مهتاب شریفیان، طراح لباس و کارشناس ارشد پژوهش در هنر، شناخت نمادهای سنتی را در طراحی لباس موثر دانست و در این باره به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: متاسفانه اغلب طراحان از نمادهایی استفاده میکنند که به شدت تکراری شده است و پشتوانه تحقیقی چندانی ندارد در حالی که قطعا المانهای سنتی کشور ما فراتر از بته جقه است.
او در ادامه افزود: به دلیل افتادن در چرخه تکرار کمتر شاهد بروز خلاقیت در این عرصه هستیم اما وقتی نوآوری رخ میدهد در این فضای تکراری چشمگیری مینماید.
این طراح لباس با اشاره به جلوهگر شدن هنر ایرانی در خارج است کشور گفت: به نظر میرسد طراحان ایرانی فعال در خارج از مرزهای ایران بیشتر به نمادها و سمبلهای ایرانی اهمیت میدهند زیرا در این عرصه پژوهش میکنند که نتیجه آن بروز خلاقیت و زیبایی خاص است.
شریفیان تصریح کرد: به نظر میرسد این روزها ترکیب پارچه در کارهای ایرانی بیشتر دیده میشود تا ایده پردازی. در واقع نگاه هنری لازم در اغلب کارها وجود ندارد و تنها در برخی از مسابقات طراحان برای اینکه ارتباطی با فرهنگ ایرانی پیدا کنند از مقداری تکهدوزی استفاده میکنند و در توضیحات آن را مربوط به یک دوره خاص مینامند در حالی که الزاما نیازی به استفاده از یک تکه ترمه یا پارچه سنتی دیگر نیست بلکه نگاه یک طراح باید بر مبنای اصالت شکل بگیرد.
او ادامه داد: برخی از مواقع نگاه و ایده هنری یک طراح به حدی نامفهوم و گنگ است که قابل دیدن نیست و مخاطب آن را تشخیص نمیدهد یعنی نشانه گذاریهای لازم از سوی طراح بر مبنای مخاطب صورت نگرفته است.
این کارشناس ارشد پژوهش در هنر بیان کرد: من در کارهایم سعی کردم که از طراحی لباس با نقوش قالی ترکمن استفاده کنم و حتی در یکی دیگر از آثارم خط میخی را وارد کار کردم که به نظر میآید مورد توجه مخاطبان قرار گرفته است.
شریفیان، حضور طراحان در گالریها را الزامی خواند و گفت: الان زمان آن است که نگاه هنری را ایجاد کنیم و روی این بخش در گالریها سرمایه گذاری کنیم. زیرا جا افتادن و فرهنگسازی یک پروسه زمانبر است به همین خاطر از همین امروز نیازمند حرکت دانشگاهها و مبادی قانونی مد و لباس در کشور هستیم.
او افزود: به نظر میرسد یک حلقه گمشده در میان عرصه مد و لباس کشور وجود دارد. زیرا اغلب طرحهایی که توسط هنرمندان ارائه میشوند در دایره تکرار میچرخند.
این طراح لباس اظهار کرد: یک طراح لباس ابتدا باید شرایط موجود را بشناسد. یعنی بتواند طرح را هضم کند و سپس آن را به جامعه وارد کند.
شریفیان گفت:طراحان گرافیکی برای ارائه یک اثر که مربوط به یک مجموعه یا بنا میشود هرگز به صورت مستقیم از شکل بنا استفاده نمیکنند بلکه به ساده سازی و مفهوم آفرینی میپردازند یعنی اثر را آنالیز میکنند به نحوی که مخاطب با دیدن اثر آن مکان را در ذهن تداعی میکند اما به صورت مستقیم آن را نمیبیند باید بتوانیم همین کار را در لباس نیز انجام دهیم.
انتهای پیام/61