مینا کنی، طراح پیشکسوت کشورمان در خصوص شکل و فرم لباس مدارس به خبرنگار هنرآنلاین گفت: در این یکی دو سال اخیر مقدار کمی تغییرات در لباس فرم مدارس ایجاد شده است. اما این تغییرات این قدر زیاد نیستند که بتوانیم از آن به عنوان پیشرفت یاد کنیم.
وی ادامه داد: کودکان دبستانی هنوز از فضای شاد مهدهای کودک دور نشدهاند. آن وقت ما میخواهیم با پوشاندن لباسهای فرم یکدست و تکراری آن هم با رنگهای تیره آنها را با فضای دیگری آشنا کنیم. این حتی در یادگیری کودکان هم تأثیر منفی میگذارد. لباس یک کودک دبستانی باید شاد و پر انرژی باشد. زیرا رنگهای شاد راندمان آموزشی را بالا خواهند برد.
این طراح لباس افزود: یا مثلاً در موردی دیگر باید به مقنعه کلاس اولیها و دومیها اشاره کرد. بچههایی که در کلاس اول و دوم دبستان درس میخوانند خیلی کوچک و ظریف هستند و وجود مقنعههایی تنگ و دست و پا گیر آنها را آزار خواهد داد. یک کودک7 یا 8 ساله هنوز به سن تکلیف نرسیده و شرع ما هم با موضوع مشکلی ندارد که یک کودک مکلف نشده از آزادی پوششی بیشتری برخوردار باشد.
کنی تاکید کرد: همیشه وقتی صحبتی از لباس ملی و بومی میشود همه قبل از هر چیز حرف فرهنگسازی را به میان میآورند. به عقیده من بهترین سن فرهنگسازی برای کودکان سنین دبستان است و ما میتوانیم فرهنگسازی صحیح پوششی را در جامعه از این سن شروع کنیم. زیرا کودکان دبستانی پذیرش خوبی در این زمینه دارند اما برای یک جوان 25 ساله فرهنگسازیهایی از این دست دیر است.
وی در پایان تصریح کرد: به نظر من لباسهایی که ترکیبی از مدرنیته و سنتها باشند هم طراحیهای جالبی خواهند داشت و هم از طرف دبستانیها مورد استقبال قرار میگیرد. مثلاً جلیقه لری میتواند جزئی از لباس فرم پسران دبستانی باشد.
انتهای پیام/31