حسین رحمتی، پژوهشگر فرهنگ عامه که از استان سمنان در جشنواره حضور دارد، درباره فضای سومین نمایشگاه بینالمللی مد و لباس فجر گفت: جشنواره بسیار خوب بود اما برای اسکان افرادی نظیر من که از شهرستانی مانند شاهرود آمدهام فکری نشده بود. برای اسکان تنها برخی از خانمها در نظر گرفته شدند و افرادی چون من نادیده گرفته شدند تا جایی که بعد از نمایشگاه باید چندین ساعت در ترافیک بمانم و به خانه اقوام مراجعه کنم. من تا امروز 22 نمایشگاه در شهرهای مختلف و دانشگاههای گوناگون داشتهام اما در هیچکدام از آنها مشکلی برای اسکان نداشتهام و همیشه فضای مورد نظر برای ما به عنوان شرکت کننده در برنامه پیشبینی شده بود.
او درباره لباسهای سنتی استان سمنان بیان کرد: پیراهن تافته یکی از انواع لباسهای سنتی استان سمنان است. این لباس معمولا درجهیزیه عروس قرار میگرفت به نحوی که خانوادههای ثروتمند 6 عدد از این لباس را در جهیزیه قرار میدادند البته خانوادههای فقیرتر 6 عدد لباس کرباس را به عروس و داماد هدیه میدادند. این نشان میدهد که لباس از گذشته عنصر بسیار پررنگی در فرهنگ ما ایرانیان بوده است.
این پژوهشگر ادامه داد: معمولا پیراهنهای تافته جهیزیه عروس یقه نداشت. بعد از یکسال که داماد میخواست به یک مهمانی برود عروس خانم این لباس را در حضور اقوام داماد میآورد و عمه شوهرش میخواست که یقه لباس را با صلوات و در حضور جمع برش کند.
رحمتی افزود: تافته لباسی صد در صد ابریشم و خالص است. این لباس در شکل مردانهاش سفید و در بخش زنانه رنگی دوخته میشد.
او ادامه داد: شلیته کلمه خارجیای است که در دوره رضا شاه گسترش یافت اما به خاطر پیشگیری از شیوع نام خارجی، سمنانیها به آن شلوار کوتاه و پیراهن کوتاه میگفتند.
این پژوهشگر بیان کرد: البته لباسهای دیگری نیز در این استان وجود دارد. طرحهایی مانند قناویز بسیار خاص هستند اما متاسفانه تافته بافی در ایران دیگر وجود ندارد و تنها میراث فرهنگی توانسته ابریشم بافی را احیا کند.
رحمتی گفت: دلاق نام نوعی پاپوش مانند جوراب در سایز بلند و کوتاه است و برای بیرون رفتن خانمها از خانه استفاده میشد البته شال و کلاه نیز نماد بیرون رفتن آقایان بود.
او افزود: زنان قدیم در خانه نیازی به چادر و برقع نداشتند و برخلاف آنچه برخی میگویند آزادی در پوشش زنان وجود داشت در واقع چادر نماد بیرون رفتن خانمها از خانه بود.
این پژوهشگر گفت: به نظر من بعد از صفویه چادر از ایران به کشورهای عربی رسید. البته در استان سمنان رسومات زیادی بر پایه لباس بنا نهاده شده است.
رحمتی گفت: برخی از کتهای عروس در قدیم، سردستهایی مروارید داشت و دکمههایش را نیز با سکههای طلا میگذاشتند البته این نوع هدایا برای خانوادههای ثروتمند بود و خانوادههای فقیر به جای دکمه عروس سکههای دو قرانی را استفاده میکردند.
انتهای پیام/61