آرزو اسکندری، طراح و خبرنگار حوزه مد و لباس، نشریات مد ایرانی را تقلیدی ناموفق از نمونه‌های خارجی آن دانست و در این باره به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: محتوای اغلب نشریات مد کشور ما را ترجمه تشکیل می‌دهد البته این بخش مخاطبان زیادی دارد زیرا اغلب مردم دوست دارند بدانند درباره مساله مد نگاه دنیا چگونه است.

او در ادامه افزود: متاسفانه در بخش رسانه و مد کارها سلیقه‌ای پیش می‌رود و اغلب حضور افراد متخصص در این بخش‌ها اندک است.

این طراح لباس تصریح کرد: در اغلب موارد آنچه به عنوان اطلاعات پوشش به مردم داده می‌شود کاملا سلیقه‌‌ای است در حالی که قطعا برای ارائه چنین پیشنهاداتی اصول خاصی وجود دارد که باید منطبق با فرهنگ و شرایط جامعه شود.

اسکندری ادامه داد: متاسفانه هنوز تعریف درستی از یک مجله مد در کشور ما ارائه نشده است به همین خاطر رسانه‌های فعال در این بخش اغلب سرگردان هستند و نمی‌دانند باید چه چیزی را پوشش دهند.

او بیان کرد: به نظر می‌رسد که مجلات مد ما تقلیدی ناموفق از نمونه‌های خارجی است زیرا تنها ظاهر این مجلات تقلید می‌شود و بخش‌های پژوهشی و تحلیلی نادیده گرفته می‌شود.

این خبرنگار حوزه مد اظهار کرد: در برخی از موارد سردبیر یا مسئول یک مجله خواستار کپی کردن یک صفحه از نمونه‌های خارجی و عینا ترجمه آن است در حالی که قطعا آنچه در این مجلات گفته می‌شود برای کشور ما کاربردی نیست.

اسکندری توضیح داد: مثلا وقتی یک مطلب درباره کلاه ترجمه می‌شود باید به این موضوع نگاه کرد که اساسا آیا آن نوع کلاه در ایران وجود دارد و اصلا می‌توان از مدل مذکور با همان نحوه در کشور بهره برد؟

او نبود تخصص در بین فعالان این حوزه را یکی از عمده دلایل مشکلات رسانه مد خواند و گفت: به نظر می‌رسد برخی از فعالان این حوزه علم کافی نسبت به مد کشور ندارند و حتی در برخی موارد تعریف درستی از این صنعت ندارند به همین خاطر کار با تناقض رو به رو می‌شود.

این طراح لباس بیان کرد: کمبود برند علمی و هنری در عرصه پوشاک کشور یکی دیگر از مشکلاتی است که سبب شده مجلات و نشریات مد به سمت تبلیغ نمونه‌های خارجی بپردازند زیرا خوراک کافی برای این بخش وجود ندارد.

اسکندری افزود: اگر قرار باشد یک برند ایرانی را از نگاه علمی و فرهنگی بررسی کنیم قطعا تعداد انگشت شماری به دست می‌آید این در حالی است که برند با پشتیبانی یک نشریه رشد می‌کند و یک نشریه در سایه برندهای مذکور به موفقیت دست می‌یابد. در نظر بگیرید که با لنگ لنگان راه رفتن هر دو این بخش‌ها نمی‌توان انتظاری بیش از این داشت.

او معرفی طراحان ایرانی و آثارشان را گامی مثبت در راه ارتقای صنعت پوشاک کشور خواند و گفت: اینکه طراحان و آثارشان معرفی می‌شوند بسیار عالی است اما باید ببینیم تا چه حد این طراحان به بازار کار معرفی می‌شوند.

این طراح لباس افزود: سالانه تعداد زیادی فارغ التحصیل رشته طراحی لباس و بخش‌های مربوطه داریم که اصلا مشخص نیست این خروجی‌ها به کجا می‌روند؟ به نظر می‌رسد که قدرت اجرایی فارغ التحصیلان دانشگاهی به مراتب کمتر از کسانی است که این دوران را نگذارنده‌اند.

اسکندری بیان کرد: در بسیاری از مواقع کسانی که وارد دانشگاه نشده‌اند فعال‌تر عمل می‌کنند البته مسائل مالی در این زمینه موثر است اما من فکر می‌کنم دانشگاه جسارت دانشجویان را کاهش می‌دهد. سوال من این است که با وجود این همه دانشجو چرا خروجی‌ها روی بازار تاثیرگذار نیست و اساسا آیا دانشگاه روی فارغ‌التحصیلان تاثیر مثبت داشته است؟

او به مشکلات موجود در عرصه تولید کشور اشاره کرد و گفت: در بسیاری از موارد طراحان پس از فارغ‌التحصیلی قائل به کارورزی نزد تولیدکنندگان نیست البته تولیدکننده‌ها هم به طراحان اعتماد کافی را ندارند. یعنی ترجیح می‌دهند یک لباس را بشکافند و طراح برای آن‌ها الگوی همان نمونه را اجرا کند تا اینکه فضای کار به او بدهند.

این طراح تصریح کرد: در حال حاضر تنها خروجی کار طراحان جشنواره‌هاست اما قطعا برنده شدن صرف هیچ کمکی به صنعت و طراحان نمی‌کند زیرا عدم حضور در بازار یعنی هیچ.

انتهای پیام/61