زینب صنعت‌کاران طراح لباس درگفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین درباره برگزاری جشنواره مدولباس ایران اظهار کرد: برگزاری جشنواره به خودی خود بسیار موثر است و گام بلندی است دراین عرصه، چرا که این کار نوپاست وخیلی طول می‌کشد تا به خوبی بین مردم، طراحان و تولید کنندگان جا بیفتد، باید فرهنگ سازی درستی در این زمینه صورت گیرد. به نظرم اگر طرح هایی که استفاده می شود کاربردی درجامعه داشته باشد و دوره‌ای و فصلی بتوان جشنواره برگزار کرد بهتر است و می‌تواند درعرصه پوشاک بانوان موثر باشد.

این طراح ادامه داد: جشنواره مدولباس ایران بیشتر از هر چیز سلیقه‌ای و سطحی است خیلی از طراحان تمایلی برای حضور درجشنواره ندارند،چراکه برگزاری شوهای زیر زمینی جاذبه بیشتری برای مصرف کنندگان دارد. سلیقه نقش مهمی دراین زمینه دارد. شوهای جشنواره‌ای گستردگی چندانی ندارند و مشتریان خاصی برای دیدن مراجعه می کنند،اما شوهای زیرزمینی به دلیل تفاوت در حالت اجرای آن با جشنواره کاملا متفاوت است. درست به همین دلیل هم بسیاری از طراحان تمایلی برای حضور درجشنواره ندارند و شوهای زیر زمینی جاذبه‌مند‌تر را برگزارمی‌کنند. امسال با توجه به استفاده از مانکن‌های زنده در جشنواره جذابیت بیشتری را در این نمایشگاه شاهد بودیم.

او درباره رقابت ما با سایر کشورها در زمینه طراحی و مد گفت: تولید پوشاک به عوامل بسیاری بستگی دارد. تولید کننده باید از نظر پارچه ، جنس و... با همکاران خود رقابت کند. درمورد طرح قطعا طرح‌های ما خیلی خوب وجالبند و با فرهنگ ایرانی و اسلامی خودمان هماهنگی بیشتری دارند. اما امکاناتی که کشورهای دیگر از آن در زمینه طراحی و مد بهره می‌برند بسیار متفاوت است و ما از این امکانات محروم هستیم خیلی ابزار و ادوات کار را نداریم. تکنیک‌هایی که آنها در دوخت و برش استفاده می‌کنند اینجا کاربرد ندارد. اگر امکانات فراهم شود قدرت رقابت خوبی داریم ضمن اینکه نیازمند حمایت هستیم.اما از نظر طراحی و کیفیت کار ما قطعا بالاتراست.

صنعت کاران بااشاره به نبود برند شناخته شده درعرصه پوشاک بانوان عنوان کرد: کت وشلوار خیلی طرح وبرش خاصی ندارد درحالی که مانتو تنوع بسیاری دارد و هر کسی به راحتی می‌تواند با استفاده از طرح‌های موجود در بازارطرح را کپی کند. اگر طرح‌ها ثبت شوند و کسی نتواند آثار را کپی کند بسیار موثر است. نباید اجازه داد که به راحتی چنین اتفاقی بیفتد. در کشورهای دیگر برندهایی که مشغول فعالیت هستند المان‌های خاص خود را دارند درحالیکه درایران چنین نیست وطراحان در حوزه‌های مختلف به صورت پراکنده کار می‌کنند که این اشکال از سوی طراحان است.