سرویس تجسمی هنرآنلاین //

بخش مجسمه سازی ششمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر در نگاهی اجمالی با تفاوت‌هایی نسبت به بخش نقاشی این جشنواره همراه است. هر چقدر در بخش نقاشی غلبه با آثار فیگوراتیو است مجسمه‌های ششمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر رویکردی مفهومی و ذهن گرایانه دارند. همین ویزگی در بیشتر آثار بخش سرامیک جشنواره هم دیده می‌شود که با توجه به ماهیت حجمی آثار سرامیکی چندان دور از ذهن نیست و به دلیل قرابت‌هایی که میان این دو شاخه هنری وجود دارد تا حدی شباهت‌ها و کارکردهای یکسان آن‌ها را یادآوری می‌کند.

از آنجا که داوران بخش‌های سرامیک و حجم نیز از میان مجسمه سازان و هنرمندان حوزه سرامیک تشکیل شده‌اند می‌توان علت اصلی نزدیک بودن رویکرد این دو بخش جشنواره و به نوعی سنخیت سالن‌های مجسمه و سرامیک را تا حدی طبیعی و ناگزیر دانست. اگرچه تفکیک نشدن سالن‌های بخش نقاشی و مجسمه تاحدی به مشاهده مطلوب آثار صدمه زده اما تعدادی از کارهای حجمی توانسته‌اند با اختصاص فضایی وسیع و چیدمانی متکثر در بعضی نقاط نمایشگاه بیشتر به چشم بیایند و بخش مجسمه سازی را از خطر دیده نشدن نجات دهند.

اما آنچه در مجموع با دیدن آثار حجمی به چشم می‌آید متوسط بودن کیفیت اجرای بیشتر این آثار است که در کنار ابعاد نه چندان بزرگ اغلب آن‌ها موجب شده تا نسبت به آثار نقاشی کمتر مجال دیده شدن و جذب مخاطب را در نمایشگاه داشته باشند که این امر با درکنار هم گرفتن بخش نقاشی و حجم تشدید هم شده است.

یکی دیگر از علت‌های کم‌رنگ به نظر آمدن بخش مجسمه سازی ششمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر تعداد کمتر این آثار در مقایسه با دیگر بخش‌ها به ویژه بخش نقاشی است. طبیعی است که مجموع ۳۰ اثری که برای این بخش از جشنواره انتخاب شده در مقابل ۱۱۰ اثر ارائه شده در بخش نقاشی از نظر کمیت و پوشش نمایشگاهی تاثیر و تصویری متفاوت در ذهن بیننده برجای خواهد گذاشت. شاید علت اختصاص ندادن بخشی مجزا در این نمایشگاه به آثار حجمی ناشی از همین کم تعدادی آثار بوده است که در این صورت شاید منطقی‌تر بود مجموعه آثار حجمی در کنار ۳۲ اثر بخش سرامیک در یک سالن به نمایش درمی آمدند چرا که‌‌ همان طور که عنوان شد مجموع آثار این دوبخش هم به لحاظ بصری و هم از نظر شیوه‌های اجرایی و نحوه چیدمان قرابت‌های بیشتری با هم دارند و در صورت کنار هم قرار گرفتن می‌توانستند تاثیر بهتری بر مخاطب بگذارد و از طرف دیگر تمرکز و توجه بر این آثار بیشتر معطوف شود.

از این‌ها که بگذریم رویکرد هنرمندان حاضر در بخش مجسمه سازی ششمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر نکته قابل توجهی است که نشان از رویکرد خاص و هدفمند هیئت داوری و انتخاب آثار دارد. بر مبنای این انتخاب به نظر می‌آید هنرمندانی که مولفه‌های ذهنی و مفهوم گرایانه را دستمایه خلق آثار خود قرار داده‌اند بیشتر فرصت و مجال حضور در این بخش را داشته‌اند. بر این اساس احتمال می‌رود تعداد آثاری که با رویکردهای یادشده به این بخش از جشنواره ارسال شده بیش از دیگر رویکرد‌ها بوده و یا آثاری که رویکردهایی دیگر را دنبال می‌کرده‌اند از کیفیت لازم برای ورود به جشنواره برخوردار نبوده‌اند.

با این وجود تلاش هنرمندانی که آثارشان در این بخش به نمایش درآمده قابل توجه و ستودنی است چرا که با ارائه آثار مفهوم گرایانه خود بخشی از تصویر کلی ششمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر را شکل داده و توانسته‌اند سهمی در برآیند عمومی این رویداد هنری را به خود اختصاص دهند. نکته دیگری که موجب شده آثار این بخش از جشنواره هنرهای تجسمی فجر بر غنای تصویری آن بیفزاید همین مفهومی بودن و ذهن گرایی آثار است که وجهی دیگر از کیفیت‌های هنری را روبه روی بیننده قرار می‌دهد و بر میزان تاثیرپذیری مخاطبین از این رویداد هنری می‌افزاید.

آنچه در نگاهی اجمالی به بخش سازی ششمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر به ذهن متبادر می‌شود این است که تعداد آثار ارسال شده به این بخش در رویکردهای گوناگون به اندازه‌ای نبوده که دست داوران در انتخاب آثاری با شیوه‌ها و تلقی‌های گوناگون چندان باز باشد که همین امر موجب شده بخش مجسمه سازی این جشنواره در مقابل بخش‌هایی چون نقاشی، کاریکاتور و تصویرسازی به جایگاه مطلوب و مشخص خود دست پیدا کند.

انتهای پیام/

روزبه صدر