یاسمین بحرینی، طراح و گرافیست برند پرشه 1 درباره شرایط اجرای طرحهای گرافیکی بر روی لباس به خبرنگار مد و لباس هنرآنلاین گفت: اینطور نیست که طرح گرافیکی و لباس هر کدام در جایی متفاوت و جدا از یکدیگر طراحی شوند در واقع همزمانی طراحی این دو بخش بسیار مهم است.
او تصریح کرد: شاید لباس یک چارچوب آماده داشته باشد اما قطعا هر طرحی را نمیپذیرد و نیازمند تغییرات است به همین خاطر برای خاص بودن کارها باید هر دو همزمان طراحی شوند تا قابلیت اجرای کار مشخص شود زیرا لباس و گرافیک هر دو باید به یک اندازه برای اجرا انعطاف به خرج دهند.
این طراح و گرافیست لباس بیان کرد: سال 86 که کار گرافیکی بر روی لباس آغاز شد مخاطبان بسیاری جذب خاص بودن و اصالت این کار شدند اما متاسفانه کپی برداریهای بدون اندیشه و صرفا در ابعاد زیاد باعث شد که فضای بازار اشباع شود البته هنوز هم مخاطبان خاص نوع کارهای متفاوت را میشناسند و برای آن ارزش قائل هستند اما مثلا: چاپ صد هزار شال با طرح گرافیکی به نوعی این کار را عادی جلوه داد.
بحرینی نوآوری در این فضا را گسترده خواند و گفت: فضای نوآوری در این کار زیاد است و این تنها راه حلی است که میتوان بازار این نوع کارها را حفظ کرد زیرا هم خطوط نستعلیق و هم کارهای خاص گرافیکی طرفداران خاص خود را دارند.
او افزود: چاپ بر روی پارچه مدتهاست که عمومیت پیدا کرده است اما وقتی نگاه زیبایی شناسانه پشت این ماجرا نیست و کاملا یک کپی برداری صرف اتفاق میافتد، میبینیم که طرحها با لباس هماهنگ نیست. حتی برخی فروشندگان لباسی را که به فروش نمیرود برای چاپ باز میگردانند تا هر اثری در فضای ممکن اجرا شود این نوع رفتارها باعث شده که فکر و ایده پنهان در پشت طرحها و نگاه هنری آن از بین برود.
مدیر نشان پرشه 1 ، طرحهای گرافیکی را دارای جنسیت زنانه و مردانه دانست و گفت: متاسفانه در لباس آقایان کمتر شاهد نوآوری هستیم زیرا هنوز بر روی این موضوع فرهنگسازی صورت نپذیرفته البته سطح پوشش خانمها گستردهتر است. به همین خاطر امکان تغییر و تزئین بیشتری دارند اما در مورد آقایان این سطح تنها به بلوز و شلوار محدود میشود.
بحرینی ادامه داد: در شرایط امروز جامعه چاپ بر روی لباس رسمی بودن کار را کمرنگ میکند به همین خاطر آقایان در لباسهایشان از این عنصر استفاده نمیکنند اما در کیف و کفش این گروه نقوش اسلیمی و طرحهای خاص به خوبی پاسخگو است.
او فرهنگسازی برای لباسهای ایرانی و گرافیک را الزامی خواند و گفت: متاسفانه در فرهنگ ما اغلب مردم فکر میکنند که تنها قشر هنری از این نوع لباسها استفاده میکنند در حالی که اینطور نیست.البته برخی از برندهای داخلی مانند تن درست به حدی خوب کار کردهاند که این مساله عمومیت بیشتری پیدا کرده اما هنوز جایگاه خود را نیافته است.
این طراح و گرافیست افزود: واقعیت این است که ما هنوز نتوانستهایم جایگزین مناسبی برای برندهای مطرح خارجی در کشور باشیم زیرا علاوه بر مساله پارچه و ابعاد علمی این ماجرا جایگاه و تقسیم بندی درستی نیز از این نوع کارها ارائه نشده است به همین خاطر اینگونه تولیدات به واسطه داشتن شکل ملی میتوانند با برخی از نمونههای بی نام خارجی رقابت کنند زیرا اصل ایرانی افراد را به این سمت جذب میکند.
بحرینی گفت: باید برای تعریف شکل و جایگاه لباس ایرانی و گرافیک یک نگاه درست از سوی مسئولان ارائه شود زیرا محتوا و شکل یک طرح گرافیکی دارای بار معنایی است که به نوعی هنر را در جامعه تبلیغ میکند. بحرینی گفت: یک لباس با طرح گرافیکی، مانند تابلو متحرک است که به سطح شهر و زندگی روزمره مردم بار معنایی میدهد. شاید بسیاری از مردم ممکن است به گالریها و مکانهای هنری مراجعه نکنند اما این نوع آثار راه نفوذ مناسبی برای پرورش فرهنگ بصری مردم است ضمن اینکه رگههای ملی و ایرانی در این گونه آثار بسیار زیاد است.
انتهای پیام/61