا باید این سرفصل‌ها به روز شود یا نگاهی تازه ارائه شود. وقتی با دانشجو به روز رفتار نمی‌شود انگیزه و رغبت او از بین می‌رود.

دنیای شما پر از رنگ است اما شخص شما چه رنگی را بیشتر دوست دارید؟

بنفش و خانواده آن را بسیار دوست دارم. زمان تدریسم در دانشگاه، وقتی دانشجویان این علاقه را می‎فهمیدند سعی می‌کردند کارهای پایان ترم را با رنگ بنفش ارائه کنند تا نمره خوب بگیرند.

چرا اغلب دانشجویان به دنبال ارائه کاری هستند که به سلیقه استاد نزدیک باشد و از ارائه خلاقیت فردی می‌ترسند؟

واضح است، زیرا ما معضل خلاقیت داریم. اغلب دانشجویان در دانشگاه، نمی‌دانند آنچه را که در ذهن دارند چگونه بیان کنند. در دوران تدریس در دانشگاه از سال اول تا دوازدهمین سالی که تدریس کردم متوجه شدم بچه‌های سال اول خلاقتر بودند و هر چه می‌گذرد ذهن‌ها بیشتر به سمت بسته شدن می‌شود زیرا دسترسی‌ها آسانتر شده است. یعنی همه عادت کرده‌اند که با اینترنت نیازهای پژوهشی خود را رفع کنند و به جای تحقیق و پژوهش عمقی، کارهای سطحی ارائه کنند. کمتر کسی به کتاب و عمق این مساله توجه می‌کند. این مساله مستقیما روی خلاقیت تاثیر دارد. فکر می‌کنم اساتید نباید این اجازه را بدهند و باید دانشجو را ملزم به استفاده از کتاب و پژوهش عمقی کند. این اتفاق در مقطع دانشگاه واقعا بد است.

آیا تا امروز پژوهش و پایش میدانی برای بازاریابی و مخاطب شناسی خاص در عرصه نساجی انجام شده است؟

کارهای زیادی به دفعات توسط دانشجویان انجام شده، اما استفاده‌ای از نتیجه این تحقیقات نشده است. زیرا خریدارهای ما در این جمع نمی‌گنجند و نساجی‌ها نیز تمایلی به این بخش ندارند. مشتریان ما یا به دنبال کار تک هستند و یا اینکه دید خوبی دارند و به لحاظ بصری کار خوب را می‌شناسد. بازار کار در ایران همین است یعنی کسانی که ثروتمند هستند برای خرید به ترکیه و دوبی می‌روند و خیلی راحت پول می‌دهد تا برند خریداری کنند. زیرا برند داخلی با برند خارجی از نظر شهرت تفاوت زیادی دارد.

ظاهرا به دنیای ادبیات علاقه زیادی داردی؟

بله. به نظر من همه اینها یک مجموعه هستند یعنی برای اینکه به روز و خلاق باشیم باید از ادبیات، موسیقی، سینما و ... بهره ببریم زیرا اینها قابل تفکیک نیستند. خیلی از مواقع یک فیلم حس کار را به من داده است. یا کتاب نیز همینطور اینها یک مجموعه مرتبط است یعنی نمی‌توان طراح بود اما ادبیات را نشناخت. قطعا این بخش روی خروجی کار تاثیرگذار است و نگاه فرد را تغییر می‌دهد. یک ترکیب‌بندی خوب در یک فیلم یا هر چیز دیگری روی کار و نگاه فرد تاثیرگذار است.

و سخن آخر؟

مشتری‌های من مزون‌ها هستند لذا ایده و نظر آنها برای من مهم است و سفارش با نظر مشتری بسته می‌شود. ممکن است بنا بر رابطه با مشتری راهنمایی‌هایی شود اما در نهایت هماهنگی با اوست و چیزی را که او می‌خواهد با اشلی که دوست دارم می‌بندم. مشکل اینجاست که به نسبت زحمتی که می‌کشیم، دستمزد و خروجی نداریم یعنی هنوز کار دست جا نیافتاده است. دو یا سه روز روی یک پارچه زحمت می‌کشید اما ارزش آن دیده نمی‌شود. بخش طراحی و زحمت دست تعریف شده در بازار کار ما نیست. مثلا ما سوزن دوزی بلوچ را می‌بینیم اما به چشم ما نمی‌آید که چه زحمتی پشت این بخش خوابیده است. خلاقیت روی کار هرگز احتساب نمی‌شود زیرا صرفه اقتصادی ندارد و مشتری کار را نمی‌خواهد.

انتهای پیام/

سمیه باقری